Wielrennen

Van der Poel derde in modderig Parijs-Roubaix: ‘Nog heroïscher dan gedacht’

Mathieu van der Poel, helemaal links, moet het afleggen tegen Sonny Colbrelli (midden) en Florian Vermeersch (tweede van rechts). Beeld AFP
Mathieu van der Poel, helemaal links, moet het afleggen tegen Sonny Colbrelli (midden) en Florian Vermeersch (tweede van rechts).Beeld AFP

Mathieu van der Poel werd derde in zijn eerste Parijs-Roubaix. Hij was trots op de manier waarop hij had gereden in een editie die ook hij niet snel vergeet.

Even denkt Mathieu van der Poel zondagmiddag dat hij nog de beste kansen heeft. Dat hij op het velodrome van Roubaix de sprint kan winnen van zijn enige twee overgebleven concurrenten, de geslepen Italiaan Sonny Colbrelli en de verrassende jonge Belg Florian Vermeersch. Maar zijn gevoel blijkt niet te kloppen. In een sprint van honderdvijftig meter lopen de benen vol. De anderen komen voorbij. Op de streep buigt hij het hoofd. Derde wordt Van der Poel, bij zijn debuut in Parijs-Roubaix. Achter Vermeersch en winnaar Colbrelli.

Na de sprint rijdt hij zonder te remmen het gras op het middenterrein op. Hij komt tot stilstand tegen een hek en valt opzij, zonder moeite te doen om zichzelf op te vangen. Hij eindigt op zijn buik, met één been opgetrokken. Lang komt hij bij van wat hijzelf niet veel later een Parijs-Roubaix zou noemen die “nog heroïscher was dan gedacht.”

Wie naar Van der Poel keek, wist wat hij bedoelde. Zijn gezicht zat onder de modder, er was geen schone plek op zijn lijf. Zes uur lang was hij blootgesteld aan de blubber, de regen en het stuiteren van de kasseien in Noord-Frankrijk. Het was de eerste Parijs-Roubaix in de regen en op natte wegen sinds 2002. Een jaar waarin Colbrelli 12 jaar oud was, en Van der Poel 7.

Greg van Avermaet na afloop in het velodrome. Beeld AFP
Greg van Avermaet na afloop in het velodrome.Beeld AFP

De regen had elke kassei spekglad gemaakt, en het water liep in stromen langs de randen weg. Het waren geen kasseistroken, maar modderwegen. Een dag waterfietsen, soms door plassen van zeker dertig centimeter diep. Een droom en nachtmerrie tegelijk, zoals Cees Bol na afloop zei. Een ‘vision dantesque’, zoals het in het Frans heette. Na afloop was iedereen kapot. Niemand was schoon, iedereen had fysiek ergens last. Winnaar Colbrelli had een witte trui aan, maar eindigde in het donkerbruin.

In een lang lint over het midden

Was dat verantwoord, en veilig? De discussie kwam uiteraard weer op. Was het gekkenwerk om een peloton vol renners over spekgladde wegen te leiden, in de wetenschap dat er slachtoffers zouden vallen? Zij die reden, hadden zich erbij neergelegd, ook al keek niet iedereen uit naar een kletsnat avontuur in Noord-Frankrijk. Ja, het was gekkenwerk en ja, één natte editie is voorlopig meer dan genoeg (dixit Nils Eekhoff), maar aan de andere kant is het ook Parijs-Roubaix, en die wedstrijd is nooit veilig, zoals Niki Terpstra samenvatte. En als je dan rijdt, dan wil je de finish halen. Ook, en misschien ook vooral, vanwege de natte omstandigheden.

Toch werd vanaf het eerste moment gevallen, zoals verwacht. Ook op asfalt, waar het eveneens glad was. Op de kasseien hadden de valpartijen een klassiek beeld. Achter elkaar reden de renners in een lang lint over het midden van de stroken, daar waar de kasseien het hoogst liggen. De camera voor de renners bracht alleen de eerste renner in beeld. Wie het evenwicht verloor, viel voor de televisiekijker ineens links of rechts de graskant in.

Mathieu van der Poel in actie tijdens Parijs-Roubaix. Beeld AFP
Mathieu van der Poel in actie tijdens Parijs-Roubaix.Beeld AFP

Zij die voorop reden, vielen niet. Zij waren allen extra gemotiveerd geweest. Regen is een mindset, klonk het. Geen probleem meer voor wie dat omarmt. En ook de kasseien waren niet het grootste probleem. Van der Poel had bovendien voordeel van zijn crossachtergrond: “Ik zag wel dat ik in de bochten duidelijk beter was. Ik vond dit wel een mooie editie.”

Ook Nils Eekhoff had genoten, ook al heeft hij liever niet elk jaar een regenachtige editie. Na afloop zat de modder vastgekoekt rond zijn ogen. Hij was helemaal gesloopt, vertelde hij. Ruim 170 kilometer was hij in de aanval geweest, waarvan een groot deel in de kopgroep, samen met Vermeersch. Maar hij voelde zich steeds minder goed, en stond zelfs aan de kant met diarree. Toch reed hij door. En wil hij terug. “Nou en of. Ik voelde me erg zelfverzekerd op de kasseien.”

‘Een editie om in te lijsten’

Eekhoff kleurde de wedstrijd in het eerste deel, tot zijn fysieke ongemak begon in te slaan. Daarna was het aan de grote namen, zoals Van der Poel, die kon rijden zoals hij dat graag doet: aanvallend, en van ver. Zijn eerste aanzet kwam in het Bos van Wallers, toen hij op ruim negentig kilometer voor de finish het toch al gereduceerde peloton nog verder uitdunde.

Door zijn aanvallen viel de ene na de andere concurrent af, met Wout van Aert als belangrijkste. Nog voor de twee belangrijkste stroken, Camphin-en-Pévèle en de Carrefour de l’Arbre, waren er nog maar vier renners over: Gianni Moscon, die voorop reed. Colbrelli, die iets eerder dan Van der Poel vanuit het peloton voor in de koers was gekomen. En Vermeersch, die ook standhield vanuit de vroege vlucht.

Moscon werd ingelopen op de Carrefour de l’Arbre, en vlak voor de meet gelost. De drie die overbleven, konden uitmaken wie ging winnen. In omstandigheden die steeds beter werden. Hoe dichter bij Roubaix, hoe meer de zon verscheen en opdrogende kasseien gingen glinsteren. Van der Poel wist dat hij een kans had. Maar die kans kon hij uiteindelijk niet grijpen.

Wel was hij blij dat hij zo had kunnen rijden. “Ik ben strijdend ten onder gegaan”, klonk het na het podium. Ook had hij het meerdere keren over hoe mooi hij de wedstrijd had gevonden. “Het was een ontzettend zware editie; eentje om in te lijsten en nooit meer te vergeten.”

Lees ook:

De eerste Parijs-Roubaix voor vrouwen: bizar maar fantastisch

De eerste Parijs-Roubaix voor vrouwen leidde tot chaos, maar was voor betrokkenen tegelijkertijd fantastisch. ‘Deze geschiedenis verdwijnt niet.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden