ReportageWielrennen

Waarom Trek-Segafredo, de ploeg van winnares Elisa Longo-Borghini, domineert in Parijs-Roubaix

Elisa Longo Borghini wint Parijs-Roubaix. Beeld BELGA
Elisa Longo Borghini wint Parijs-Roubaix.Beeld BELGA

Voor het tweede jaar op rij won een renster van Trek-Segafredo Parijs-Roubaix. Dit keer Elisa Longo Borghini. Ploeggenote Lucinda Brand werd derde. De ploeg investeert het meest in de kasseienklassieker in Frankrijk. “Het is niet verbazend dat wij winnen.”

Kick Hommes

Op een parkeerplaats in het Franse Denain, tussen twee bloembakken in en naast de teambus van haar ploeg Trek-Segafredo, frummelt Elisa Longo Borghini net voor de start van Parijs-Roubaix aan haar fiets. Ze pakt haar trapper en geeft die een zwieper naar achter. “Kijk”, zegt ze. “Die rolt.” Naast haar moet Koen de Kort lachen, de man die bij de ploeg mede verantwoordelijk is voor het materiaal. “Het ligt vandaag echt niet aan de fiets”, lacht hij. “Het ligt aan de benen.”

Vier uur later laat Longo Borghini bijna de zware kassei-trofee uit haar handen vallen, als ze die als winnaar van Parijs-Roubaix probeert op te tillen. De Italiaanse heeft dan net gewonnen. Achter haar is Lotte Kopecky tweede geworden, ploeggenote Lucinda Brand werd bij haar debuut derde. De benen spraken, net als het hoofd, waar ze aan de finish drie keer op had geklopt. “Ik was ziek geweest en moest een stap terug doen. Ze noemen mij in Italië iemand met een houten hoofd. De eigenwijsheid zorgde ervoor dat ik hier sta.”

Het is pas het tweede jaar dat Parijs-Roubaix voor vrouwen wordt gereden, maar dat Trek er een hoofdrol speelt, lijkt bijna al een zekerheid te worden. In twee jaar veroverde de ploeg vier van de zes podiumplekken. Net als in oktober waren de eerste en de derde plek voor de ploeg. Longo Borghini werd vorig jaar derde, nu eerste, met Brand als collega naast haar op het podium. Lizzie Deignan was vorig jaar de beste.

Elisa Longo-Borghini viert de overwinning. Beeld AFP
Elisa Longo-Borghini viert de overwinning.Beeld AFP

‘Deze wedstrijd leeft het meest’

Dat Trek zo goed rijdt in Roubaix is geen verrassing, zegt ploeggenoot Ellen van Dijk, als ze met bestoft gezicht op het vélodrome uithijgt en met haar teamgenoten een feestje viert. “Wij hebben voor deze race speciale fietsen (de Trek Domane, red.), speciale wielen en we zijn met rensters die dit heel goed aankunnen. Dit is de wedstrijd die het meest leeft in het team.”

Dat zegt ook winnaar Longo Borghini (“Wij doen onzichtbaar voor anderen het meest voor deze koers”) en Lucinda Brand eveneens. “Wij gaan ook met de rensters, of een deel van de groep regelmatig op verkenning. Dat geeft veel vertrouwen, zeker als de ploeg probeert om onze fietsen snel te maken. Het enige wat wij moeten doen, is zorgen dat we in vorm zijn.”

De voorbereiding van Trek staat in groot contrast met sommige andere ploegen. Het is het onherroepelijke gevolg van de ontwikkeling die de sport doormaakt, met ploegen die sneller groeien dan andere teams. Trek, vernoemd naar de fietsenmaker, heeft het geluk dat het gelieerd is aan de mannenploeg, waar de fietsen al worden getest en er ervaring is met bijvoorbeeld bandenspanning. Het maakt verschil, zegt De Kort ook, bij de start. “Ik heb hier net een rondje gelopen, en er zijn ploegen die alleen iets aan de bandendruk doen en zeggen ‘ga maar lekker fietsen’. Dat is wel even wat anders dan bij ons, ja.”

De Kort laat de fiets zien waarmee de ploeg rijdt. Hij wijst op het frame, waar hij ‘weinig over mag zeggen', en vertelt over de banden, die dikker zijn en bovendien ‘tubeless', dat wil zeggen dat er geen binnenband in zit. “Dit zorgt er vooral voor dat je op slechtere kasseien toch vooraan kan komen. Het is meer comfort, en je kan sneller een bocht door. Dat helpt allemaal.”

Douchen in de bus

En het zijn niet alleen de fietsen die opvallen. Trek bezit als een van de negen teams in de race een grote bus, compleet met douche, fijne stoelen en toilet, net als bijvoorbeeld Jumbo-Visma en SD Worx. Het verschil met de rest is in Denain goed zichtbaar. Waar de Trek-rensters van alle gemakken zijn voorzien, wachten de rensters van Parkhotel Valkenburg op hun beurt tot ze de Dixi-toilet kunnen gebruiken. Noémi Abrall van Stade Rochelais Charente-Maritime zit zelfs in een campingstoel voor de camper van de ploeg te wachten tot ze kan beginnen.

De Kort, tot vorig jaar nog profrenner bij Trek, wil nog wel een kleine kanttekening maken. “Wij kwamen hier vorig jaar ook met een camper aan hoor. Maar ik snap wat je bedoelt. En ik denk wel dat wij met materiaal op details kunnen winnen. Alleen komt bij de vrouwen nog wel altijd de beste boven. Bij de mannen maken de details nog meer het verschil. Bij de vrouwen wint de sterkste nog.”

Dat was zeker zo in deze editie van Roubaix, waar zeventien kasseistroken waren verdeeld over 125 kilometer koers. Bij de eerste editie voor vrouwen, afgelopen oktober, had het geregend en reden de renners door de plassen en over gladde stenen. Dit keer was er volop zon, veel wind, nog meer stof en behoorlijk wat publiek langs de kant. Het publiek in het volle vélodrome gaf de rensters een staande ovatie na afloop. “Dit is wat Parijs-Roubaix is”, zegt Chantal Blaak, die uiteindelijk achtste werd. “Zo kan je nog meer kapot gaan. Nu kan je harder over de kasseien, in plaats van dat je glibbert en glijdt.”

Blaak was in de finale gedwongen te achtervolgen, nadat Longo Borghini was weggereden op het moment dat een eerdere kopgroep was ingelopen. Vooral Blaak moest reageren, met ploeggenoot Kopecky, helemaal nadat Marianne Vos van Jumbo-Visma zaterdagochtend positief testte op corona en daardoor de wedstrijd moest afzeggen. Heel even leek door het werk van Blaak Longo Borghini te worden ingelopen, maar ze bleef alleen vooruit. “Ik heb er alles aan gedaan”, zei Blaak na afloop. “Maar de sterkste ploeg heeft gewonnen.”

Longo Borghini’s inspanning duurde bijna een uur, waarin ze ruim 33 kilometer per uur reed. Solo kwam ze op de wielerbaan aan, en bleef ze de achtervolgende groep bijna 23 seconden voor. Ze genoot ervan, en bedankte haar ploeg en de hele staf. Om bijna filosofisch te eindigen. “Het was intens, en mooi. De weg was Dantesque en dan kom je aan in het paradijs.”

Lees ook:

Nooit reed een vrouw een tijdrit op het WK sneller dan Ellen van Dijk

Ellen van Dijk, ook lid van de sterrenformatie van Trek werd in september wereldkampioen tijdrijden, voor de tweede keer in haar carrière.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden