InterviewArnoud Strijbis en Steve Wijler

Handboogschutter Steve Wijler en bondsdirecteur Arnoud Strijbis over de paradox van het Robin Hood-imago

Arnoud Strijbis, sinds vier jaar de directeur van de Nederlandse Handboog Bond en Steve Wijler, de hoogstgenoteerde Nederlander op de wereldranglijst op dit moment.  Beeld Patrick Post
Arnoud Strijbis, sinds vier jaar de directeur van de Nederlandse Handboog Bond en Steve Wijler, de hoogstgenoteerde Nederlander op de wereldranglijst op dit moment.Beeld Patrick Post

De charme van de Olympische Spelen is dat kleine sporten plotseling brede aandacht kunnen opeisen. De Nederlandse handboogschutters hopen dat eremetaal in Tokio tot meer aanwas leidt. Over hun sport en het belang van de Spelen ging medaillekandidaat Steve Wijler in gesprek met bondsdirecteur Arnoud Strijbis.

Al voor de openingsceremonie van vrijdag hebben de Nederlandse handboogschutters hun eerste pijlen al geschoten. Op dag één van de Spelen is er al direct kans op de eerste medaille voor Nederland.

Steve Wijler, de hoogstgenoteerde Nederlander op de wereldranglijst op dit moment, en Arnoud Strijbis, sinds vier jaar de directeur van de Nederlandse Handboog Bond waar tienduizend leden bij zijn aangesloten, kijken uit naar dat moment. Wat heeft de kleine sport aan de Spelen? Wijler: “Echt heel veel. Dit kan voor alles in onze sport een piek zijn.”

Tent compleet met eigen zithoek

Het interview vindt voorafgaand aan de reis naar Japan plaats onder de bomen op een grasveld op Papendal, om de hoek bij het semi-permanente onderkomen van de handboogschutters.

De schutters hebben een flinke tent gekregen, sinds twee jaar compleet met eigen zithoek, maar bij windkracht zes mag niemand meer naar binnen, omdat het dan te gevaarlijk wordt. Er zijn wel plannen voor een nieuwe schietbaan. Die moet bovenop de nieuwe sporthallen komen, van een nieuw complex vlakbij het hotel op Papendal. Strijbis: “Dan komt er dus een overdekte baan van zeventig meter boven op de nieuwe sporthal.”

Het is maar om duidelijk te maken dat handboogschieten ‘gewoon’ topsport is in Nederland, ook al wordt dat niet altijd onderkend. En dat terwijl Wijler vier tot zes uur per dag traint. Elke dag. “Zelfs een weekend weg zit er niet in. Dan voel ik gelijk dat ik minder in vorm ben.”

Bovendien is er op de dag van het gesprek een belangrijk besluit genomen: Rick van der Ven, die er al bij was op de Olympische Spelen van 2012, is vervangen voor debutant Gijs Broeksma.

Arnoud Strijbis, directeur van Handboogsport Nederland. Beeld Patrick Post
Arnoud Strijbis, directeur van Handboogsport Nederland.Beeld Patrick Post

Dus ja, handboogschieten is absoluut topsport. Wijler (24): “Maar het is soms wel lastig dat mensen af en toe een verdraaid beeld hebben van boogschieten.” Strijbis (42): “Wij kunnen allemaal proberen de boog die Steve heeft uit te rekken. Dan weet je één ding zeker: dat je later spierpijn hebt.”

Het boogschieten is eigenlijk ‘twee spelletjes in één wedstrijd’, zegt Wijler. “Het is een marathon en een sprint. Je schiet 72 pijlen om een rangorde te bepalen (een bracket, red.), dat duurt de halve dag. Daarna ga je tegen elkaar je wedstrijden schieten. Dat is een afvalwedstrijd. In het slechtste geval ben je na negen pijlen klaar. Iedereen begint elke wedstrijd op nul, en iedereen maakt kans.”

Heel andere kijk op het spel

Wijler: “Tot het moment dat ze zelf eens schieten, denken mensen dat boogschieten heel gemakkelijk is. Maar het is precisie, het vergt concentratie en het is eigenlijk het volbrengen van een onnatuurlijke beweging waarbij je een boog moet wegduwen en de pijl de andere kant op moet trekken. Als mensen dat dan ervaren, krijgen ze een heel andere kijk op het spel.”

Strijbis noemt het de paradox van het ‘Robin Hood-imago’. “Handboogschieten op de Spelen is niet het beeld van De Grijze Jager of The Hunger Games. Dat is lopend schieten in de natuur, terwijl het in Tokio op een baan is, zeventig meter rechtuit. Het leuke: het is allebei handboogsport.”

De sport is niet populair op televisie. Twee minuten in het Sportjournaal, zo ongeveer gemiddeld, op een goede dag. Tijdens het recente EK boogschieten was er concurrentie van een voetbalwedstrijd van het Nederlands elftal. Wijler: “En van een race van Max Verstappen.”

Een tien is een tien en geen negen

Strijbis: “Dat helpt niet mee, nee. Maar ik kijk naar andere sporten. Hoeveel minuten televisie heeft biljart gehad afgelopen tijd. Uren! Dat kunnen wij ook. Mensen kunnen handboogschieten echt prima kijken. Wie het best schiet, wint. Een tien is een tien en geen negen.”

De Spelen kunnen daarom een katalysator zijn. Rick van der Ven in 2012 en Sjef van den Berg in 2016 waren ‘opeens’ op televisie tijdens de Spelen, toen ze de halve finale bereikten en later allebei de strijd om brons verloren. Juist toen ontstond een piekmoment voor de handboogsport in Nederland.

Steve Wijler, de Nederlandse boogschutter die in Tokio deelneemt aan recurve evenementen voor mannen. Beeld Patrick Post
Steve Wijler, de Nederlandse boogschutter die in Tokio deelneemt aan recurve evenementen voor mannen.Beeld Patrick Post

Wijler: “Hoe meer beelden, hoe meer sponsoren het een goede sport vinden om in te stappen. En ik merk dat de aandacht voor de sport groeit. Toen ik Europees kampioen werd, kreeg ik vier of vijf telefoontjes. Maar toen ik derde werd op het WK in 2017, belde niemand. Ging ik naar huis, en dat was het.”

“Ik ben zelf van nature een persoon die dat prima vindt. Maar ik ben ook de sporter die de sport groot maakt en ik zou het ontzettend mooi vinden als ik over twintig jaar heb bijgedragen aan de nieuwe volkssport die we hebben gemaakt.”

Lees ook onze andere verhalen in de aanloop naar Tokio 2021

Ranomi Kromowidjojo heeft ‘bijna alles’ aan haar moeder te danken.

Degenschermer Bas Verwijlen kent de magie van de vijf ringen, voetbalster Jackie Groenen hoopt die te ontdekken.

De olympische roem van de een, is de droom van de ander. Oud-atlete Ellen van Langen, winnares van goud in Barcelona, gaat in gesprek met atlete Lieke Klaver

Als liefdeskoppel én Japankenners op jacht naar goud. Laurine van Riessen en Matthijs Büchli zijn beide medaillekandidaat op de Spelen.

Iemand met blingbling zul je in de sport niet aantreffen

Strijbis hoopt op branie. “Je wilt het hoogste bereiken maar voelt ook het belang om de sport groter te maken. Je moet niet de voorbereiding laten verstoren door welk interview dan ook, maar je moet wel bereikbaar zijn. Eventueel zelfs net na afloop.” Maar dat vraagt branie, die er niet echt is in het handboogschieten. “Zelfbewustzijn is er wel, maar iemand met blingbling zul je in de sport niet aantreffen.”

Wijler: “Ik heb wel een rood-wit-blauwe boog, speciaal gemaakt voor de Spelen. Dat vinden mensen dan wel interessant. En ik vind het cool dat die boog van mij is. Maar de gemiddelde boogschutter is terughoudend en op zichzelf. Het is een sport waarbij je in jezelf moet keren om het beste uit jezelf te halen. Dan is extravert zijn lastig. Dat kost moeite.”

Strijbis: “Juist daar kunnen wij een maatschappelijke rol vervullen. Een van de grootste handboogverenigingen zit in Eindhoven, een gebied met veel ict’ers en met mensen die in het autistisch spectrum zitten. Wij bieden een sport die voor deze mensen aantrekkelijk kan zijn.”

Handboogschieten valt en staat bij goede sponsoren

Aan de andere kant blijkt wel dat succes van bijvoorbeeld de Oranje Leeuwinnen er niet toe leidt dat meer meisjes gaan voetballen. Strijbis: “En toch hebben wij cijfers die aantonen dat er na de Olympsiche Spelen van Londen en Rio echt veel meer mensen gingen boogschieten. Dat hebben wij zwart op wit. Het kan dus wel. Het is alleen zaak om die leden vast te houden. Dat is de uitdaging.”

In ieder geval zijn de Olympische Spelen een belangrijk moment om waardevolle connecties op te bouwen, omdat ook het handboogschieten valt en staat bij goede sponsoren. Maar netwerken zal in Tokio onmogelijk zijn, ook omdat geen directeur of sponsor in Japan op de tribune mag zitten.

Strijbis: “Het betekent dat wij naar bedrijven toe moeten. Dat gaat al beter, we worden steeds zelfbewuster. De boogschietsport moet uit zijn schulp kruipen. Wat we tijdens de Spelen in ieder geval doen in Nederland is ervoor zorgen dat de sport op het olympisch festival in Scheveningen goed zichtbaar is. En als de sporters thuiskomen, zorgen we dat ze in het zonnetje worden gezet. Dat verdienen ze.”

De kans bestaat dat de handboogschutters de eerste medaille halen

Op de Spelen zelf heeft Wijler niets minder dan een medaille als doel. “Ik ben egoïstisch genoeg om dat te zeggen. Ik heb elk internationaal toernooi meegedaan, en daar medailles gehaald. Dat wil ik op de Spelen ook. Individueel, of met het team.”

De kans is aanwezig dat de handboogschutters de eerste medaille halen voor Nederland. Op de eerste dag is de mixed recurve, waarin de beste mannelijke schutter van Nederland samen met Gabriela Schoessler-Bayardo in actie komt in de voorronde van de gemengde competitie.

Strijbis: “Wij zitten er meteen in. Als het daar goed gaat, weet ik zeker dat het handboogschieten een belangrijke rol gaat spelen voor Nederland. Op televisie, het hele toernooi lang.”

Wist u dat...

Geen condooms

... de belangstelling voor de Olympische Spelen toeneemt onder vrouwen. Volgens onderzoeksbureau Nielsen Sports is in ’s werelds grootste economieën 45 procent van de vrouwen geïnteresseerd in het sportevenement. Bij de mannen ligt dat percentage op 48 procent.

... de wereldwijde interesse voor de Spelen afgelopen weken is gedaald, naar 46 procent. In Japan is de belangstelling voor het evenement met 35 procent het minst groot van alle landen, meldde marktonderzoeksbureau Ipsos.

... het bij deze Olympische Spelen niet de bedoeling is dat atleten in het olympisch dorp seks met elkaar hebben. Als voorzorgsmaatregel tegen de verspreiding van het coronavirus deelt de organisatie dit keer geen condooms uit. Dat is voor het eerst sinds de Spelen van 1988 in Seoul. De atleten krijgen de condooms wel ná de Spelen, als ze Japan weer verlaten. Het gaat om 160.000 stuks.

... de olympische vlam al begin vorig jaar in Japan arriveerde, nadat het vuur op traditionele wijze ontstoken was in Griekenland. De vlam werd bewaard in het Olympisch Museum in Tokio. Het vuur wordt gezien als teken van hoop en bleef al die tijd branden. (ANP)

Lees ook:

Eindelijk een Nederlands paspoort voor handboogschutster Gabriela Bayardo

Met kans op een medaille kan handboogschutster Gabriela Bayardo, geboren Mexicaanse, op de Spelen voor Nederland uitkomen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden