null Beeld

Koers houdenTrea van Vliet

We mogen weer met Rutte aan de slag, zegt mijn vader

Hoe ga je om met een bejaarde vader die psychiatrisch patiënt is en die nog rijk denkt te worden door boten te bouwen?

Mijn vader mag zijn woongroep weer uit. Het bleek juridisch gewoon niet houdbaar de bewoners binnen te houden. Dus onder dezelfde voorwaarden waaronder ik bij hem mag zijn, mag hij ook weer bij mij thuis zijn.

Toen ik het mijn vader vertelde, moest hij een beetje huilen.

Hij zei dat hij dan graag de volgende persconferentie bij mij wilde kijken. Mijn vader is een trouwe kijker van de persconferenties. Hij rekent me steeds voor over hoeveel dagen ‘we weer met Mark Rutte aan de slag mogen’ en hoopt elke keer op het bericht dat alles weer normaal wordt. Mijn vader begint namelijk weer plannen te krijgen: er moeten boten gebouwd en dj’s ingehuurd voor op de cruiseschepen.

Omdat ik beter weet, besluit ik het gedeelte voor de persconferentie tot een feestje te maken. Ik maak lasagne, mijn vaders lievelingsgerecht, met ijs als toetje.

Daarna installeer ik hem voor de tv.
Mijn vader valt direct in slaap dus ik kijk in mijn eentje.
Ze gaan me steeds meer tegenstaan, deze voorstellingen, en ik zet het geluid uit.
Zelfs dan verdraag ik de aangeslagen toon niet. Dat ingestudeerde naar elkaar kijken, zogenaamd horen wat de ander te zeggen heeft. Dat geveinsde streng-vaderlijke, alsof we kleuters zijn.

Ik moet denken aan de man die ik vanmiddag bij de supermarkt sprak. Een huisarts, die vertelde dat hij Rutte en De Jonge niet meer kan hóren, omdat hij hen verantwoordelijk houdt voor de in zijn ogen volstrekt overtrokken angst voor corona, met alle gevolgen van dien. Hij kijkt dan ook niet meer, hij merkt vanzelf wel wat ze nu weer hebben bedacht en hij doet er zo min mogelijk aan mee.

Waarom ik daar niet meer artsen over hoor, vroeg ik. Omdat ze daar gelazer mee krijgen, vertelde hij, ze moeten mee in het paniekprotocol.
Ik zei dat mijn eigen huisarts anders met een gasmasker op tegenover me zat.
“Dat bedoel ik”, had de man geantwoord, “angst voor de dood verdooft het verstand.”

Ik zet de tv uit en mijn vader wordt wakker.
“Heb ik wat gemist?”, vraagt hij.
“Niet veel hoor”, antwoord ik.
“Wat had Mark Rutte dan?”
“Dat angst voor de dood het verstand verdooft.”
“Was dat alles?”
“Dat leven over meer gaat dan voorkomen dat je doodgaat.”
Mijn vader denkt even na.
“Me dunkt dat ik wat gemist heb dan.”

Ik glimlach en breng hem terug naar zijn woongroep. De begeleider van dienst vraagt hoe de avond was en ik hoor mijn vader opgewekt antwoorden dat hij lasagne en ijs heeft gegeten en dat hij nog even aan het werk gaat. Lekker scheepswerven spammen.

Ik glimlach opnieuw en rijd tevreden terug naar huis.

Journalist en schrijfster Trea van Vliet schrijft over haar vader, die verblijft in een woonvorm voor psychiatrisch patiënten in Zeeland.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden