ReportageEK afstanden

Zussen Michelle en Antoinette de Jong gaan samen naar Peking: ‘Ik had er moeite mee om het zusje van te zijn’

Michelle de Jong mag ook naar de Spelen, in geheel eigen stijl. Beeld AP
Michelle de Jong mag ook naar de Spelen, in geheel eigen stijl.Beeld AP

De zussen Michelle en Antoinette de Jong gaan samen naar de Spelen. Ooit wilde Michelle op Antoinette lijken. Inmiddels kiest ze haar eigen weg, en die leidde naar plaatsing (en een trotse zus).

Kick Hommes

Het was in Sotsji in 2014 dat Michelle en Antoinette de Jong elkaar aankeken en zeiden: wij gaan samen naar de Olympische Spelen. Michelle, toen 14 jaar, zag toen vanaf de tribune hoe haar destijds 19-jarige zus haar olympische debuut maakte. Ze spraken af ooit samen op olympisch ijs te staan.

Acht jaar later wordt die afspraak waarheid. Niet alleen op het Europees kampioenschap van dit weekend, waar Michelle de Jong vierde werd op de 500 meter en Antoinette de Jong de 1500 meter won. Maar vooral ook in Peking. Antoinette (26) rijdt al haar derde Spelen, en doet mee aan de olympische 1000 meter, 1500 meter, 3 kilometer en de ploegenachtervolging. Michelle rijdt de 500 meter.

Een lange lijst van sportende broers en zussen

De zussen komen in een mooie lijst van zussen, broers, zelfs tweelingen en drielingen die op de Spelen uitkomen. Die lijst is lang. Vier jaar geleden waren twaalf paren van broers en zussen actief in Zuid-Korea. Afgelopen Zomerspelen waren dat er nog meer: 28 duo’s, onder wie de zussen Wevers, Smulders, De Witte en Oosterwegel. In het schaatsen zijn Ronald en Michel Mulder de bekendste tweeling die samen hebben gereden. Voor Japan doen de zusjes Miho en Nana Takagi mee in Peking.

Voor het gezin De Jong was het uiteraard wel heel speciaal dat beide dochters naar de Spelen mogen. In de familie was er na het OKT een moment van flinke emotie. Vader De Jong vierde de dubbele plaatsing traditioneel met een drankje. Dit keer wel meer dan een, zei Antoinette de Jong lachend. De fles Berenburg was ‘zeker half leeg’, vertelde Michelle.

De familieband is hecht, vertelde Antoinette de Jong dit weekend. Dat bleek ook op het OKT, op de 1000 meter. Antoinette de Jong voelde zich schuldig toen ze daar Michelle uit de 1000 meter hield. Zij was er meer ontdaan van dan haar zus, die niet eens had verwacht dat ze zo dichtbij zou komen als de vierde plaats.

Gelukkig voor Antoinette reed Michelle zich op de 500 meter naar de derde plek, wat uiteindelijk genoeg bleek voor een olympische startplek. De opluchting was groot, ook bij Antoinette. “Michelle heeft veel dromen die ze nooit heeft uitgesproken, omdat het voor haar ver weg was. Nu kan ze zich uitspreken. En natuurlijk blijven we best bescheiden. Het is onwijs gaaf dat we dit kunnen doen. In één familie een sprintster en allrounder. Samen.”

Antoinette de Jong na afloop van de 1500 meter in Heerenveen. Ze won die afstand zaterdag. ANP VINCENT JANNINK Beeld ANP
Antoinette de Jong na afloop van de 1500 meter in Heerenveen. Ze won die afstand zaterdag. ANP VINCENT JANNINKBeeld ANP

‘Michelle had veel meer talent dan ik’

Michelle is met haar 22 jaar nog een jonge debutant. Ze is sprinter, iets wat Antoinette ook eerst over zichzelf dacht. In 2019 mocht Michelle mee naar de wereldbekers. Haar carrière verloopt de laatste twee jaar razendsnel, na een terugval in haar jonge jaren. “Zij had veel meer talent dan ik”, vertelde Antoinette de Jong dit weekend. “Ze reed echt veel harder. Tot ze last kreeg van groeiknieën.” Antoinette reed op dat moment op wereldniveau.

Dat succes van Antoinette was niet makkelijk voor haar jongere zus. Michelle zocht zelfs professionele psychologische hulp om een eigen weg te zoeken. “Ik had er moeite mee om het zusje van te zijn. Dat kan mooi zijn, want ik ben trots op Antoinette, maar het voelde alsof ik iets extra’s moest bewijzen. Ik dacht ook dat ik geen sprinter moest worden, omdat iedereen verwachtte dat ik Antoinette achterna ging. Daar had ik op het vorige OKT last van. Uiteindelijk doe je het voor jezelf, en niet voor wat iedereen daarvan vindt.”

Antoinette: “Ik denk dat zij mij niet als een voorbeeld zag, maar wel als een punt, of een eindpunt waar ze naartoe wilde. En nu is het echt Michelle. Ze presteert zelf en laat zien wie zij is. Dat is heel gaaf om te zien.”

In Peking is van Michelle nog niet al te veel te verwachten. De grootste medaillekansen worden Antoinette toegedicht. Zij is wereldkampioen op de 3 kilometer en won op het afgelopen OKT de 1500 meter. Op die afstand werd ze zaterdag ook Europees kampioen.

‘We zien elkaar vaak, maar praten niet zo heel veel’

Beide zussen hebben nog geen idee hoe ze in het olympisch dorp met elkaar om kunnen gaan. Zo is bijvoorbeeld de kamerverdeling nog niet bekend. Antoinette: “We zien elkaar vaak, maar praten niet zo heel veel. We zitten in verschillende teams. Het blijft toch geel en groen (Jumbo-Visma en Reggeborgh, red.). Dat is toch een beetje een concurrentiestrijd. Al hebben wij genoeg aan een blik.”

Michelle: “We gaan elkaar zeker opzoeken in Peking. Het is goed om in te zien dat het bijzonder is wat we doen, en dat we dat samen mee kunnen maken. We kunnen wat aan elkaar hebben, zeker omdat het een van de spannendste ritten is die je in je leven gaat rijden. Het is ook mooi: we kunnen medailles samen vieren. Of elkaar troosten, als het niet gaat.”

De EK afstanden was een open Nederlands kampioenschap

De EK afstanden in Heerenveen waren dit weekend zoals verwacht een Nederlands feestje. Zeven van de acht individuele afstanden én vier van de zes teamonderdelen werden gewonnen. De teamsprint voor vrouwen werd niet winnend afgesloten, maar alleen omdat Nederland niet meedeed. Op de 500 meter was de Pool Michalski één honderdste van een seconde sneller dan Merijn Scheperkamp. De massastart van de mannen was de enige afstand die echt mislukte.

Was het een goede generale repetitie? Wel voor hen die zelfvertrouwen nodig hadden in de aanloop naar Peking. Niet voor fans die een echte wedstrijd wilden. De Nederlanders komen uit het olympisch kwalificatietoernooi, waardoor de meesten nog in vorm waren. Opvallend was bovendien dat iedereen van de olympische ploeg meedeed, op de licht geblesseerde Hein Otterspeer en Sanne in ’t Hof na. Zij kon niet meedoen, omdat de 5 kilometer niet werd verreden.

Tegelijkertijd was de internationale tegenstand minimaal. De Amerikanen en Aziaten deden uiteraard niet mee. Verschillende Russen zeiden af en er was corona geconstateerd bij de overige Russische sprinters, waardoor zij vooraf een week in quarantaine moesten. Langeafstandspecialist Nils van der Poel zei ook af, omdat hij één 5 kilometer te weinig vond. De grootste concurrentie kwam van de Noren, die een jonge ploeg opbouwen voor een periode na de Spelen.

Desondanks werd er wel hard gereden. Jutta Leerdam was blij met de derde Thialf-tijd ooit op de 1000 meter (1.13,60), waarmee ze won voor Femke Kok. Kjeld Nuis reed met 1.43,60 harder dan zijn 1500 meter op het OKT. Beiden waren blij dat ze toch maar een Europese titel in de knip hadden. Eerder in het weekend was ook Antoinette de Jong blij met haar winst op de 1500 meter, net als Irene Schouten op de 3 kilometer.

Jorrit Bergsma was na afloop van de massastart niet blij. Hij reed samen met Marcel Bosker, maar dat was niet de ideale combinatie. Geen van beiden eindigden op het podium. Het moet dus beter in Peking, al rijdt Bergsma dan met Sven Kramer. Dan moet er wel beter over de tactiek worden gesproken.

Lees ook:

Patrick Roest is boos, maar professioneel genoeg om kampioen te worden

Patrick Roest is teleurgesteld in de schaatsbond, omdat niet hij, maar teamgenoot Marcel Bosker de olympische 1500 meter mag schaatsen. Vrijdag werden ze samen en met Sven Kramer Europees kampioen ploegenachtervolging. Saillant genoeg het onderdeel waar de onvrede door ontstond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden