Buitenspel

Volleybaltalent Elles Dambrink (17) vreest stilstand door de coronacrisis: ‘Je leert het meeste van wedstrijden’

Talentvol volleybalster Elles Dambrink (17) speelt al een tijdje geen wedstrijden met haar team in de eredivisie en moet door de coronaregels nu met de jeugd meetrainen.Beeld Patrick Post

Door corona zijn veel sportcompetities stilgevallen. In deze serie vertellen meer of minder bekende Nederlanders wat dat voor hen betekent. Deze keer volleybaltalent Elles Dambrink.

Dit had het jaar moeten worden van haar debuut in de eredivisie. Een belangrijke stap in haar ontwikkeling als volleybalster. Het jaar ook waarin de aansluiting met de beste volwassenen van het land gezocht zou worden. Kortom: een jaar om naar uit te kijken.

Het liep anders. Veel toptalenten missen door corona groeimogelijkheden, wat voor onzekerheid zorgt. Sta ik stil in mijn ontwikkeling? Gaat dit gevolgen hebben voor mijn sportcarrière? Zeker voor de oudere jeugd is de huidige situatie ingewikkeld, voor degenen dus die net voor dat laatste stapje naar de nationale top staan. Zoals Elles Dambrink (17).

Zij denkt dat het belangrijk is dat je jong aanhaakt. Zo bezien zijn deze verloren maanden zuur. “Ik ben van mening dat je het meeste leert van wedstrijden, en die hebben we nu niet. In wedstrijden heb je andere tegenstanders tegenover je en moet je meer anticiperen. Van je eigen teamgenoten weet je vaak wel wat ze op welk moment gaan doen. Ook zijn wedstrijden belangrijk voor je mentale ontwikkeling. Dan moet je presteren, terwijl je in een training nog weleens een fout mag maken.”

Ongekende prestatie

Dambrink speelt in het eerste van Laudame Financials VCN in Capelle aan den IJssel. Afgelopen seizoen promoveerde dat team naar de eredivisie en haalde het de bekerfinale. Een ongekende prestatie voor een club van het tweede niveau. Samen met haar beachvolleybalmaatje – met wie ze al twee keer Nederlands jeugdkampioen werd – is Dambrink de enige minderjarige in de ploeg.

Omdat de coronaregels voor junioren anders zijn dan voor senioren traint ze deze periode noodgedwongen niet met haar eigen team, maar met de jeugd. “Het niveau is minder, maar het is voor mij belangrijk om zoveel mogelijk balcontacten te houden en zo kan ik in ieder geval in groepsverband trainen. Mijn eigen team mag dat niet. Voor volwassenen geldt: maximaal twee tegen twee en niet aan het net komen, in verband met de verplichte afstand van anderhalve meter. Dat maakt het heel statisch.”

Op zaterdag haakt de 1.87 meter lange puber na de jeugdtraining aan bij de oefensessie van haar teamgenoten. Om een beetje in contact te blijven. Ze vindt het heel jammer dat haar debuut in de eredivisie niet doorging. Vlak voor de eerste wedstrijd van het seizoen was er een coronageval in het team, waardoor dat duel werd geschrapt. Nog voor de tweede wedstrijd werd de hele competitie afgelast. “Van de eredivisie kan ik heel veel leren. Dan krijg ik hardere tegenstanders tegenover me. Als diagonaalspeler moet ik veel scoren, smashen, punten maken. Ik heb altijd een blok tegenover me hangen. Hoe meer variatie daarin zit, hoe beter voor mijn ontwikkeling.”

Stip aan de horizon

Twee keer in de week traint ze op Papendal, met het Jong Oranje van Avital Selinger. Volgend jaar is het junioren-WK in Nederland. Een stip aan de horizon, al is er ook de zorg hoe de internationale concurrenten deze periode doorkomen. Wat als bijvoorbeeld de Russen en Italianen wel keihard mogen doortrainen?

De meeste van haar Nederlandse leeftijdsgenoten hebben zich verzameld in een Talent Team, dat huist op Papendal. Zij kunnen wel met hun eigen ploeg doortrainen. Dambrink, die ervoor koos om thuis te blijven wonen voor haar eindexamen vwo: “Ik probeer er niet te veel bij stil te staan of ik achterop raak. Ik benut deze periode om andere dingen te leren, zoals leiding geven. Daar is mijn terugkeer naar de jeugd wel geschikt voor en daar heb ik later hopelijk ook wat aan.”

Lees ook eerdere delen in deze serie:

Ic-arts Diederik Gommers mist de zondag op het hockeyveld: ‘Ik ben bloedfanatiek’

Door corona zijn veel sportcompetities stilgevallen. In deze serie vertellen meer of minder bekende Nederlanders wat dat voor hen betekent. Deze keer Diederik Gommers, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care.

Leven zonder e-hockey: ‘Stijvere spieren en gewrichten, minder conditie’. Mariëlle Peeters van GB Bulls wat de gevolgen zijn van niet kunnen sporten. 

Met het stilvallen van de sportcompetities valt ook dat ene uitje tegen de eenzaamheid weg. Het verhaal van Gerard van Vliet, vrijwilliger bij voetbalclub Geinoord in Nieuwegein.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden