David Eubank bidt voor een gewonde Syrische regeringssoldaat.

BeeldreportageFrontlinie

David Eubank bidt en zorgt voor iedereen in Syrië, ook IS-strijders

David Eubank bidt voor een gewonde Syrische regeringssoldaat.Beeld Eddy van Wessel

Mag ik voor je bidden? Die ongebruikelijke vraag stelt David Eubank aan iedereen die hij verzorgt. En niemand weigert. Een portret van een Amerikaanse ex-marinier die met zijn team en gezin het gevaar opzoekt aan de frontlinies in Syrië.

Door mijn tranen heen had ik het beeld van Zau in de hemel die lachte”, zegt David Eubank in een video die hij op Twitter postte over het moment dat hulpverleners vergeefs probeerden zijn medewerker Zau Seng te reanimeren. “Ik wil je bedanken Zau, dat je een oom voor mijn kinderen bent geweest, in de jungle van Myanmar, in Irak, Koerdistan en Syrië.”

Zau Seng, inwoner van Myanmar en cameraman van de christelijke hulporganisatie Free Burma Rangers (FBR), kwam vorig weekeinde in het noordoosten van Syrië om door een drone-aanval van het Turkse leger of daaraan gelieerde milities. Eubank (58), een Amerikaanse ex-marinier die FBR 26 jaar geleden oprichtte tijdens de interne strijd in Myanmar, rouwt om hem, zegt hij via Whats­app. Hij bevindt zich nabij de frontlinie in Syrië waar Turkije probeert een bufferzone onder controle te krijgen en veel Koerden op de vlucht heeft gejaagd. “Ik huil iedere avond en ’s ochtends wil ik weer huilen. Ik heb een van mijn beste vrienden verloren, een dapper lid van het team.”

Een moment van bezinning voor het team van David Eubank (rechtsvoor) naar de frontlinie vertrekt.Beeld Eddy van Wessel

Eubank is een opvallende verschijning aan de frontlinies van Irak en Syrië waar hij met zijn hulporganisatie actief is. Hij doet wat andere hulporganisaties te gevaarlijk vinden: FBR haalt met gepantserde auto’s gewonde soldaten en burgers op, en komt regelmatig zelf onder vuur te liggen. Tijdens de strijd tegen IS verloor hij in 2017 in Mosul ook al zijn tolk Shaheen Yazdar, een yezidi die naast zijn werk voor journalisten regelmatig met Eubank werkte. Zelf raakte hij meerdere keren gewond.

Hij is onder militairen en journalisten in Syrië en Irak echter vooral bekend als de christen die bidt met de gewonden die hij helpt. Niemand weigert dat, zegt hij. “In 26 jaar is niemand ooit boos op me geworden als ik het aanbood. Als je lijdt, en iemand vraagt of hij God om hulp mag vragen, dan zeg je ja. Ik geloof dat ze Gods liefde voelen.”

In een gesprek met Eubank vallen voortdurend de namen van God en Jezus. Toch is FBR geen evangelische organisatie; Eubank spreekt zelf van een multi-etnische humanitaire beweging die gratis werkt voor de onderdrukten. Zijn medewerkers zijn moslim, boeddhist, yezidi, christen. “Een teamleider die mijn leven heeft gered, gelooft niet in God, maar ik neem hem mee omdat hij liefheeft en geweldig is.” Hoe hij zijn medewerkers selecteert? “Ik zeg: Kom niet mee tenzij je voelt dat God je dat gezegd heeft.” Waarom hij dit gevaarlijke werk doet? “Omdat we menen dat dit is wat God van ons wil. En omdat mensen ons uitnodigen en we zien dat het nodig is.”

Zijn kinderen helpen

Met generaals en soldaten gaat hij gesprekken aan over het geloof, maar niet om hen te bekeren, benadrukt hij. “Twee Iraakse soldaten werden volgelingen van Jezus tijdens de strijd om Mosul. Allebei zijn ze meerdere keren gewond geraakt. Ze zeiden: Ik had het beeld van Jezus die me kwam helpen, en besloot Hem te volgen. Dat is hun idee, niet het mijne.”

Maar het opvallendste is toch wel dat Eubank zijn gezin bij zich heeft, wat ongekend is voor hulpverleners in conflictgebieden. Zijn vrouw Karen en hun drie kinderen helpen bij de opvang van vluchtelingen, want FBR zorgt, met financiële steun van kerken overal ter wereld, ook voor voedsel, medicijnen, kleding en andere noodzakelijke benodigdheden. In Syrië zijn de afgelopen weken honderdduizenden Koerden, yezidi’s en christenen hun huizen ontvlucht toen die onder Turks vuur kwamen te liggen. Zijn team zat dagenlang vast toen de burgers die zij hielpen tussen de vuren terechtkwamen.

Een doel en een reden

Het gaat uitstekend met zijn kinderen, zegt de oud-marinier desgevraagd. “Ze zijn opgegroeid met verschillende culturen en leerden mensen te respecteren en van hen te houden.” Is hij niet bang dat ze trauma’s oplopen door het geweld? “Ja, ze hebben lijken gezien, explosies gehoord, er is op hen geschoten. Maar als je in liefde komt en van mensen houdt, dan verslaat dat je angst en geeft je een doel en een reden.”

Verdriet bij familieleden van een door mortiervuur gedode burger.Beeld Eddy van Wessel

Bovendien blijkt de aanwezigheid van zijn gezin hem vertrouwen te geven. “In Koerdistan vroeg een generaal: Jij hebt je gezin meegebracht? Het waardevolste? Ik geef je mijn waardevolste: mijn land. En een Iraakse generaal zei toen hij het hoorde: Jij moet wel menen dat Irakezen en Amerikanen gelijk zijn. We houden van je.”

Eubank benadrukt dat FBR onpartijdig is bij het verstrekken van hulp. In de strijd om het laatste IS-bolwerk Ba­ghouz behandelde de organisatie ook IS-strijders, -vrouwen en -kinderen. In Myanmar, waar de strijd voortduurt en FBR nog steeds actief is, ook leden van het leger van Myanmar. En in Syrië, waar hij samenwerkt met de voormalige Amerikaanse bondgenoot SDF die tegen IS streed, ook hun vijanden: Syrische militairen. 

Spionnenlabel

“Ik zei tegen hen: Ik ben een Amerikaan, maar ik kom als volgeling van Jezus, als mens, en we helpen iedereen.” Hij weet dat het gevaarlijk is, want als Amerikaan krijgt hij al snel het label van spion. “Zij weten dat we hun levens hebben gered. Maar wij weten ook dat als Damascus de opdracht geeft, ze ons elk moment kunnen komen arresteren.”

Zelf is hij overigens allesbehalve onpartijdig. Hij is een verklaard vriend van de Koerden, en woedend dat de Amerikaanse president Trump vorige maand zijn troepen begon terug te trekken en de Turken toestond Koerdisch gebied in te nemen. “Het is duivels, want mensen zijn ontheemd, gedood. Mijn teamlid is een van de vele doden als gevolg van deze beslissing. De fout voor de moord ligt bij Erdogan (de Turkse president, red.) en de milities, maar de VS stonden toe dat het gebeurde. Ik heb gebeden dat de VS hun beleid zullen veranderen. Zij kunnen het probleem niet oplossen, maar hun aanwezigheid kan Koerden, moslims en christenen helpen dat zelf te doen. De Amerikanen moeten hun macht op de juiste manier gebruiken.”

Lees ook:

Yezidi-vrouwen met kinderen niet welkom in Iraakse gemeenschap

Vijf jaar geleden viel IS de Iraakse provincie Sinjar binnen en ontvoerde duizenden yezidi’s. Bijna de helft van hen is nog zoek, en dat komt vooral doordat de kinderen die yezidi-vrouwen kregen van hun IS-verkrachters niet welkom zijn in hun gemeenschap in Irak.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden