Atletiek

Waarom een wereldrecord lopen voor Sifan Hassan makkelijker was dan gedacht

Sifan Hassan tijdens haar recordpoging vrijdagavond in Brussel.Beeld EPA

Sifan Hassan kan weer diepgaan en breekt het werelduurrecord.

Veel meer dan een fysieke opgave leek de werelduurrecordpoging van Sifan Hassan een mentale uitdaging te worden. Ze doorstond de test, vrijdagavond in Brussel, makkelijker dan gedacht. Zeker gezien de aanloop was dat opmerkelijk.

De Nederlandse topatlete zette het twaalf jaar oude record ruim 400 meter scherper op 18,930 kilometer. Ze had haar focus een uur lang prima kunnen vasthouden. Uitgeput was ze na de race ook niet. In de late avonduren deed ze op een slecht verlicht grasveldje nog een tempotraining. Serieuze versnellingen om de benen te prikkelen en zo het herstel te bevorderen – en met het oog op de volgende wedstrijd die altijd wacht.

Sinds ze in de Verenigde Staten traint, doet ze dat altijd na een wedstrijd. Het is de filosofie van haar Amerikaanse coach Tim Rowberry dat je alleen op zo’n moment, na een wedstrijd met maximale belasting, bepaalde spiergroepen kunt aanspreken. In de dagelijkse trainingen lukt dat niet.

‘Een race lopen na een opgave is altijd lastig’

Diepgaan is een kunst. Fysiek diepgaan is te trainen. Je lichaam kan wennen aan steeds meer belasting. Mentaal diepgaan is ongrijpbaarder. En daar lagen vooraf dan ook de grootste zorgen. Tijdens haar laatste wedstrijd, drie weken geleden in Monaco, was Hassan halverwege de 5000 meter uitgestapt. Ze kon mentaal niet diepgaan, verklaarde ze naderhand. “We stonden daarom in Brussel voor een grote uitdaging”, vertelt Rowberry. “Ze moest nu vier keer zo lang lopen en de race na een opgave is altijd extra lastig. Volhouden is een van de moeilijkste onderdelen van lopen, zeker dan.”

Door de coronacrisis verbleef Hassan eerder dit jaar noodgedwongen maandenlang in haar geboorteland Ethiopië. Op een persconferentie voorafgaand aan de recordpoging haalde ze aan hoe zwaar ze het daar had gehad. “Ik zat daar zonder coach en heb een pauze genomen. Drie maanden lang waren we bang, we konden niet eens naar buiten. Ik heb toen helemaal niet getraind.”

Daar lag de oorzaak voor het debacle in Monaco, verklaart haar manager Sander Ogink. “Sifan is een winnaar, Sifan geeft nooit op. Toen ze uitstapte, dacht ik dat ze fysiek niet in orde was. Normaal vecht ze altijd als een leeuw. Dat heeft ze in haar leven geleerd. Als vluchteling vanuit Ethiopië heeft ze al veel moeten overwinnen. Ze heeft altijd moeten vechten. Daarom verraste haar opgave ons ook.”

Mentale hardheid trainen

Het was dus zaak om in een paar weken tijd de oude Hassan op de baan te krijgen en haar klaar te stomen voor de aanval op het werelduurrecord. Fysiek moest haar lichaam wennen aan een uur lang op spikes lopen op de baan. Dat is zwaar voor de spieren. Ook haar mentale hardheid werd getraind, zegt Rowberry. “We hebben workouts gedaan waarin we de duur en het tempo van de wedstrijd hebben nagebootst. Zo leerde ze haar geduld te bewaren.”

Daardoor startte Hassan vrijdagavond om elf minuten over zeven vol vertrouwen aan haar recordpoging voor de lege tribunes van het Koning Boudewijn Stadion. Ze lag het hele uur voor op het wereldrecordschema, net als haar Keniaanse concurrente Birgid Kosgei. Hassan koos vooral de tweede positie. Af en toe nam ze de kop over en bij het passeren van de beste marathonloopster van dit moment hoorde ze haar zwaar ademen, vertelde ze later aan Ogink. Dat sterkte Hassan.

Ogink: “Dat Sifan na Monaco weer met Tim kon trainen, was voor haar heel belangrijk. Het zat weer goed in haar hoofd. Door de training waarin de wedstrijd werd nagebootst, wist ze dat ze het kon. Daardoor was de race uiteindelijk mentaal minder zwaar dan ik had gevreesd.”

‘Feestjes vieren doet ze niet’

Toen het schot voor de laatste minuut klonk, nam Hassan met haar lange passen de koppositie en bouwde ze haar voorsprong uit. Vorig jaar schreef ze geschiedenis door als eerste atlete ooit op een WK zowel de 1500 meter als de 10.000 meter te winnen. Nu pakte ze, na de mijl en de vijf kilometer op de weg, haar derde wereldrecord.

Juichend hief ze na een uur haar armen in de lucht. Ook wilde ze best op de foto met het scorebord. Maar daarna wachtte dat slecht verlichte grasveldje. “Feestjes vieren doet ze niet”, weet Ogink. Morgenavond wil ze weer scherp zijn tijdens een 5 kilometer-wedstrijd in Ostrava.

Lees ook:

De ultieme uitdaging voor Sifan Hassan in een leeg Brussels stadion: het werelduurrecord aanvallen

In een leeg Koning Boudewijnstadion in Brussel gaat Hassan een uitdaging aan die lichamelijk en mentaal zeer zwaar is. Alleen tegen de klok.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden