null Beeld Werry Crone
Beeld Werry Crone

EK-column

Vannacht moet Daley Blind weer slapen

Ergens in zijn bijzonder waardige optreden als analist tijdens Denemarken-Finland zei Kenneth Perez: “Niets is goed, niets is slecht”. De spelers wilden verder spelen, zo was althans bekendgemaakt. Ze waren er al dan niet door Christian Eriksen toe aangezet.

Ophouden, doorspelen – praat er niet in absolute zin over, bedoelde Perez, veroordeel niet ­degene die er anders over denkt dan jij. Of er anders over meent te kunnen denken, natuurlijk, want wie kan hier met de pretentie van ook maar een zweem van wijsheid iets over denken, wie zou dat durven? We weten niet alles, en we zullen nooit alles weten. We kunnen proberen ons er een voorstelling van te maken, maar meer dan dat, ­voelen, nee.

Dat kon Daley Blind wel. Hij zeeg eind 2019, voor de ogen zijn ouders, op het veld ineen. Mijn eerste gedachte – niet goed, niet slecht – was: stop met voetballen. Met zijn beperkingen voor topvoetbal een respectabele carrière gehad, een pril gezin, net een kleintje. Enkele weken later, voor de hervatting nog zonder Blind van de eredivisie, schreef ik beschroomd over de knagende vraag die je misschien niet kon en mocht stellen: kan, mag, zal hij er, wanneer dan ook, nog bij zijn?

Zoiets kan toch niet anders dan daarna altijd in je hoofd zitten? De ene keer indringender dan de andere, maar ergens zal het altijd sluimeren.

Die knagende vraag die ik niet kon en mocht stellen

In zijn bijzonder waardige interview bij de NOS zei Daley Blind dat hij een mentale horde had moeten overwinnen om tegen Oekraïne te gaan spelen. Hij had daar, eerlijk gezegd, ‘niet heel lekker van geslapen’. Het was ‘heftig’ geweest. “Voor mij, voor mijn familie, mijn ouders, mijn vrouw” – zo’n opsomming, in zijn emotie zo zorgvuldig verwoord.

Deze jongen riep de ‘buitenmensen’ op niet te speculeren, niet de vraag te stellen of hij, Christian Eriksen, zijn carrière wel kan voortzetten – de knagende vraag die ik over Daley Blind niet kon en mocht stellen.

Jeroen Stekelenburg vroeg Blind of de relatief positieve berichten over Eriksen hadden meegespeeld in zijn beslissing om toch te spelen. Blind aarzelde toch even, zei niet volmondig ja. Zei dat iets, dacht ik zonder het te durven denken, iets over het altijd sluimerende?

“Ik ben veilig”, zei Blind, bewaakt door een defibrillator. “Die veiligheid krijg ik van de artsen.”

Alles in het leven is betrekkelijk, ook die veiligheid. Morgen speelt Oranje weer. Vannacht moet Daley Blind weer slapen. Ik wil en moet er niet te veel over nadenken, maar er niet over nadenken is onmogelijk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden