InterviewAnouk Vetter

Zichzelf kleineren? Dat doet atlete Anouk Vetter niet meer. ‘Ik moet een beetje lief zijn voor mezelf’

Anouk Vetter: ‘Misschien ben ik nog wel trotser op de weg ernaartoe dan op de olympische plak zelf’. Beeld ANP /  ANP
Anouk Vetter: ‘Misschien ben ik nog wel trotser op de weg ernaartoe dan op de olympische plak zelf’.Beeld ANP / ANP

Zevenkampster Anouk Vetter overwon een mentale crisis en bekroonde haar terugkeer met olympisch zilver in Tokio. Hoe is het nu met haar? ‘Ik was ook benieuwd hoe ik op zo’n succesbeleving zou reageren.’

Esther Scholten

Bijna verontschuldigend zegt ze dat het goed gaat. “Een beetje saai antwoord”, meent Anouk Vetter zelf. Maar haar verhaal is dat allerminst. In een tijd waarin steeds meer topsporters lijken te bezwijken onder de druk, is zij juist een diepe mentale crisis te boven gekomen. Op de Olympische Spelen van Tokio won ze zilver op de zevenkamp, als eerste Nederlandse atleet ooit.

Het gesprek vindt een half jaar later plaats, ver na de euforie die haar zomer kleurde. Vetter was zelf ook benieuwd hoe ze op ‘zo’n succesbeleving’ zou reageren, vertelt ze. “Dat is natuurlijk afwachten, maar vrij snel daarna dacht ik al: let’s go, we gaan weer. Ik was daar heel blij mee. Geen moment heb ik overwogen om te stoppen.”

Vetter (29) praat terwijl ze denkt. Soms maakt ze een zin niet af, dan is haar hoofd al bij een volgende gedachte. Ze is een denker, ja, en dat is niet altijd een voordeel gebleken voor een topsporter. Of ze nu meer kan genieten van haar sport? “Dat denk ik wel. Ook omdat ik weet... Ik zit nu te denken hoe dat dan kan? Ik denk door het hele traject dat achter me ligt. Ik weet ook hoe het kan gaan in mindere tijden.”

Tokio heeft haar zelfvertrouwen gegeven. Daar dacht ze onlangs nog aan, toen ze langs het Olympisch Stadion in Amsterdam reed dat ’s avonds zo mooi verlicht is. Jeetje, schoot er door haar heen, ik heb gewoon een olympische medaille in de kast liggen. “Misschien ben ik nog wel trotser op de weg ernaartoe dan op de plak zelf.”

Ander evenwicht tussen sport en privéleven

Tijdens het wereldkampioenschap in Doha, een kleine drie jaar geleden, kon Vetter niet meer. Mentaal uitgeput, moe van het moeten presteren. Ze trok zich terug voor het afsluitende onderdeel van de zevenkamp, de 800 meter. Die laatste twee rondjes over de baan kon ze niet meer opbrengen.

Nu klinkt ze opgewekt. Dit is een fijne periode, zoals ze het zelf omschrijft. Er staan wat indoorwedstrijden op het programma, maar daar ligt geen druk op. Complete meerkampen bewaart ze voor het outdoorseizoen. Dit weekend doet ze op de NK in Apeldoorn mee aan de 60 meter horden en het verspringen. “Ik heb de afgelopen jaren geleerd dat het beter is om af en toe een stapje terug te doen. Dat levert mij uiteindelijk meer op. Voor mijn hoofd is het fijn dat de druk even wat minder is. Zo kan ik me weer opladen.”

De aanloop naar Tokio was een zoektocht naar balans. Na Doha merkte Vetter al snel dat ze atletiek nog steeds leuk vond. Grote vraag was hoe om te gaan met de druk, vooral de druk die ze zichzelf oplegde. Er moest een ander evenwicht ontstaan tussen sport en privéleven. Vetter is iemand die, als ze niet oppast, de hele dag ‘aan’ staat en 24/7 met haar prestaties op de sintelbaan bezig is.

“Ik ben een enorme perfectionist en dan kan je daar nog weleens in doorslaan. Ik was me daar in het verleden nooit zo van bewust. Nu wel. Wat ik tegenwoordig anders doe, is de verwachtingen laag houden en de dingen simpel. Atletiek draait om details, om millimeters of honderdsten van een seconde. Daar kun je jezelf in kwijtraken.”

“Natuurlijk denk ik ook nu nog weleens: o jeetje, doe ik dat wel goed? Dat zit gewoon in mij. Ik ben een strevertje. Maar ik ervaar nu wel een bepaalde kalmte en ik heb mensen om me heen die benadrukken dat het goed komt. Dat heb ik nodig. Het is mooi om te zien dat mijn omgeving ook meer doorheeft wat goed is om te zeggen en wat niet.”

Belangrijke les

In 2016 won Vetter de Europese titel. Prompt dacht ze: ik wil geen eendagsvlieg zijn. Op de WK van 2017 pakte ze brons, om vervolgens in een donker gat richting Doha te vallen. Mede dankzij haar nieuwe mindset is het olympische zilver van Tokio louter een boost gebleken. “Ik ben natuurlijk wat ouder nu. Met mijn drie medailles ben ik al super blij. Ik hoef voor niemand nog iets te bewijzen, en misschien voor mezelf ook niet. Ik ben tevreden, maar wil meer.”

Vetter is naar eigen zeggen gemotiveerder dan ooit. Het helpt dat ze in de trainingen merkt dat ze zichzelf nog steeds kan verbeteren. Tot haar 21ste kon ze nooit 100 procent trainen, omdat ze vaak geblesseerd was. “Dat is misschien wel een reden dat ik het fysiek goed kan volhouden.”

En mentaal? Ze kan meer dan ze dacht, weet ze nu. Als ze terugdenkt aan ‘de stresslevels’ die ze in Tokio ervoer, vindt ze het bijzonder dat ze onder die druk zo goed heeft kunnen presteren én genieten. “Ik moet niet te streng zijn voor mezelf. Zolang ik 100 procent geef, kan ik mezelf niks kwalijk nemen. Ik kan mezelf zo kleineren. Dat doe ik niet meer. Dat is wel een belangrijke les: een beetje lief zijn voor mezelf.”

Lees ook:

Atlete Anouk Vetter pakt het zilver in haar tweede carrière

Een ongekende luxe voor het Nederlandse atletiek: twee medailles op de olympische zevenkamp. Vooral het zilver van Anouk Vetter is bijzonder. ‘Ik zei tegen mezelf: koppie erbij houden nu, want dromen kunnen uitkomen.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden