Baby Peggy

Diana Serra Cary(1918-2020)

Haar gehoorzaamheid leverde Baby Peggy’s ouders miljoenen op

Baby PeggyBeeld Bettmann Archive

Heel de wereld wist wie ze was. In een jaar tijd kwamen er meer dan een miljoen brieven binnen van fans die haar na het zien van een van haar films in hun hart hadden gesloten. Voor acteerwerk in die stomme films kreeg ze op haar hoogtepunt 150.000 dollar per week, omgerekend naar geld van nu. En ze was pas 4 jaar. Wetten tegen kinderarbeid waren er nog niet in 1923. En met al die dollartekens in hun ogen zagen de studiobazen noch haar ouders wat ze Peggy-Jean Montgomery aandeden.

Ze was gehoorzaam, dat was wat haar vader betreft de essentie van haar talent. Hij was cowboy geweest, maar werkte als stuntman in films. Haar moeder was figurant. Op een dag nam ze Peggy-Jean, toen 19 maanden oud, mee naar de Century Studio, en omdat ze op die leeftijd al op commando kon lachen, huilen of doen alsof ze bang was, kreeg ze meteen een rol, in een serie korte films met Brownie, een superslimme hond.

Een paar jaar lang speelde ze als ‘Baby Peggy’ hoofdrollen in meer dan 150 films, korte en lange. Het was keihard werken, zes volle werkdagen per week. Het was ook gevaarlijk werk, voor haar was er geen vervangend stuntkind. In een scène waarin ze moest ontsnappen uit een brandend huis, vloog per ongeluk ook de deur in brand waardoor ze naar buiten moest. Ze sloeg toen zelf maar een ruit in om eruit te klimmen.

Aan lager wal geraakt

Het acteren maakte haar miljonair, maar dat geld ging naar haar ouders, die er grote huizen en luxe auto’s van kochten. Tot haar vader overvroeg. Hij maakte ruzie over haar salaris met producent Sol Lesser. Die verbrak de samenwerking en zorgde ervoor dat geen enkele andere studio haar nog wilde.

‘Captain January’ was haar laatste grote film. Om het verlies aan inkomen op te vangen, namen haar ouders haar enkele jaren mee op tournee, met een slapstick- en ­zangact. Daarna kocht haar vader een toeristische ranch in Wyoming. Maar dat bleek een slechte investering. Een grootvader ging er met een deel van het geld vandoor en de economische crisis van 1929 deed de rest. Baby Peggy was niet meer en Peggy-Jean Montgomery werd weer naar Hollywood gestuurd om te acteren, nu als figurant of in kleine rollen in films met geluid, zij aan zij met andere aan lager wal geraakte sterren uit de tijd van de stomme film.

Boekenschrijfster

In die periode ging ze eindelijk naar school – dat was een voorwaarde voor de bijstand die het gezin kreeg. In 1938 deed ze examen en ontvluchtte ze samen met haar vriend, ook een figurant, het huis en Hollywood. Daarna had ze allerlei baantjes: telefoniste, verkoopster in een boekhandel en in een souvenirwinkel. Ze noemde zich geen Peggy meer, maar Diana, uit bewondering voor de actrice Diana Wynyard, en niet meer Montgomery maar Serra, naar de heilige Junípero Serra, want ze was katholiek geworden. Lang was ze verward ­geweest over wie ze nu eigenlijk was, vertelde ze in een interview in 1999 aan de website silentsaregolden.com: “Baby Peggy was heel machtig. Ze was heel populair. Niemand wist wie ik was.”

Nadat ze voor de tweede keer trouwde, in 1954, met Robert Cary, vond ze haar roeping. Ze werd journalist, schreef freelance voor onder meer de Saturday Evening Post. En ze schreef boeken over de geschiedenis van de filmindustrie. Haar eerste ging over stuntmannen zoals haar vader. Het tweede over haarzelf: ‘What happened to Baby Peggy?’ was de titel. Het antwoord: ze kwam er overheen.

Diana Serra Cary werd geboren op 29 oktober 1918 in San Diego en overleed op 24 februari 2020 in Gustine.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden