Coronacrisis

‘Mijn operatie heeft officieel geen haast, maar voor mij wel’

Annemarie Kemp uit Leiden moet al sinds maart wachten op haar nieuwe knie.Beeld Werry Crone

Met het volstromen van de ziekenhuizen komt niet-coronagerelateerde zorg opnieuw in het gedrang. Uitstel van operaties bezorgt de betrokkenen pijn, zowel fysiek als mentaal.

En of het invloed heeft op haar gemoedstoestand. In haar huisje in het Leidse centrum piekert de 68-jarige Annemarie Kemp zich suf over haar toekomst. Hoe moet het verder als ze nog ouder wordt en de pijn in haar lichaam maar niet weggaat? “Ik word er aardig depressief van”, zegt ze op zachte toon. Kemp wil naar buiten, actief zijn in de kruidentuin om de hoek waarvan ze de beheerster is. Maar die vijftig meter zijn haar op de meeste dagen te veel. Het kost al moeite om ’s avonds haar eigen slaapkamer te bereiken.

Ze moet een nieuwe knie. Voor de tweede keer, want de prothese die in 2015 werd gezet, is scheef gaan zitten. “Dat ontdekten ze eind vorig jaar. Na de eerste operatie kon ik weer fietsen en autorijden. Maar al snel kwam de pijn terug en die wordt tot op de dag van vandaag steeds erger.” In maart was Kemp aan de beurt, maar juist toen stroomden de ziekenhuizen vol met coronapatiënten en werd de ingreep uitgesteld. “Natuurlijk, dat begrijp ik. Er zijn mensen die er erger aan toe zijn dan ik. Ook nu proberen ze in elk geval de zorg voor patiënten met kanker of hartkwalen op peil te houden. Mijn knie is niet levensbedreigend, maar ik lijd er wel onder.”

Geen perspectief

Zeven maanden later wacht ze nog steeds. “Dinsdag heb ik het ziekenhuis gebeld. Ik kreeg te horen dat ze maar heel even het gewone operatieprogramma hebben hervat. Nu gaat het weer zo snel met corona dat operaties zoals die van mij opnieuw op de lange baan zijn geschoven. Een perspectief heb ik niet, alles hangt samen met het aantal besmettingen. Maar ik heb zo veel pijn. Boven op de paracetamol die ik al slikte, heb ik nu extra pijnstillers gekregen. Ik heb vandaag de eerste ingenomen.”

Ze zit nu hele dagen thuis. Haar dochter (uit Rotterdam) en vrienden uit de buurt helpen met boodschappen en huishoudelijke taken. “Het uitstel van de operatie heeft zo veel invloed op mijn leven. Daarom word ik zo boos als mensen zitten te zeuren dat ze niet meer kunnen feesten. Of zich niet aan de regels houden, zodat het virus blijft doorwoekeren. Ze staan er niet bij stil wat het voor anderen betekent. Mijn operatie mag dan officieel geen haast hebben, voor mij heeft het dat wel. Dit is ellende.”

Lees ook:

Bij overvolle ziekenhuizen dreigt opnamestop, ook voor Covid-patiënt

Wat te doen als een Covid-19-patiënt acute zorg nodig heeft waardoor de operatie van iemand die kanker heeft niet door kan gaan?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden