Mountainbiken

Van der Poel wil wel graag op de mountainbike, maar heeft last van zijn rug

Mathieu Van Der Poel, hier vrijdag tijdens de ‘shorttrack’-race Beeld Bartosz Wolinski / Red Bull
Mathieu Van Der Poel, hier vrijdag tijdens de ‘shorttrack’-raceBeeld Bartosz Wolinski / Red Bull

Mathieu van der Poel wil op de mountainbike een goede startpositie in Tokio bewerkstelligen. Zondag werd hij zevende, vooral omdat zijn rug opspeelde.

Zelfs op je favoriete onderdeel kun je als wielrenner soms een lastige dag hebben. Dat maakt alleskunner Mathieu van der Poel zondag mee in het Zuid-Duitse Albstadt, waar hij etappe één van zijn korte mountainbikeavontuur afrondde. Zevende werd hij in de eerste wereldbekerwedstrijd, ver achter de Franse winnaar Victor Koretzky.

Van der Poel is eigenlijk een nomade op twee wielen. Hij wil het veldrijden, wegwielrennen en de mountainbike nog steeds combineren, zelfs nu hij de afgelopen jaren een steeds groter programma krijgt op asfalt. Dit jaar wil hij winnen in de Tour de France, maar vooral hoopt hij op mountainbikegoud op de Olympische Spelen. Om dat voor elkaar te krijgen, moet hij af en toe ook een wedstrijd rijden. Van der Poel wil namelijk op de eerste startrij beginnen in Tokio en daarvoor heeft hij punten nodig op de wereldranglijst.

Die punten haalt hij bij wereldbekerwedstrijden, vandaar dat Van der Poel tijdens zijn wegseizoen momenten inbouwt voor de mountainbike. Deze en volgende week, om precies te zijn. Veel tijd voor een specifieke voorbereiding was er niet. In het AD vertelde zijn teambaas Christoph Roodhooft dat Van der Poel vooral ‘op gevoel’ had getraind.

Van der Poel heeft sowieso weinig tijd. Na de wereldbeker in Nové Mesto in Tsjechië gaat hij op hoogtestage naar La Plagne. Dan volgen de Ronde van Zwitserland en de Tour de France. Die laatste wedstrijd rijdt hij hoogstwaarschijnlijk niet uit: de Spelen wachten.

Plezier maken

Het schema zit ramvol. Aan de andere kant is de mountainbike ook een relaxmoment in zijn seizoen. “Trainen op de mountainbike voelt niet als trainen”, zei Van der Poel in een door zijn ploeg verspreid interview voor het weekend. “Het is gewoon plezier maken.”

Van der Poel vliegt alleen zo snel in en uit, dat het ook voor de concurrentie altijd de vraag is wat ze met hem aan moeten. Zo is de Zwitser Nino Schurter al jaren de grootmeester in de mountainbike, maar moet hij elke keer dat Van der Poel meerijdt in de voorbereiding gissen naar de vorm van de Nederlander. En hij moet gissen wanneer Van der Poel zijn opwachting maakt. De pandemie speelde deels een rol, maar de wedstrijd in Albstadt was de eerste voor Van der Poel op de mountainbike in 21 maanden. Een groot deel van zijn concurrenten betwistte dit jaar wel al een handvol andere races, waar Van der Poel niet aan had meegedaan.

Van der Poel zelf was ook wel zenuwachtig. Hoe goed zou hij zijn na zo’n lange periode van afwezigheid? Vrijdag gaf hij echter een eerste teken: hij won de zogenoemde shorttrackwedstrijd – een race over twintig minuten – en pakte zo de eerste punten voor de wereldbeker. Op sociale media werd voor die shorttrackwedstrijd een kenmerkend filmpje geplaatst. Terwijl alle concurrenten hun benen nog op een rollerbank los reden, stond Van der Poel relaxed tegen zijn fiets. Hij hoefde zich niet nog meer op te warmen. Zelfvertrouwen is er altijd bij de alleskunner op de fiets, zeker op de discipline die hij eigenlijk het leukst vindt van allemaal.

Terugval

Plezier maken betekent echter niet meteen domineren, daarvoor is de top in het mountainbike te goed. Toen hij halverwege 2019 na drie jaar proberen zijn allereerste wereldbekerzege boekte, vond hij dat niet voor niets een van zijn mooiste zeges. In de hitte van Albstadt (28 graden) reed hij zondag in de echte wedstrijd na één razendsnelle ronde weliswaar vooraan, maar daarna viel hij op het parcours met twee beklimmingen ver terug. Vooral de stukken bergop deden zeer, ook omdat hij last van zijn rug had. “Dat heb ik vaak in mijn eerste wedstrijd”, zei hij na afloop. Hij eindigde uiteindelijk als zevende, de rits van zijn shirt volledig open, op ruim een minuut van winnaar Victor Koretzky uit Frankrijk.

Volgende week wacht het technische parcours in Nové Mesto, waar hij in 2019 wist te winnen. Daar kan hij pas echt plezier maken. Want dan is de rugpijn naar verwachting over. “Dat heb ik altijd bij de eerste wedstrijd na de aanpassing aan een andere fiets.”

Lees ook:

De levenslust van Mathieu van der Poel

Lees de column van Marijn de Vries: “Ik denk dat we zo graag naar Mathieu van der Poel ­kijken omdat hij voordoet hoe veel mensen zouden ­willen leven. Met de armen gespreid het avontuur ­tegemoet. Op gevoel. Zonder voorbehoud, zonder wat-als, van top tot teen erin. Soms keihard je neus stoten. Maar de volgende keer gewoon wéér gaan. Omdat dat zoveel mooier is dan altijd maar behoudend zijn.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden