Vervuiling

Zeegras blijkt effectieve vanger van plastic vervuiling

Zeegras in de Middellandse Zee. Beeld Jordi Regàs
Zeegras in de Middellandse Zee.Beeld Jordi Regàs

Een deel van de plastics, waarmee de mens haar belast, bezorgt de zee weer terug. Met haar gras.

Met dank aan de mens belandt jaarlijks meer dan 12 miljoen ton plastics in zee. En dat zijn niet alleen grote stukken plastic, maar voor een belangrijk deel microplastics, deeltjes kleiner dan 5 millimeter. Wie gaat kijken wat daar drijvend op de golven van terug te vinden is, vindt echter minder dan 1 procent. 

Naar de andere 99 procent is de wetenschap de afgelopen vijftien jaar druk op zoek geweest. Het grootste deel daarvan is naar de bodem gezonken, maar microplastics zijn teruggevonden in alle mogelijke mariene omgevingen. En een klein deel is terugbezorgd aan de mens, blijkt nu.

In vakblad Scientific Reports melden Spaanse onderzoekers dat ze microplastics, maar ook grotere stukken, vinden in de resten van zeegras die op het strand aanspoelen. De zeegrasbedden blijken effectieve vangers van de plastic vervuiling.

Stroom aan (micro)plastics

Dat is in een ander Europees onderzoek, dat ook net is gepubliceerd (in vakblad Environmental Pollution), experimenteel aangetoond. In dat onderzoek werden installaties met zeegras belast met een stroom aan (micro)plastics om te zien wat daarvan blijft hangen. Dat bleek veel te zijn; zeegras is een soort filter tussen de vervuilende mens en de zee. En nu blijkt het in Spanje dus niet alleen een filter, maar ook een terugbezorger.

Zeegras groeit in kustwateren tot maximaal 40 meter diep. En de meest voorkomende soort in de Middellandse Zee is Posidonia oceanica. Daar hebben de Spaanse onderzoekers naar gekeken. Dit zeegras verliest, net als veel planten op het land, zijn bladeren in de herfst. Die spoelen veelal aan op het strand. De bladschedes, die achterblijven, vervallen tot vezels die vaak samenklonteren in ballen. Ook die spoelen veelal op het strand aan. In 50 procent van de bladresten en 17 procent van de grasballen vonden de onderzoekers (micro)plastics.

Meer beschermende maatregelen

Het goede nieuws is dus dat het zeegras een deel van de plastics uit zee haalt en terugbrengt naar de bron. Het slechte nieuws is dat de zeegrasweiden zelf onder druk staan. Niet alleen door de belastende plastics, maar ook door vervuild water, algengroei en verstoring door pleziervaart. Er zijn meer beschermende maatregelen nodig, schrijven de onderzoekers, in het belang van het zeegras én van de mens.

En er is nog een probleem: wat te doen met de plastics die door het gras worden terugbezorgd? Je zou de ballen van het strand kunnen halen, suggereren de onderzoekers. Maar als je dat mechanisch doet, neem je een deel van de aangespoelde bladeren mee. En die hebben in de kuststreek belangrijke functies: ze bieden het leven daar voedingsstoffen en ze behoeden de kustgronden voor verdroging. Die functies wil je niet verstoren.

Een slimme oplossing voor de kerende post moet nog worden gevonden.

Lees ook:

Onderzoekers vinden microplastics bij top Mount Everest

De kleine plastic deeltjes zijn vermoedelijk afkomstig van de honderden mensen die elk jaar de hoogste piek ter wereld beklimmen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden