ReportageVerpleeghuizen

Na twee maanden samen in quarantaine laat meneer De Koning zijn vrouw achter in het verpleeghuis: ‘Ik trek het niet meer’

Charles de Koning zat tot vorige week met zijn vrouw Adriana in quarantaine in het verpleeghuis De Blije Borgh in Hendrik-Ido-Ambacht. Beeld Werry Crone

Nu er corona is vastgesteld in verpleeghuis De Blije Borgh, houdt Charles de Koning (83) de zorg voor zijn vrouw Adriana er niet meer vol. Hij is maandag ‘doodmoe’ naar huis gegaan.

Het eerste wat Charles de Koning opviel, toen hij na twee maanden weer in zijn eigen achtertuin stond, was niet zozeer de weelderige braam of de opengeklapte roos, maar het hooikleurige gras. “Ik ben in al die weken ook een beetje verdord”, zegt de 83-jarige oud-huisarts uit Hendrik-Ido-Ambacht, zijn stem ietwat onvast.

Het was begin vorige week, dat hij Trouw een enigszins wanhopig bericht schreef vanuit het verpleeghuis De Blije Borgh, waar hij al die tijd vrijwillig zat opgesloten met zijn demente vrouw Adriana, met wie hij 48 jaar getrouwd is. Aan het begin van de lockdown mocht hij het verpleeghuis niet in, vanwege het bezoekverbod. Dus keek hij elke dag naar Adriana door zijn verrekijker, vanaf de slootkant.

Omdat hij Adri daarvoor dag in dag uit verzorgde, kreeg hij van het verpleeghuis permissie om tijdelijk bij haar in te wonen. Twee maanden lang wekte, waste en voedde hij haar. Er was weinig interactie mogelijk, vertelt hij. “Behalve op de momenten dat ik haar te eten gaf, en vroeg ‘Adri, vind je het lekker?’ – dan opende ze haar mond opnieuw.” 

‘Ik vertrek met bloedend hart’

Op dinsdag 26 mei, om 22.29 uur, was het ineens genoeg. “Ik trek het niet meer”, schreef De Koning. “Het is een enorme belasting, ik val af en erger me daarbij ook nog. Ik ga weg met Pinksteren. Maar met bloedend hart. Ik heb het idee dat ik Adri in de steek laat.” Die middag had hij vervelend nieuws gekregen: er was corona geconstateerd in het verpleeghuis.

Al die tijd was het virus buiten de deur gebleven, en nu was het toch binnen. Gelukkig niet op hun vierde etage, vertelt Charles. Er werd corona aangetroffen bij een bewoner van een zelfstandig huurappartement op dezelfde locatie, en bij een drietal personeelsleden die bij dezelfde organisatie werken, aldus het verpleeghuis. 

Dat het virus kon binnenkomen, frustreert de oud-huisarts, kien als hij is op hygiëne, als geen ander. Al sinds het begin vindt hij – ook al is dat niet landelijk verplicht – dat het verzorgend personeel in de verpleeghuizen eigenlijk mondkapjes en ander beschermend materiaal moet dragen. “Juist omdat ze als enige het gebouw in en uit mogen.” 

Charles de Koning met zijn vrouw Adriana.Beeld Werry Crone

Met het servies smijten

Met de komst van corona zag hij die dinsdagavond de kans op meer vrijheden voor hemzelf en Adriana in rook opgaan. Hij voelde zich steeds meer opgesloten, en wilde weer even naar huis kunnen, of verder wandelen dan de verpleeghuistuin zónder verzorgende erbij. Maar dat mocht nu al helemaal niet meer. “Op een gegeven moment dacht ik: ik ga met het servies smijten om aandacht te vragen.”

Een krappe week later stond hij met zijn koffers op de begane grond van De Blije Borgh. Het was zijn eigen besluit om te gaan, want zo ging het niet meer. Zo goed en kwaad als het kon omhelsde hij Adriana in haar rolstoel. En dicht gingen de liftdeuren. Hij stapte in zijn auto, de vuile was op de achterbank. “Eenmaal thuis realiseerde ik mij pas hoe leeg het hier is zonder Adri.” 

Inmiddels heeft hij de eerste nacht in zijn eigen bed achter de rug. Hij heeft goed geslapen, maar stond om zes uur enigszins onrustig naast zijn bed. De was moest in de machine, er moesten boodschappen in huis gehaald worden, het gras moest gemaaid – alles om maar niet te denken aan die dichtgaande liftdeuren. 

Thuis kwamen de emoties tot bedaren

“Ik weet niet of ik nu de goede keuze heb gemaakt door te vertrekken”, zegt hij. “Ik kan het mentaal niet meer aan, en lichamelijk ook niet. Ik werd er eigenlijk doodmoe van.” Hij is ook de jongste niet meer, zegt hij, en de zorg was fysiek zwaar, gepaard met de onzekerheid van hoe het allemaal verder zou gaan – daar werd hij zo nu en dan driftig door. Hij voelde zich dan weer 'opgefokt’ en dan weer ‘gefrustreerd’. 

Thuis zijn die emoties wat tot bedaren gekomen, zegt hij. Hoewel er corona is geconstateerd in het verpleeghuis en dat gevolgen heeft voor de versoepeling van het bezoekverbod, mag hij aanstaande donderdag toch een uurtje bij Adriana op bezoek – op afstand, dat wel. 

Hij heeft er wel vertrouwen in dat zijn vrouw het leven nog even volhoudt, ook nu hij weg is, wat haar wellicht ontregelt – dat ze sterk blijft tot de wereld weer normaal is. “Ze zal wel wat achteruit gaan. Ik hoop dat ze goed voor haar blijven zorgen, daar. Ik moet het nu uit handen geven, het kan niet anders.”

Hij moet nu gaan, zegt hij, richting De Blije Borgh, voor wat hij grappend ‘de balkonscène’ noemt. Hij op de stoep met zijn verrekijker, Adriana in het verpleeghuis achter glas. “Even zwaaien, haar toch even zien.” Zoals het begon, zal het vanaf nu weer gaan, tot het coronavirus De Blije Borgh heeft verlaten.

Het bezoekverbod in verpleeghuizen door corona rukte vanaf het begin van de lockdown geliefden en naasten uit elkaar, zo ook Adriana en Charles de Koning uit Hendrik Ido Ambacht. Trouw volgde het echtpaar in deze periode, er verschenen drie eerdere verhalen over hen: lees ze hieronder terug. 

Deel 1: De verrekijker
Waar Charles de Koning, een gepensioneerd huisarts uit Hendrik Ido Ambacht, tot vorige week alleen zijn verrekijker uit de boekenkast pakte om vogeltjes in de tuin te bekijken, neemt hij het instrument nu elke dag onder zijn arm mee naar De Blije Borgh, het verpleeghuis waar zijn Adriana, sinds 2017 verblijft. “Het geeft mij een fijn gevoel om haar te zien, maar ik ga er altijd met tranen in mijn ogen vandaan.” 

Deel 2: Vrijwillige quarantaine 
Twee weken keek hij naar zijn vrouw Adriana door de verrekijker, omdat hij niet op bezoek mocht. Nu zit Charles de Koning (83) met haar in quarantaine in het verpleeghuis. “Ik realiseer mij sterker dan ooit dat je, als je boven de tachtig bent, gewoon niet zo veel tijd samen meer hebt.

Deel 3: Het arrangement 
Na een maand  in het verpleeghuis met zijn vrouw voelt Charles de Koning zich  ‘soms gekooid en een beetje gefrustreerd’. Om samen met haar te zijn, betaalt hij ruim 3000 euro per maand. “Moet ik dit wel doen in deze fase van het leven?” 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden