Koers houdenTrea van Vliet

Hoe is het met Mark Rutte?

Hoe ga je om met een bejaarde vader die psychiatrisch patiënt is, die nog rijk denkt te worden door boten te bouwen en nu in lockdown zit?

Ik mocht weer bij mijn vader op bezoek, en dat viel me alles mee. Thuis een tijdstip reserveren via internet. Het hek met ‘Verboden toegang’ passeren.

Aanbellen.

Handen desinfecteren, temperatuur laten opmeten, vragen over mijn gezondheid beantwoorden, en dan mag ik doorlopen naar de kamer van mijn vader.

Het is even onwennig.

Mijn vader is zo blij dat hij niet weet wat hij moet zeggen, net als ik.

Hij begint, hopen we, nu echt op te knappen: hij is niet meer bang en niet meer aan het hallucineren. Maar ik zie aan zijn ogen dat we nog niet uit de gevarenzone zijn.

Al snel is het als vanouds.

Mijn vader zit in zijn tv-stoel, ik lig op zijn bed. Hij vertelt verhalen over scheepswerven en grootse plannen, die ik verwonderd aanhoor. En net als anders sukkelt mijn vader af en toe in slaap.

“Hoe is het met Mark Rutte?”, vraagt mijn vader als hij wakker schrikt.

Ik weet wat hij bedoelt en vertel hem wat er weer mag, wat niet meer mag en wat nog niet mag.

Mijn vader leest ’s ochtends zijn krant weer.

Dus ook hij ziet de foto’s van de volle winkelstraten, de volle terrassen en de volle stranden. Hoe leg ik hem uit waarom hij zelf nog opge­sloten zit?

Sinds deze week mag ik weliswaar een korte wandeling met hem maken op het terrein waar hij woont, maar ik mag hem niet, zoals we altijd deden, meenemen om bij mij thuis te komen eten. Of om ­ergens een kop koffie of een ijsje te ­halen.

Dus wat mij betreft is hij nog ­opgesloten, want kennelijk behoort zijn leven nog niet weer aan hem zelf toe.

Mijn vader is wel gek, maar hij is niet gek

Naar mijn vader toe houd ik het erop dat de overheid met mensen als hij nog voorzichtig is, dat ze eerst willen zien hoe alles zich ontwikkelt.

Mijn vader denkt even na.

Zegt dan: “Ik begin zo langzamerhand goed kwaad te worden”.

Mijn vader is wel gek, maar hij is niet gek, denk ik bij mezelf.

En ik denk ook dat hij beter kwaad kan zijn dan bang.

Over niet gek zijn nog dit: minister De Jonge riep vorige week verpleeghuizen op om wat meer lef te tonen bij het opengaan. Omdat er ‘binnen de beperkingen veel meer mogelijk is’. Omdat, als we wachten tot er een vaccin is, ‘deze mensen misschien nooit meer geknuffeld worden’.

Dus eerst zelf enorme hoeveel­heden angst de samenleving inpompen, op zo’n manier dat mensen doodsbang zijn voor mensen, God weet voor hoelang. En eerst kwetsbare mensen ontdoen van autonomie en hun naasten en zo een enorme stress veroorzaken. Om daarna de instellingen op te roepen tot een beetje meer lef bij het puinruimen? 

Dat noem ík nou lef hebben.

Journalist en schrijfster Trea van Vliet schrijft op deze plek over haar vader, die verblijft in een woonvorm voor psychiatrisch patiënten in Zeeland. Hoe ga je om met een bejaarde vader die psychiatrisch patiënt is, die nog rijk denkt te worden door boten te bouwen en nu in lockdown zit?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden