Lisette Tänzler, ic-verpleegkundige van het Rode Kruis ziekenhuis in Beverwijk: ‘Ik word er moe van om me telkens te verdedigen, om te vertellen hoe erg patiënten er echt aan toe zijn’.

Coronazorg

Ic-verpleegkundige: ‘In de eerste golf was er waardering, nu is er soms agressie’

Lisette Tänzler, ic-verpleegkundige van het Rode Kruis ziekenhuis in Beverwijk: ‘Ik word er moe van om me telkens te verdedigen, om te vertellen hoe erg patiënten er echt aan toe zijn’.Beeld Maartje Geels

Trouw volgt de komende periode ic-verpleegkundige Lisette Tänzler (30). Ze werkt in het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk. ‘Ik wilde zorgen voor de kwetsbaarste patiënten.’

De zorg koerst af op een ramp. Dat zei voorzitter Ernst Kuipers van het Landelijke Netwerk Acute Zorg deze week tegen leden van de Tweede Kamer. Kabinetsleden kregen donderdagavond een brandbrief van de beroepsgroep voor verpleegkundigen en verzorgenden (v&vn) in de bus. Het water staat de het personeel aan de lippen en we stevenen af op een zorginfarct, stond erin geschreven.

Ziekenhuizen hebben te maken met een tweede golf coronapatiënten. Het aantal opnames lijkt zich even te stabiliseren, maar wel op een zodanig hoog niveau dat het naar verwachting maanden druk blijft. Al was het maar omdat de besmettingscijfers in Nederland blijven oplopen.

Hoe is dat voor het personeel? En wat is er nu anders vergeleken met maart en april? Voor een direct inkijkje op de intensive care volgt Trouw de komende periode ic-verpleegkundige Lisette Tänzler (30) uit Wormer (Noord-Holland). Ze is getrouwd, heeft een zoontje van 4 en ze werkt in het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk.

De acute verpleegkunde trok haar het meest

Dat doet ze nog geen twee jaar. Daarvoor was Tänzler zeven jaar verpleegkundige op de afdeling orthopedie en plastische chirurgie van het Amsterdam UMC en een jaartje werkzaam in het ziekenhuis in Zaandam. Maar de acute verpleegkunde trok haar het meest. “Ik wilde zorgen voor de kwetsbaarste patiënten.”

Dat kon Tänzler in Beverwijk onmiddellijk. Net gewend aan haar nieuwe werkplek werd ook het Rode Kruis Ziekenhuis getroffen door de pandemie en stond Tänzler ingepakt in beschermende kleding aan het bed van doodzieke Covid-19-patiënten die liggend op hun buik werden beademd.

En dat terwijl ze nog niet eens klaar was met de interne opleiding tot ic-verpleegkundige. “Tussen de laatste toetsen, eindopdrachten en een scriptie door stond ik te beeldbellen met familie van patiënten met wie het slecht ging. Dat was mentaal zwaar. Je bent aan het leren en werken tegelijk. En dan sta je ook nog bijna de hele dienst in isolatiepak, dat hakt er fysiek ook in.”

Sinds 15 september heeft de verpleegkundige haar diploma. Corona of niet, het werk op de ic voldoet aan haar verwachting, zegt Tänzler. “Of iemand nou net is geopereerd of Covid-19 heeft, het geeft een voldaan gevoel als je een mens de tijd kunt geven en kunt ondersteunen om op eigen kracht te herstellen.”

De ic-verdieping waar Tänzler werkt heeft acht bedden, waarvan er nu vier worden bezet door coronapatiënten. “Dat worden er nog wel meer”, zegt Tänzler. “Ik heb geen glazen bol maar we zitten nog maanden binnen deze winter. Dat werkt het virus in de hand.”

Collega’s gezond houden

De grootste uitdaging is momenteel echter niet de patiënt gezond krijgen, maar de collega’s gezond houden. Regelmatig vallen mensen uit, besmet met het coronavirus. Ook Tänzler raakte vier weken geleden besmet. “Ik vrees dat ik het op werk heb opgelopen, ik zou niet weten waar anders. We doen er alles aan om veilig te werken, maar die anderhalve meter is in de zorg niet altijd haalbaar. Daarnaast sta ik niet ingepakt te werken bij patiënten die niet zijn geïnfecteerd en zij krijgen ook bezoek van buiten.”

De ziekte en vermoeidheid onder het personeel - Tänzler: “Dat virus is een aanslag geweest op mijn conditie” – maakt deze tweede golf zwaarder, vindt de verpleegkundige. “In de eerste golf heerste er meer een gevoel van we zetten de schouders eronder en we klaren deze klus. Ook in de samenleving.”

Na het applaus en de bloemen van toen ervaart Tänzler nu weerstand. “De verandering tussen toen en nu is een hard gelag. Toen kregen we presentjes en waardering nu is er soms agressie. Ik word er moe van om me telkens te verdedigen. Om te vertellen hoe erg patiënten er echt aan toe zijn en dat we die anderhalve meter echt moeten volhouden. Juist zodat we ook deze golf doorkomen.”

Lees ook:

In het voorjaar stonden 20.000 Nederlanders klaar om de zorg te helpen. Nu zijn het er maar 2500. Hoe kan dat?

Zorginstanties kampen met nijpende personeelstekorten. Inmiddels worden daarom ook mensen zonder zorgachtergrond opgeroepen om te komen helpen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden