Pedagoog Remo Largo (1943-2020) hielp generaties ouders van hun schuldgevoel af

Remo LargoBeeld rv

De kindertijd van ­Remo Largo, die in 1943 in de Zwitserse bergen van Winterthur werd geboren, was een paradijs dat ruw verstoord werd door school. Largo en zijn klasgenoten waren het doelwit van een leraar die hij later zou omschrijven als overwerkt en ­gewelddadig. Liever bracht hij zijn tijd spelend door in de natuur en las hij alle boeken uit de plaatselijke bibliotheek.

Het vormde hoe hij later als pedagoog zou kijken naar kinderen. Hij was ervan overtuigd dat kinderen een innerlijke motivatie hebben om te leren en zichzelf te ontwikkelen, maar dat moeten zij wel op hun eigen manier kunnen doen. ‘Het gras groeit niet harder als je eraan trekt’, was zijn motto. Die instelling van Largo paste bij de naoorlogse generatie, die autoriteit en gehoorzaamheid steeds meer in twijfel trokken.

In de Duitssprekende landen werd Largo een pionier, door als een van de eersten van zijn generatie te bespreken hoe belangrijk het is dat ouders de gevoelens van hun kinderen serieus nemen. In een uitzonderlijk lang onderzoek volgde hij 900 kinderen van ­geboorte tot volwassenheid en stelde vast dat een kind meer ­basisbehoeften heeft dan alleen voedsel. Ook liefde, veiligheid, ­erkenning en zelfontwikkeling horen daarbij.

Vanaf de jaren negentig richt hij zich direct tot ouders door boeken te schrijven. Die werden razend populair, doordat hij generaties ouders van hun schuld­gevoelens afhielp. Ze deden niet alles fout in vergelijking met ­anderen. Er is nu eenmaal geen magisch recept voor het opvoeden van een kind, vertelde Largo hun. Ieder kind is uniek en zal zijn plek in de wereld pas vinden als het zijn eigen talenten kan ontwikkelen. De boeken van ­Largo moesten dienen als een hulpmiddel voor ouders om de ­eigenaardigheden en behoeften van hun kind beter te begrijpen.

Op eenzelfde manier keek hij naar het onderwijssysteem, dat volgens hem radicaal anders moest. “De school komt van de 19de eeuw, de ouders en leraren uit de 20ste eeuw, maar de kinderen groeien op in de 21ste eeuw”, zei hij. Largo vond dat er in scholen te weinig oog was voor diversiteit en individualiteit. Hij ver­geleek het graag met de Griekse mythologie over Procrustes, die reizigers in zijn herberg uitrekte of ledematen afhakte, zodat ze precies in zijn bed zouden passen.

Zijn boeken richtten zich steeds meer op de maatschappij, waarover hij zich zorgen begon te maken. De kinderen van vandaag moeten te veel, vond hij. Hun ­individuele behoeften dreigen steeds meer ondergeschikt te ­raken aan de verwachtingen van de prestatiemaatschappij. In plaats van voetbal, zangles en andere afspraken te maken, kunnen ouders hun kinderen het beste zonder toezicht met de buurkinderen laten spelen.

Zelf was Largo nog altijd aan het buitenspelen. Als hij buiten de planten verzorgde, of op zoek ging naar het gezang van vogels in het bos. Aan werk kwam hij niet altijd toe vanwege de drie beroertes die hij kreeg, de eerste al op zijn 31ste. In de Duitse krant ­Tageszeitung schreef zijn vriend Reinhard Kahl dat zij het de laatste jaren vaak over de staat van de wereld hadden gehad. Sprekend over de ondergang van de wereld kwamen ze uit bij de Ark van ­Noach. Dat moet de functie van scholen zijn, bedacht Largo. De Ark van Noach. De plek waar de toekomst wordt gebouwd.

Remo Hans Largo werd geboren op 24 november 1943 in Winterthur, Zwitserland, en stief op 11 november 2020 in Uetliburg, Zwitserland.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden