InterviewVerpleeghuisbezoek

Rosalinde Arnoldus mag haar vader nog steeds niet zien: ‘Je voelt je zo machteloos’

Rosalinde Arnoldus toont een foto van haar vader.Beeld Jerry Lampen

Bewoners van veel verpleeghuizen mogen binnenkort meer dan één bezoeker ontvangen. Maar in huizen waar corona woedt, zijn nog steeds nul bezoekers welkom.

Op een druilerige namiddag ligt het Rotterdamse verpleeghuis Akropolis er verlaten bij. De rijen terrasstoelen voor de ingang, normaal gevuld met bewoners die van de zon genieten, zijn al weken leeg. Alleen personeel loopt af en toe in en uit; bezoek is er in maanden niet meer geweest. De vestiging van Humanitas telt als een van de hardst geraakte door corona: de afgelopen drie maanden zijn er veertien mensen overleden. En nu nog zijn veertien van de 270 bewoners besmet met het virus. Drie verdiepingen zijn daarom afgesloten van de rest.

De vader van Rosalinde Arnoldus-Seegers (35) woont in het door corona geplaagde verpleeghuis. Hij is 72 jaar, diabetespatiënt en zwaar dementerend. Drie maanden geleden heeft zijn dochter hem voor het laatst gezien. “De dag voordat alles op slot ging, ben ik hier meteen naartoe gereden. Ik heb hem stevig vastgepakt en afscheid genomen. Hij begreep er natuurlijk niks van.”

Emotioneel raambezoek

Elke bewoner van een verpleeghuis dat coronavrij is, mag sinds vorige maand één vaste bezoeker ontvangen. Half juni, een maand eerder dan oorspronkelijk gepland, versoepelt het ministerie van volksgezondheid dit naar twee bezoekers. Een verademing voor veel familieleden, maar niet voor de naasten van de bewoners van verpleeghuizen waar het virus huishoudt, zoals Akropolis. Daar mag tenslotte nog niemand op bezoek komen. “Voor ons was het de zoveelste teleurstelling.”

In de tussentijd kon Arnoldus met haar vader videobellen, maar dat was niet aan hem besteed. Door zijn dementie lukte het niet goed om contact te maken, ondanks de nodige hulp van de verzorging. “Eigenlijk was hij vooral blij dat een verzorger even bij hem langskwam. De tablet zag hij niet eens.”

Het verpleeghuis heeft ook een speciale ruimte ingericht voor raambezoeken. Maar de lijst met gegadigden is lang, waardoor Arnoldus er tot nu toe één keer is geweest. Dat was vooral erg emotioneel, vertelt ze. “Mijn vader heeft last van waanbeelden. Hij ziet dingen die er niet zijn en schiet dan in een paniekaanval. Dat gebeurde ook toen ik voor het raam zat.” Een verpleegster moest haar vader uiteindelijk kalmeren. “En ik zat daar maar. Ik kon hem niet knuffelen of geruststellen. Dan voel je je zo machteloos.”

‘Voorbereiden op openen kost tijd’

Het wachten duurt te lang, vindt Arnoldus. Ze snakt niet alleen naar nabijheid, maar ook naar het verzorgen van haar vader. “Ik zie hem daarbinnen wegkwijnen. Er is weinig personeel en dat heeft de handen overvol. Deze bewoners zijn voor een groot deel afhankelijk van de hulp van hun familie.”

Arnoldus is niet de enige: samen met veertig families ondertekende zij een petitie aan het bestuur om weer op bezoek te mogen. Onder hen zijn de naasten van Akropolis, maar ook van de Leeuwenhoek, een ander verpleeghuis van stichting Humanitas, dat recent in opspraak kwam door het hoge aantal coronabesmettingen.

Een verpleeghuis moet minstens twee weken coronavrij zijn om bezoekers te ontvangen, zo schrijft het kabinet voor. In Akropolis is dat met veertien actieve besmettingen nog niet aan de orde. Wel zijn er speciale corona-afdelingen opgetuigd, om te voorkomen dat de ziekte zich verder verspreidt. Bij een besmetting worden patiënten zo veel mogelijk overgeplaatst, zegt woordvoerder Carla Boeren van Humanitas.

Het lange wachten is bijna ten einde

“Ik begrijp de voorzichtigheid”, zegt Arnoldus. “Maar het gaat om drie geïsoleerde afdelingen. Waarom zou de rest dan niet open kunnen voor de overige tweehonderd bewoners?” Ze wijst op commentaar van Actiz, de branchevereniging van zorginstellingen. Die pleitte eerder voor het openstellen van schone verdiepingen in verpleeghuizen om families te ontzien. Dat is Humanitas ook van plan, meldt woordvoerder Boeren. “Maar dit voorbereiden kost veel tijd.” Er moet volgens haar veel geregeld worden om binnen afstand te kunnen bewaren, bijvoorbeeld. Begin deze maand gaan de poorten daarom geleidelijk open, en alleen voor afdelingen waar geen corona heerst. Er mag dan vooralsnog één bezoeker komen.

Arnoldus moet nog langer geduld hebben. De verdieping waar haar vader verblijft, was coronavrij, maar gaat nu twee weken op slot omdat een medebewoner verkoudheidsklachten vertoonde. Ze mag daardoor ook niet meer op raambezoekIs ze bang dat haar vader iets overkomt? “Ik ben daar wel heel bang voor geweest. Maar het lange wachten is bijna voorbij. Daardoor heb ik de hoop dat ik hem snel weer in mijn armen kan sluiten.”

Lees ook:

Humanitas tegen verpleeghuizen: Ga verantwoord open, maar ga open

Een derde van de verpleeghuizen blijft nog dicht. Ga open voor bezoek, zegt de directeur van Humanitas.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden