VueltaRoglic

Vuelta-zege voor Roglic is uiteindelijk een grote beloning voor een meer dan constante renner

Primoz Roglic viert zijn overwinning met een glaasje in de laatste etappe van de Vuelta, zondag.Beeld BSR Agency

Primoz Roglic won de Vuelta, een kleine twee maanden nadat hij op de laatste dag voor Parijs de Tour verloor. Zijn zege nu is een beloning voor zijn constante seizoen.

Uiteindelijk hield hij het net aan vol. Primoz Roglic, met alle kracht die hij nog kon vinden, weerstond zaterdag in de laatste bergetappe van de Vuelta een laatste aanval van zijn grootste concurrent, Richard Carapaz, en rolde zo een dag later als winnaar over de streep in Madrid. Het was een beloning voor een renner die opvallend constant is gebleken, maar ook voor een team dat na de coronapauze bijzonder sterk was.

Roglic won de Vuelta op de top van de Alto de la Covatilla, waar een spannende etappe een grootse finale kreeg. Voor het eerst in zeker zestien jaar was er voor die rit een verschil van minder dan een minuut tussen de nummers één en twee in het klassement, met Roglic slechts 49 seconden voor Carapaz.

Maar zaterdag, met finish op de top, werd dat verschil kleiner en kleiner. Roglic, niet meer de beste klimmer in de ronde, zag Carapaz meter voor meter wegrijden op de open wegen op bijna tweeduizend meter, boven de wolken en in de harde wind. Het natte asfalt reflecteerde het licht van de laaghangende novemberzon. Het was een decor dat in natuurlijke schoonheid alleen al een perfecte plek was om het gehele wielerjaar af te sluiten (op de traditionele optocht door Madrid zondag na).

De slotetappe van de Vuelta, een veredeld criterium in Madrid, eindigde zondag in een massasprint. De Duitser Pascal Ackermann van Bora-hansgrohe was de snelste. Het verschil met de Ier Sam Bennett was miniem. De Duitser Max Kanter van Sunweb finishte als derde. In het eindklassement was Wout Poels de beste Nederlander. De Limburger van Bahrain-McLaren sloot de Vuelta af als zesde op 7.16 van de winnaar.

Vier man probeerden in de slotfase een massasprint te voorkomen, maar bij het ingaan van de slotronde werden de Kazach Dmitri Groezdev, de Belg Tim Wellens, de Spanjaard Gonzalo Serrano en de Zuid-Afrikaan Willie Smit ingerekend door het peloton. De winnaar van de sprint werd pas aangewezen na bestudering van de finishfoto. “Ik was niet zeker, hoorde pas na enige tijd dat ik gewonnen had”, vertelde de winnaar die eerder al de negende etappe won, toen na declassering van Bennett. “Ik win liever op deze manier. Die vorige telt niet echt voor mij.”

Een keiharde nederlaag in Parijs

Gedachten gingen terug naar 19 september, toen hij op de laatste dag voor Parijs de Tour de France verloor aan Tadej Pogacar. Het was een keiharde nederlaag voor stoïcijn Roglic, die op weg naar de verplichte persconferentie  met tranen in zijn ogen in de ploegauto zat.

Maar die teleurstelling bleef hem deze Vuelta bespaard. Een eindsprint bracht hem zaterdag op tijd aan de streep: hij won de Vuelta met 24 seconden op Carapaz en 47 seconden op Hugh Carthy. De man van weinig woorden balde aan de finish zijn linkervuist en schreeuwde het uit. Eén kreet slechts, maar het gaf wel aan hoe belangrijk de winst voor de titelverdediger was.

Zijn Vuelta-zege was ook een beloning voor de Sloveen, na een bijzonder constant jaar. Zijn cijfers in dit knotsgekke coronajaar zijn bijna ongekend. Hij won naast de Vuelta ook Luik-Bastenaken-Luik, het Sloveens kampioenschap en de Tour de l’Ain, en werd tweede in de Tour. Maar in zijn vijftig koersdagen won hij bovendien nog acht ritten en werd hij negen keer tweede. Zijn slechtste resultaat was 72ste, in de massasprint in de derde etappe van de Tour, al viel hij één keer uit na een val in de Dauphiné. Door die val kon hij ruim een week voor de Tour de France amper trainen.

Een Ninja Turtle op de fiets

Deze Vuelta droeg hij élke dag een leiderstrui, al was het vijf dagen niet de leiderstrui maar de puntentrui. Het maakte zijn kledingstijl niet altijd even statig (zo droeg hij een geel regenjack over een groene puntentrui – wat hem deed overkomen als een Ninja Turtle), maar voor zijn uitslagen maakte dat niet uit.

Toch heeft hij een pijnpunt. Net als in de Tour de France en net als vorig jaar in de Vuelta taande zijn superioriteit in de laatste week. Op de gevreesde Angliru, vorige week zondag, bleek hij niet de beste klimmer in de race. En ook zaterdag was hij niet de beste. Het maakt hem toch kwetsbaar, zeker als het verschil met de concurrentie in het klassement telkens relatief klein blijft.

Desondanks hield hij zaterdag vol. En won hij zondag zijn tweede Vuelta op rij, als boegbeeld van een ploeg die in het korte seizoen 2020 alom aanwezig was. Niet alleen met Roglic, maar ook met Wout van Aert en Dylan Groenewegen – al eindigde voor de sprinter het seizoen abrupt in de Ronde van Polen.

De tijd dat Jumbo-Visma nog moest zoeken naar de beste manier om hem na de finish gelijk goed op te vangen, met genoeg eten en een hometrainer om uit te fietsen, is allang voorbij. Er staat nu een georganiseerd team, gewend aan winnen. Bovendien staan er de komende jaren genoeg renners onder contract om nog een keer voor het hoogste podium te gaan. En dat is toch niet de Vuelta, maar de Tour.

Lees ook: 

Bruut einde aan een onovertroffen Tour: ‘Ik kan op dit moment niet helder denken’

Jumbo-Visma domineerde de hele Tour de France. Toch leverde het geen eindzege op. Ook bij de stoïcijn Roglic zorgde dat voor tranen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden