Vaccinatiecampagne

Na een jaar vol spanning en onzekerheid krijgen Jasmijn en Rosalie eindelijk hun prik

Thea Goedel met haar twee dochters Jasmijn en Rosalie. Beeld Merlin Daleman
Thea Goedel met haar twee dochters Jasmijn en Rosalie.Beeld Merlin Daleman

De een al wel gevaccineerd, de ander niet: het verschil tussen bewoners van zorginstellingen bestaat nog steeds. Zussen Jasmijn en Rosalie, beiden met Downsyndroom, horen sinds vrijdag bij de gelukkigen, tot grote opluchting van hun moeder.

Onder volwassenen met Down ontstaat dezelfde tweedeling als in de ouderenzorg: sommigen kregen snel een vaccinatie, anderen zitten nog in de wachtkamer. Dat leidt tot onrust, omdat deze groep een groter risico loopt op ernstige klachten na een coronabesmetting.

Zelf beseffen ze het niet zo, maar deze vrijdag is een belangrijke dag voor Jasmijn en Rosalie. De 26-jarige tweelingzussen krijgen hun eerste dosis van het coronavaccin. Ze hebben het Downsyndroom en worden daarom met voorrang ingeënt. Dat gebeurt in het Thomashuis in Almkerk, een kleinschalige woonvorm voor mensen met een verstandelijke beperking, waar ze wonen. Een medewerker van de huisartsenpost komt ervoor langs.

Een paar kilometer verderop, in haar woonplaats Babyloniënbroek, slaakt moeder Thea Goedel een zucht van opluchting. “Eindelijk is het zover.”

Geen instellingsarts

Het Thomashuis heeft geen instellingsarts. Was dat wel zo geweest, dan hadden Jasmijn en Rosalie – net zoals het grootste deel van de bewoners in de grotere instellingen – vermoedelijk al een paar weken eerder een eerste prik gehad. Bij Downpatiënten die thuis of in een instelling zonder eigen arts wonen, verloopt de vaccinatie via huisartsen. Het inenten via de instellingsartsen is bijna voltooid, de vaccinatiecampagne via de huisartsen duurt waarschijnlijk nog enkele weken.

Voor mensen in risicogroepen kan elke week er één te veel zijn. Goedel spreekt uit ervaring, ze heeft er een jaar vol zorgen opzitten. De angst dat corona ook het Thomashuis zou bereiken was er sinds maart vorig jaar elke dag. “Jasmijn en Rosalie, en ook de zes andere bewoners, zijn zo kwetsbaar en weerloos. Heel 2020 telde voor ons alleen de veiligheid. Mijn man en ik beperkten ons bezoek. In september hield ik voor het eerst Rosalies hand weer vast, toen we naar de oogarts moesten. We konden onze dochters niet uitleggen waarom dat was. We zeiden het wel als we aan het beeldbellen waren, maar zoiets komt niet binnen. Ze hebben er zeker last van gehad dat ze zo weinig konden, de dagbesteding viel natuurlijk ook weg. ‘Het wordt dadelijk beter’, zeiden we steeds. Gelukkig deden ze in het Thomashuis hun stinkende best om van elke dag iets bijzonders te maken.”

Uitgerekend toen de eerste vaccins in Nederland werden toegediend, sloeg in het Thomashuis het virus alsnog toe. Zeven bewoners, onder wie Jasmijn en Rosalie, raakten besmet. De vrees werd bewaarheid. “Natuurlijk waren we bang dat ze het benauwd zouden krijgen en opgenomen moesten worden. Na hun geboorte lagen onze dochters lang aan de beademing, in hun jonge jaren kregen ze veel luchtweginfecties. De longen kunnen niet veel meer hebben. Gelukkig is het meegevallen. Maar dat ze corona hebben gehad, betekent niet dat er wat mij betreft minder spoed achter de vaccinatie zat. Niemand weet hoelang ze immuun zijn. Nee, ik wilde heel graag dat ze snel gevaccineerd werden.”

Koffie en taart

Met de goedkeuring van de vaccins was er de hoop dat de voorzichtigheid snel overboord kon. Toch duurde het nog tot vorige week voordat Goedel eindelijk bericht kreeg. Vrijdag 12 maart kon in de agenda worden omcirkeld als de grote dag. “Hè hè, dacht ik. Ik heb me vaak afgevraagd waarom het zo lang moest duren, terwijl ik van andere ouders hoorde dat hun kinderen al aan de beurt waren geweest.” En er zijn er volwassenen met Down die nog meer geduld moeten hebben. Goedel weet hoe spannend elke extra week is. “Volgens mij had het allemaal wel wat beter georganiseerd kunnen worden.”

In het Thomashuis is de inenting reden voor een feestje. Na de prik is er koffie en taart, ’s avonds volgt een Chinees buffet. En al beseffen Jasmijn en Rosalie niet waarom het zo’n belangrijke dag is, dat laten de zusjes zich niet afpakken.

Lees ook:

Vaccineren in verpleeghuizen is nog steeds ingewikkeld, en pas eind april afgerond

Het onderscheid tussen groepen bewoners van zorginstellingen bestaat nog steeds, en dat zorgt volgens Nieuwsuur voor een flinke vertraging bij het vaccineren.

Vincent Bakker is bezorgd, zijn 16-jarige dochter met Down krijgt voorlopig geen vaccin

Neem ook 16- en 17-jarigen met een kwetsbare gezondheid op in de vaccinatiestrategie, zegt de Stichting Downsyndroom. Het kabinet wil daarover nu advies van de Gezondheidsraad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden