Tour de France

Zij reden Roglic naar de beste uitgangspositie mogelijk

Robert Gesink op kop van de Jumbo-Visma-ploeg, die de Tour domineerde.Beeld BSR Agency

Na de negentiende etappe in de Tour moet Primoz Roglic nu vooral zelf aan de bak. In de tijdrit naar La Planche des Belles Filles heeft hij 57 seconden voorsprong. Hij moet zelf de Tour winnen. Negentien etappes lang verstikten zijn teamgenoten de koers. Hoe deden zij dat? Het team op volgorde.

Tony Martin

De man van de eerste uren. Hij bepaalde wie mocht wegrijden en ging rustig naast anderen rijden om ze eens goed toe te spreken. Blijf zitten, anders halen we je terug. Martin was de ongekroonde heerser op het vlakke, helemaal toen hij met twee handen omhoog het peloton in de eerste etappe tot rust maande vanwege de gevaarlijke wegen. Niet voor niets verlengde Jumbo-Visma zijn contract vlak voor de Tour met twee jaar.

Amund Grondahl Jansen

Op het laatste moment ingevallen voor de geblesseerde Steven Kruijswijk. Hoewel hij geen klimmer was, kon hij wel op het vlakke zijn werk doen, samen met Martin. Ook had hij een rol bij het beschermen van Roglic in gevaarlijke finales, aangezien hij normaal gesproken in de sprinttrein van Dylan Groenewegen plaatsneemt.

Robert Gesink

Al lang niet meer de klassementsrenner die hij in het verleden was, maar Robert Gesink was een van de belangrijkste pionnen voor Jumbo-Visma. De man met de ervaring, de wegkapitein. “Geel met Roglic zou de kroon op mijn carrière zijn.”

Hij was degene die vaak de eerste of tweede zware beklimming van de dag leidde, het middenstuk van de etappe. In zijn bekende schokkende stijl was hij verantwoordelijk voor het ‘managen’ van de voorsprong van de kopgroep, zoals dat heet. Hoe langer hij erbij kon blijven, hoe meer renners Jumbo-Visma over had in de finale. 

George Bennett

Een van de meest welbespraakte renners binnen de groep. Heeft overal een uitgebreid antwoord op, ook over het feit dat hij niet in zijn allerbeste doen was. Bennett kwam met goede benen uit een eerste blok racen in Italië, maar kende een paar moeilijke dagen in de Tour. Hij viel rond Nice twee keer en had daar bijna de hele tijd last van. Ook kreeg hij een griepje. Toch was hij er vaak tot de laatste klim bij voor Roglic. Veel op kop reed hij niet, omdat hij er vaak af moest op het moment dat bijvoorbeeld Pogacar of Lopez demarreerden.

Wout van Aert

Wat kan hij niet? Wout van Aert was de revelatie in deze Tour de France. Weergaloos, zo klonk het meermaals binnen de ploeg. Sprinten, klimmen: hij hoorde in alles bij de besten. De Belgische pers vroeg elke dag of hij voor eigen kans mocht gaan. Maar hij had zelf afgesproken dat hij allereerst zijn leider zou helpen. Toch mocht hij twee keer sprinten. Twee keer won hij.

Dat hij bovendien klimmersbenen had, bewees hij al in etappe vier, toen hij naar Orcières-Merlette het tempo zo hoog legde dat niemand durfde te demarreren. De man die volgens de wielerwetten te zwaar is voor het hooggebergte, trok zijn vorm door naar donderdag, toen hij op het steile Plateau des Glières samen met Tom Dumoulin boven kwam, terugkeerde bij Roglic en nog een sprintje voor de bonificatieseconden won. Dankzij Van Aert konden de kopmannen zich sparen tot de laatste meters, later dan verwacht.

Tom Dumoulin

Na acht dagen voelde Tom Dumoulin dat hij niet de vorm had om als beschermde renner bij de ploeg te zitten. Op de Peyresourde reed hij zich al vroeg kapot, in een poging te laten zien dat hij veel voor zijn nieuwe ploeg wilde doen. Een foute keuze, zo gaf hij achteraf toe. Een dag later pakte Roglic het geel, waardoor de rolverdeling duidelijk was. 

Daarna kreeg hij de opdracht toch door te rijden, zelfs als hij werd gelost. Dit om hem hoog in het klassement te houden. Op de Grand Colombier bewees hij vooral zijn waarde, door Roglic naar 500 meter voor de finish te brengen. Als de nummer negen van het klassement onvoorwaardelijk voor je werkt, is het als leider bijna relaxed rijden. 

Sepp Kuss

Slechts één slechte dag kende de 26-jarige Amerikaan: de eerste dag in de Pyreneeën, toen hij vroeg moest uitsturen. Daarna was niet Dumoulin, maar Kuss in de derde week de laatste man bij Primoz Roglic. Dat was deels ook bewust, omdat Kuss in tegenstelling tot Dumoulin beter kan reageren op springveren, terwijl Dumoulin liefst een eigen tempo reed.

Kuss, wiens overovergrootvader uit Roglic’ geboorteland Slovenië komt (‘we eten elk jaar met kerst Sloveense pasteitjes’) verbaast elk jaar meer, helemaal toen hij woensdag op de Col de la Loze nog bij de beste vier kon blijven en zelfs Tadej Pogacar op achterstand kon rijden. Dankzij Kuss kon Roglic zelfs op de laatste kilometers nog krachten sparen. 

Kragh Andersen wint zijn tweede rit

Het was de perfecte demarrage op het perfecte moment. Søren Kragh Andersen won zijn tweede etappe in de Tour, door richting Champagnole zestien kilometer solo te rijden en zo de rest van de kopgroep te foppen. Voor Sunweb was het de derde etappezege in deze Tour, nadat ook Marc Hirschi al een etappe won.

De etappe werd gereden zonder Merijn Zeeman in de auto van Jumbo-Visma. De sportief directeur gaf toe dat hij zich niet correct had gedragen jegens een UCI-commissaris. Hoog overleg vrijdagochtend leverde niets op: Zeeman mag zich niet meer begeven in zones waar accreditaties voor vereist zijn.

Lees ook:

Aan de dominantie van Roglic twijfelt niemand in de Tour

Primoz Roglic laat de Nederlandse ploeg Jumbo-Visma hopen op een eindzege. Maar met nog een zware week voor de boeg wil niemand het over winst hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden