Wielrennen

Van der Poel leek op weg naar de wereldtitel, maar ineens was zijn koers voorbij

Koud, nat en gedesillusioneerd komt Van der Poel over de finish in Harrogate, na een ‘extreme’ wedstrijd op het WK. Hij eindigt als 43e.Beeld ANP

Mathieu van der Poel leek op weg wereldkampioen te worden, tot een plotselinge inzinking hem ver liet terugvallen. 

Zelden was een fysieke klap bij een wielrenner zo zichtbaar als zondag bij Mathieu van der Poel. Tot 12.6 kilometer voor de finish van het WK in Yorkshire leek de Nederlandse revelatie van dit jaar op weg naar de wereldtitel. Maar ineens, zonder dat iemand inclusief hijzelf begreep wat er gebeurde, stuurde hij naar de rechterkant van de weg, moest hij terugschakelen naar het binnenblad en was zijn koers voorbij.

Alles was tot dat moment goed gegaan voor de 24-jarige kopman van Nederland. 231 kilometer lang had hij zich atypisch koest gehouden in de bar slechte weersomstandigheden over de smalle slingerende wegen in Engeland. Pas op 33 kilometer voor de finish had de grote favoriet voor de zege zijn beslissende demarrage geplaatst, die alleen Matteo Trentin kon volgen. Getweeën reden ze naar een kopgroep van drie, waar Mike Teunissen net uit had moeten lossen, met Gianni Moscon, Mads Pedersen en Stefan Küng.

Dat was de beslissende kopgroep. Dat wist Van der Poel zelf ook. Zijn gevoel was goed, tot ineens de inzinking volgde. Hij moest het viertal laten rijden op Otley Road in Harrogate, op het punt waar de weg nog venijnig omhoog liep. Hij kon niets meer, het was op. Uiteindelijk sprintte de 23-jarige Pedersen, vorig jaar tweede in de Ronde van Vlaanderen en in de jeugd een grote concurrent van Van der Poel, verrassend naar de wereldtitel, voor Trentin en Küng.

Terwijl Pedersen zijn mooiste zege uit zijn loopbaan behaalde, reed Van der Poel een laatste ronde die ‘langer duurde dan alle voorgaande kilometers bij elkaar’. Slechts 46 van de 197 gestarte renners finishten. Van der Poel werd 43e. Hij was helemaal leeg. Bondscoach Koos Moerenhout vatte het eerste gesprek na afloop samen. “Hij kon geen boe of bah meer zeggen.”

264 kilometer in de regen

Niet alleen bij Van der Poel, bij iedereen liet de dag diepe sporen achter. Trillend en bibberend reed renner na renner richting een douche. De een ingepakt in folie, de ander weggestopt in de dikste handdoek die beschikbaar was. Mike Teunissen en Niki Terpstra peddelden klappertandend terug. Ze hadden ze 264 kilometer in de regen gereden, van minuut één tot de finish bijna 6,5 uur later. Over natte wegen, door diepe plassen. De route was zelfs twintig kilometer ingekort omdat verschillende paadjes zelfs helemaal onder water stonden.

Moerenhout sprak van een extreme koers die zijn team had moeten rijden. “Het was heel zwaar. Er lag veel water in diepe sporen. Op tachtig kilometer voor de finish worden toprenners uit de wielen gereden. Mathieu kon nog aanvallen op een moment dat veel toppers moeten passen. Hij kan heel goed in het rood rijden, en misschien ook eens te ver in het rood. Dit is ook wat wielrennen mooi maakt. Het kan lukken, het kan mislukken. Maar ja, toen het gebeurde viel het wel even stil in de auto.”

Na afloop was het zoeken naar verklaringen voor de inzinking. Was het een hongerklop? Volgens Van der Poel zelf niet. “Ik heb goed gelet op eten en drinken.” Toch moest hij in het teamhotel uiteindelijk eerst wat eten voordat hij weer kon praten.

Was het misschien dan de kou en had hij te snel zijn jack uitgedaan? Van der Poel had het onderweg zeker koud gehad, vertelde hij. Lange tijd reed hij met ‘zes of zeven’ lagen aan, waaronder twee regenjacks. Een paar rondes voor het einde ging dat wel allemaal uit. Zelfs zijn laatste windjack ritste hij in de finale open.

Was het wel nodig te zoeken naar verklaringen? Van der Poel was eenvoudigweg niet goed genoeg. Na een hete douche vertelde hij in joggingbroek en in trui met capuchon zijn verhaal. “Ineens was het op. Ik heb er geen verklaring voor. Ik kon me op het laatst bezinnen. Het is niet zo dat ik net naast de wereldtitel grijp.”

Het is zoals Van der Poel is. Gaat het niet zoals gewenst, dan kan hij daar ook niet al te lang bij stilstaan. Zelfs niet op een WK dat voor hem geknipt was en hij zijn vader Adrie kon verbeteren die in 1983 tweede was geworden op het wereldkampioenschap. Zijn remedie: hij at in het hotel twee porties friet en het was goed.

Lees ook: Van Vleuten grijpt de wereldtitel, na een ongekende solo

Nederland kon zaterdag wel juichen. Annemiek van Vleuten toonde zich ongenaakbaar door met een solo van meer dan honderd kilometer wereldkampioen te worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden