InterviewCrisis

‘We hebben in de jeugdzorg de poten uit ons lijf gerend’

null Beeld Maartje Geels
Beeld Maartje Geels

Minister Weerwind en staatssecretaris Van Ooijen willen voorrang geven bij psychische zorg aan kinderen met een jeugdbeschermingsmaatregel. Jeugdbeschermers Daphne Pietersen en Frans Demouge denken niet dat dat de oplossing is. Hoe fnuikend de wachtlijsten ook zijn.

Laura van Baars

Jeugdbescherming Rotterdam Rijnmond (JBRR) was laatst blij met het positieve oordeel van de inspectie gezondheidszorg en jeugd: JBRR kan nog voldoende toezicht houden op de veiligheid. Een opsteker, “maar vraag me niet hoe ongelofelijk hard we ervoor hebben gewerkt”, vertelt jeugdbeschermer Daphne Pietersen. “We hebben de poten uit ons lijf gerend maar de vraag is: is het wel voldoende?”

Pietersen is jeugdbeschermer bij ‘Cluster 7', een afdeling van JBRR met gezinnen die geen vaste jeugdbeschermer hebben omdat die niet beschikbaar is, of net vertrokken. Sommige collega's geven er na jaren de brui aan, nieuwkomers schrikken soms van wat ze aantreffen in het vak en vertrekken weer vanwege de werkdruk. Anderen stappen van de jeugdbescherming over naar de gemeentelijke wijkteams: minder zware gevallen en iets beter betaald.

“Ik begrijp het best”, zegt Pietersen. Maar de gezinnen hebben het nakijken. Vanochtend had ze nog een gesprek over een gezin dat al sinds 2014 bekend is bij jeugdzorg, maar waar passende hulp het afgelopen jaar ‘niet van de grond kwam’. “De emoties lopen inmiddels heel erg hoog op bij iedereen: waarom gebeurt er nu pas iets? We hopen hen nu snel de juiste zorg te geven.”

Negen maanden wachten op psychische zorg

Haar collega Frans Demouge werkt 36 uur per week en heeft nu 14 gezinnen met 23 kinderen onder zijn verantwoordelijkheid. “Ik heb er nog wel meer gehad”, zegt Demouge. Bijna twee keer zoveel als de norm van 9 gezinnen, die volgens onderzoek werkbaar zou zijn.

Als Demouge een kind onder toezicht heeft met behoefte aan bijvoorbeeld psychische zorg, dan duurt het vaak negen maanden voor het aan de beurt is. “Een ondertoezichtstelling wordt voor een jaar afgegeven, maar na een jaar is er door gebrek aan zorg nog onvoldoende verbeterd, waardoor ik een verlenging moet aanvragen. Natuurlijk probeer ik ondertussen ook met het kind en de ouders te praten, maar dat is vaak niet voldoende. Zo moet ondertoezichtstelling soms wel drie jaar duren omdat het met de zorg niet opschiet.”

Precies dit willen minister Weerwind en staatssecretaris Van Ooijen voorkomen met hun crisisaanpak. Ze willen voorrang verlenen bij psychische zorg aan kinderen met een jeugdbeschermingsmaatregel. Toch zijn Pietersen en Demouge niet helemaal enthousiast. “Er mist daadkracht”, zegt Pieterse. “Hoe wordt dit opgevolgd? Gaan de problemen in andere gezinnen zich niet opstapelen?”

Lees ook:

Instroom kinderen bij jeugdbescherming fors omlaag: betere hulp of personeelstekort?

Minder kinderen krijgen een jeugdbeschermingsmaatregel opgelegd. Dat kan een gevolg zijn van betere hulp, maar ook van personeelsgebrek.

De werkweek van Sylvana: ‘Ik ben jeugdbeschermer, advocaat, mediator en pispaal tegelijk’

Jeugdbeschermers hebben te maken met een grote werklast, bedreigingen en veel kritiek. Wat betekent dat in de praktijk? Een week op pad met de Rotterdamse jeugdbeschermer Sylvana.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden