Wolvenpuppy's

Ook sommige wolfjes brengen de bal terug naar het baasje

Dit is wolfje Flea. Dat zag niets in een balletje.Beeld Christina Hansen Wheat

De  hond heeft moeten leren hoe hij de mens van dienst kan zijn. Nee, ontdekken biologen, die aard zat al in sommige wolven. 

De hond is onze oudste kompaan. Het is zeker 15.000 jaar geleden dat mensen wolven die rond hun nederzettingen zwierven, onder hun hoede namen. Sindsdien heeft de getemde wolf vele gedaantes gekregen: groot of klein, lang- of kortharig, krachtig of snel. De mens fokte en kruiste met de dieren tot hij exemplaren kreeg die hem ondersteunden bij de jacht, zijn erf bewaakten of zijn kudde hoedden.

Je zou denken dat de hond de mens door al die jaren van domesticatie ook is gaan leren begrijpen. Misschien zat het er bij de wolf al in, maar dan hebben mensen dat begrip toch door selectie en training gecultiveerd. Na die duizenden jaren begrijpt de hond dat hij een inbreker in zijn broek moet bijten en zijn baasje de krant moet brengen.

Dollende wolvenpuppy's

Dat dachten Zweedse biologen ook. Ze deden testen en spelletjes met acht weken oude honden- en wolvenpups die ze van jongs af aan hadden opgevoed. En keken dan ook niet op toen de jonge wolfjes geen enkele interesse toonden in een weggeworpen tennisbal. Laat staan dat ze hadden verwacht dat de wolvenpuppy’s de bal zouden terugbrengen naar de werper, een voor hen onbekende persoon – ook al moedigde deze hen daar wel toe aan.

Totdat ze met het derde wolvennest begonnen. Deze wolfjes renden achter de bal aan, doken erop, dolden ermee, en brachten hem terug naar de afzender. Vooral wolfje Sting beleefde veel plezier aan het balspel.

Niet zomaar een wolfje

Het zit er dus toch in, schrijven de biologen in het vakblad iScience, bij sommige wolven tenminste. Dan zou de belangrijkste selectie ook wel eens bij de allereerste ontmoeting kunnen zijn gemaakt. De mens nam 15.000 jaar geleden niet zomaar wolven in huis, hij koos dieren uit die oog voor hem hadden en al een beetje begrepen wat hij met zijn gekke gebaren en bevelen bedoelde.

Die conclusie wordt door een studie uit het vakblad Frontiers in Psychology ondersteund. Hierin bestudeerden Indiase onderzoekers het gedrag van de vele zwerfhonden in de grote steden aldaar. Deze honden staan weliswaar ver van de wolf af, maar ook van de mens. Als ze al ervaring met de mens hebben, gaat het om schoppen en slaan.

Dus ook hier keken de onderzoekers niet op toen de helft van de honden er liever vandoor ging dan mee te doen aan het proefje. Maar de andere helft was minder bangig. En toen de onderzoekers twee afgedekte voerbakken voor hun neuzen zetten en wezen naar de gevulde bak, begreep 80 procent dat ze daar op af moesten gaan. Wijzen is een heel abstract gebaar, schrijven deze onderzoekers. Honden zijn dus ofwel heel slim, of hun vermogen om de mens te begrijpen, zit er al van nature in.

Lees ook hoe de mens de hond twee keer in huis haalde

Aan het DNA denken wetenschappers te kunnen zien dat de hond twee keer is gedomesticeerd, in Europa én in China.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden