Marcel Haasdijk. Beeld Arie Kievit
Marcel Haasdijk.Beeld Arie Kievit

InterviewsConference League-finale

Zenuwen slaan toe bij Feyenoorders: ‘Het kan zeer gaan doen, als we deze finale verliezen’

Voor fans van Feyenoord breken spannende uren aan. Hoe beleven zij de finale woensdagavond? Drie fans die niet afreizen naar Albanië aan het woord. ‘Reken maar dat al deze mensen nerveus zijn hoor, nu.’

Anton Slotboom

De spanning in Tirana loopt op. In dit liveblog doet chef sport John Graat live verslag vanuit de Albanese hoofdstad.

‘Niks is zeker, dat is juist Feyenoord’

Harry Kerklaan (60) uit Delft komt sinds eind jaren zestig in De Kuip. Wekelijks schuift hij aan in de podcast ‘Geluid van Zuid’ bij de regionale omroep Rijnmond. “Lijden kunnen we goed.”

“Wat Feyenoorders zeker weten is dit: dat niks zeker is. Want we hebben wat af moeten zien, door de jaren heen. Lijden kunnen we goed. Feyenoord is natuurlijk een grote club, maar ja, die prestaties van ons - daar schort het weleens aan.

“Een wedstrijd winnen is voor ons nooit een vanzelfsprekendheid. En een Europese finale winnen al helemaal niet. Dat zit dus in ons achterhoofd, ook in zo’n week als dit, als opeens héél veel mensen Feyenoord-fan blijken te zijn. Daar stoor ik me verder niet aan, hoor. Voor de club is deze aandacht natuurlijk prachtig.

Harry Kerklaan. Beeld Arie Kievit
Harry Kerklaan.Beeld Arie Kievit

“Zo’n seizoen als dit is voor ons, Het Legioen, van schrijfster Anna Enquist tot de jongens van Vak S, echt smullen geblazen. Als je me dit een jaar geleden had voorspeld had ik je voor gek verklaard. Zelf ga ik niet mee naar Tirana, en ik ga ook niet naar Rotterdam. Ik woon in Delft en kijk thuis, samen met mijn vriendin. Als we winnen gaan we hier de stad in. Dan zoeken we de gezelligheid op.

“Voor mij is de liefde voor Feyenoord eind jaren zestig begonnen. Ik was zeven jaar oud en mocht met mijn vader mee. Met de trein naar De Kuip, voor Feyenoord - DWS. Feyenoord won, en ik vond het allemaal overweldigend en geweldig. Kinderen werden in die tijd een stuk vrijer gelaten: ik was nog maar een jaar of twaalf toen Feyenoord Europees voetbal speelde en ik gewoon met mijn vriendje samen naar het stadion mocht om te gaan kijken. Samen in de trein... Dat is wonderlijk, toch?

“Sindsdien betekent Feyenoord zoveel in mijn leven. Ik ben overal en nergens geweest om ze te zien spelen, en heb ze meer dan 800 keer zien voetballen, heb ik laatst uitgerekend. Een paar jaar geleden ben ik wel even afgehaakt. Ik verveelde mij al een tijdje te pletter op de tribune, ik was er klaar mee.

“Maar nu, met Arne Slot als trainer, gaat de bal weer naar voren. Voor volgend seizoen heb ik daarom al een seizoenkaart besteld. Want ik wil er weer bij zijn. Ook als de finale vanavond wordt verloren, ja. Kan gebeuren, toch? Onze tegenstander is veel en veel rijker, daar moeten we gewoon eerlijk over zijn. Maar ‘ik heb een zak geld nog nooit een doelpunt zien maken’, zei een beroemd oud-Feyenoorder, Johan Cruijff, ooit. En dat is ook weer waar.”

Joke Kreijermaat. Beeld Arie Kievit
Joke Kreijermaat.Beeld Arie Kievit

‘Dag en nacht met Feyenoord bezig’

Joke Kreijermaat (‘mijn leeftijd wil ik tegenwoordig niet meer zeggen’) is de weduwe van oud-speler Reinier Kreijermaat. Ze leeft intens mee met de families van de spelers. ‘Iedereen is nerveus nu.’

“Mijn man, Reinier Kreijermaat - zijn beroemde bijnaam was Beertje, heeft jarenlang bij Feyenoord gespeeld. Tussen 1959 en 1967 speelde hij 201 wedstrijden voor de club. Dat is veel, hè? Ons leven was in die tijd totaal met Feyenoord verweven. Het ging bij ons thuis dag en nacht over de club.

“En dat is het altijd blijven gaan, sindsdien. Want Reinier is een echte clubman gebleven, en hij was maatjes met iedereen bij Feyenoord. Ook met de jongere spelers. Dan zat hij weer in het café met een andere oud-speler uit veel latere tijden, Paul Bosvelt, ook al zo’n echte Feyenoorder...

“Al deze echte clubmensen zijn nu helemaal in de ban van de finale. Dit is voor ons allemaal zo’n belangrijke wedstrijd. Mijn man is een paar jaar geleden, in 2018, overleden. Dat Feyenoord een hechte familie vormt, bleek toen hij stierf. Er was zóveel steun, zoveel warmte. Eens te meer was ik er trots op Feyenoorder te zijn.

“Nog steeds ga ik iedere wedstrijd naar het stadion, op uitnodiging van de club. De moeder van Jens Toornstra, de moeder van Justin Bijlow: we zijn goed met elkaar en leven ook allemaal mee. Reken maar dat al deze mensen nerveus zijn nu hoor, nou. Ik ook. Als ze toch maar winnen…

“Maar ook als het niet lukt zijn we hartstikke trots, hoor. Dit is toch een geweldig seizoen? De club heeft gevraagd of ik vanavond wil komen kijken naar de grote schermen die in het stadion worden neergezet. Daar zitten straks bijna 50.000 fans bij.

“Het is fijn om uitgenodigd te worden, maar nee, zei ik. Dat is niets voor mij. Laat mij het maar in alle rust zien; dit is zó spannend. Maar ja, alleen kijken is eigenlijk toch ook geen optie. Ik ga daarom nu toch naar een vriendin toe. Zo is er toch wat gezelligheid op deze spannende avond.”

Marcel Haasdijk. Beeld Arie Kievit
Marcel Haasdijk.Beeld Arie Kievit

‘Kalm aan, dat is beter voor het hart’

De Rotterdamse seizoenkaarthouder Marcel Haasdijk (34) kijkt de finale niet in het stadion maar in de stad, omdat hij geen Rotterdamse seconde wil missen. Hij droomt van een duik in de fontein.

“Ik heb me de afgelopen dagen een beetje gedeisd gehouden. Bewust ja, want ik wilde me nu nog niet te druk maken. Ik ben een fanatieke Feyenoorder hè, de spanning is nu zó groot.

“Toen Feyenoord in 2017 hard op weg was in kampioen te worden, voor het eerst in jaren tijd, kreeg ik opeens last van hartritmestoornissen. Gek hè? Ik had voor die tijd nooit ergens last van gehad. En daarna ook niet meer. Ik heb toen een dag lang met een metertje moeten rondlopen en alles werd doorgelicht, maar gelukkig werd er niets gevonden. De conclusie van de arts: het had dus te maken met hoe druk ik me aan het maken was over Feyenoord.

“Ik heb me daarom nu dus nog even afzijdig gehouden. Maar ja, nu komen die kriebels dus toch. En het zijn er veel, héél veel. We gaan vanavond met vrienden in de stad kijken. Ik heb het wel overwogen hoor, om naar Tirana te gaan. Maar weet je wat het is: ik wil helemaal niet ver weg zijn, als we winnen. Stel je voor dat het lukt, dan wil je toch een duik nemen in de fontein?

“Ik wel, in ieder geval. Ik hoorde van de plannen van burgemeester Aboutaleb om de fontein droog te leggen. Ik ben zo blij dat dat toch niet gebeurt, dat we er toch mogen zijn. Gelukkig heeft de burgemeester tijdig door wat zo’n duik voor ons Feyenoorders betekent.

“Ik werk al jaren in Amsterdam, als creatief directeur bij Talpa. Er zijn natuurlijk Ajacieden op onze werkvloer waar ik al veel mee over de finale heb gepraat. Dat gaat met pesterijtjes heen en weer, maar dat is helemaal prima. Nu tenminste nog wel.

“Want het kan zeer gaan doen, als we deze finale verliezen. De verloren WK-finale van Oranje in 2010 heb ik bijvoorbeeld nooit meer terug kunnen kijken. We waren er toen zo dichtbij... Dat gevoel zouden we vanavond wel eens weer kunnen krijgen. Maar ik ga er niet van uit, hoor. Want Feyenoord speelt een geweldig seizoen. Dit moet kunnen lukken.”

Lees ook:

Zoals mijn vriend John van den Helder zou zeggen: Voor Feyenoord is nog niets verloren, hoor

Dat Feyenoord woensdag tegen AS Roma voor de vierde keer ooit een Europese beker kan winnen, doet in Rotterdam oude tijden herleven. Supporter Adri Vermaat beschrijft hoe hij uitgerekend dit bijzondere Europese seizoen zijn vaste Feyenoord-vriend John mist.

Precies vijftig jaar geleden: De gelukzalige dagen van de Europacupwinst van Feyenoord

Vijftig jaar geleden won Feyenoord als eerste Nederlandse club de Europacup voor Landskampioenen. Dat bracht voor Rotterdam onvergetelijke dagen met zich mee.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden