Ronde van Vlaanderen

Van der Poel kan zijn onverwachte verlies wel plaatsen: ‘De beste heeft gewonnen’

 Kasper Asgreen en achter hem Mathieu van der Poel. Beeld EPA
Kasper Asgreen en achter hem Mathieu van der Poel.Beeld EPA

De sprint die hij eigenlijk niet kon verliezen, eindigde dan toch met een tweede plaats. Mathieu van der Poel (26) wist zondag de Ronde van Vlaanderen niet opnieuw te winnen. Hij verloor in een sprint-à-deux, zoals dat in wielertermen heet, van de Deense kampioen Kasper Asgreen, die zijn tweede Belgische overwinning in anderhalve week boekte.

Vooraf was dat scenario niet bedacht. Van der Poel, die zelfs massasprints betwist, tegen een renner die absoluut niet bekend staat als een sprinter. Maar na 254 kilometer over Belgische (kassei)klimmen is sprinten is iets anders dan in een massasprint, ondervond ook Van der Poel.

De eindsprint was bijna een kopie van die in de vorige editie, in oktober. Ook toen reed Van der Poel voorop richting de finish, aan de rechterkant van de weg, voordat hij op iets minder dan driehonderd meter van de streep ging sprinten. Toch waren er twee verschillen. Zijn tegenstander toen heette Wout Van Aert. Dit keer was het de Deense kampioen Asgreen, die in zijn jeugd aan paardrijden deed voordat hij de fiets ontdekte.

Het tweede verschil was dat Van der Poel destijds won. Dit keer voelde hij al na ‘drie, vier trappen’ dat zijn benen volledig vol liepen. Nog voor de streep gaf hij op, volledig ontploft na een lange en slopende dag. Geen tweede zege op rij, niet opnieuw de beste van Vlaanderen.

Van der Poel reed na de finish een aantal honderd meter door, zijn gezicht sereen. Slechts één keer trok hij een mondhoek op. Jammer, niets aan te doen. Maar natuurlijk was hij ‘heel teleurgesteld’, vertelde hij na afloop. “Maar ik kan het ook wel plaatsen. De beste heeft namelijk gewonnen.”

Van der Poel was gewaarschuwd: onderschat je metgezel niet

Ook daar leek het lange tijd niet op. In het windstille West-Vlaamse heuvelland, waar in tegenstelling tot de vorige editie de tulpen in bloei in de berm stonden, was Van der Poel lange tijd de man die de beste demarrages plaatste. Al was Asgreen nooit ver weg. Het koppeltje reed al op honderd kilometer voor de finish samen voorop. Ook op de Oude Kwaremont (54 kilometer voor de finish), Paterberg (51 kilometer) en Taaienberg (37 kilometer) waren de Nederlands en Deens kampioen samen weg. Wout Van Aert, die het duo toen nog kon volgen, had al snel door dat die twee de besten waren, zei hij na afloop.

Uiteindelijk bracht de derde passage over de Oude Kwaremont de beslissing. Van der Poel, die zich beter voelde dan vorig jaar, en Asgreen reden definitief weg van Van Aert en konden samen opfietsen in de laatste kilometers naar de finish op de Minderbroedersstraat in Oudenaarde.

Van der Poel was in zijn oortje gewaarschuwd: onderschat je metgezel niet. Toch had hij vertrouwen in zijn sprint. “Normaal was de sprint de beste kans. Maar ik voelde meteen dat ik niet meer kon staan. En dat Asgreen goed was, had ik wel bedacht. Hij reed mee tot één kilometer voor de finish mee. Dat gaf mij wel aan dat hij zelf ook wel vertrouwen had.”

Asgreen zelf, die vorige week vrijdag ook al de E3 Classic had gewonnen, sprak na afloop van de ‘perfecte race’ van zichzelf en zijn team. “Wij reageerden als team op alles. En in de eindsprint wilde ik echt als tweede beginnen, zodat ik zelf kon bepalen wanneer ik ging sprinten. Ik ben hier ongelooflijk blij mee.”

Voor Van der Poel eindigt zijn wegseizoen nu, na twee maanden waarin hij onder meer de Strade Bianche won, evenals een wonderbaarlijke etappe in de Tirreno-Adriatico waar hij ruim vijftig kilometer in de kou alleen reed. Voor nu focust hij zich op de mountainbike, de fiets waarop hij olympisch goud wil halen. Het Belgisch voorjaar verliep zonder overwinning. Toch is zijn wegseizoen vooralsnog geslaagd, vond hij. “Je denkt altijd aan je laatste race, en die is niet heel goed gegaan. Maar uiteindelijk ben ik toch trots op wat ik heb gedaan.”

Lees ook:

De levenslust van Mathieu van der Poel

Waar de meeste renners zouden denken: met nog ruim vijftig kilometer te gaan kan ik beter wachten op een moment wat later in de koers als ik wil winnen; laat ik maar rustig doen – reed Mathieu door, zag Marijn de Vries.

Het nut van de veilige, nieuwe boarding in het wielrennen blijft onderbelicht door solo van Asgreen

In de E3 Saxo Bank Classic werd gebruikgemaakt van meerdere nieuwe veiligheidsmaatregelen. De Deen Kasper Asgreen won in Harelbeke, tussen een veilige boarding.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden