null Beeld

ColumnJamal Ouariachi

Denkend aan Holland zie ik overstromende Dixi-toiletten bij het azc

Jamal Ouariachi

Laten we eerlijk zijn: we hebben ons uiterste best gedaan. ‘Dit nooit meer!’ was het dappere mantra van Nederlandse media nadat ze aan het begin van deze eeuw, in de tijd van de Fortuyn-hausse, de stem van de Gewone Nederlander gemist hadden. Die stem mocht nooit meer ongehoord blijven. En voortaan kreeg elke politicus die aanspraak maakte op het verkondigen van die stem, onze versterker plus ­luidspreker aangeboden.

De parade van rechts-populistische ijdeltuiten (hoi Hilbrand, hoi Rita, hoi Hero!) bleek niet te stuiten, en ze deden het ook zo leuk qua kijk-, luister- en oplagecijfers. Het was in wezen een voorstudie voor de knappe koppen die sociale media van algoritmen voorzagen: ­negatieve, opruiende berichten trekken meer aandacht en leveren geld op.

We riepen Geert Wilders meermalen uit tot Politicus van het Jaar. We schreven keurig alles op wat hij zei over de linkse media, over D66-rechters en over het nepparlement waarvan hij zelf deel uitmaakt. We gingen tot het uiterste om in elk achtuurjournaal waarin een Kamerdebat werd besproken, vooral een fragmentje te selecteren van een schuimbekkende Wilders die fulmineerde tegen tsunami’s van islamisering, tsunami’s van vluchtelingen, tsunami’s van onbetrouwbare politici met een dubbel paspoort.

Linkse vooringenomenheid

We nodigden Thierry Baudet uit om te praten over versiergoeroes, vluchtelingenkampen, ouderwetse middeltjes tegen kalk­nagels, noem maar op – altijd leverde hij spektakel. We lieten ons door hem ‘het mediakartel’ noemen en we knielden en nodigden hem nog maar eens uit om dit toe te lichten. Ons zou je niet van linkse vooringenomenheid kunnen beschuldigen!

We schrokken van de stikstofcrisis en we ­besloten geen saaie thema-avond te maken waarin experts zorgvuldig de achterliggende wetenschap toelichten, maar kozen voor dagelijkse snippertjes: snelle debatten tussen voor- en tegenstanders, alsof we met gelijke waarden te maken hadden. Caroline van der Plas was met nog geen honderd trekkers weg te sleuren van de Nederlandse talkshowtafels. We lieten Farmers Defence Force-terrorist Mark van den Oever zijn antisemitische vergelijkingen en dreigementen tegen het kabinet spuien in linkse kranten die vooral niet links genoemd willen worden.

Dreigen, opruien, schelden, discrimineren, geweld gebruiken: dat alles loont.

En nu? Na twintig jaar zwoegen plukken we de vruchten van ons mooie werk. Denkend aan Holland zie ik boze kinderen traag demonstreren tegen azc’s, massa’s ondenkbaar rotte eieren neerkomen op mensen gevlucht voor oorlog en vervolging, hoge pluimen van ontploffend vuurwerk, de lucht hangt er laag boven slapende mensen op straat, van stront overstromende Dixi-toiletten in bruine veelkleurige dampen gesmoord, zwangere vrouwen en stervende baby’s in een groots verband, en in alle gewesten wordt de stem van de Gewone Nederlander met zijn eeuwige rampen eindelijk gevreesd en gehoord.

Jamal Ouariachi is schrijver. Behalve­­ romans en verhalen schrijft hij onder meer recensies en columns. Lees hier eerdere columns van Ouariachi terug.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden