WK wielrennen

Van Baarle rijdt naar zilver in een muur van geluid

Dylan van Baarle, links, vergelijkt zijn medaille met die van wereldkampioen Alaphilippe. Rechts Michael Valgren. Beeld ANP
Dylan van Baarle, links, vergelijkt zijn medaille met die van wereldkampioen Alaphilippe. Rechts Michael Valgren.Beeld ANP

Dylan van Baarle werd verrassend tweede op het WK in Leuven, dat als een groots volksfeest de boeken in gaat. Leon van Bon heeft bij de mannen eindelijk een opvolger als medaillewinnaar op een WK.

Het duveltje op het WK wielrennen in Leuven, verborgen tussen honderdduizenden fans, kwam dan toch uit een Nederlands doosje. Dylan van Baarle, normaal gesproken superknecht voor Ineos, reed zich na een knotsgekke wedstrijd in België onverwacht naar zilver – achter Julian Alaphilippe, maar voor alle andere favorieten. Zo kreeg Leon van Bon na 24 jaar onverwacht een opvolger als Nederlandse medaillewinnaar op een WK voor mannen.

Van Baarle (29) is de zo vaak onderschatte klassiekerrenner, die in zijn carrière al een sloot aan ereplaatsen heeft verzameld. Dit jaar won hij Dwars door Vlaanderen na een solo van meer dan vijftig kilometer. Maar meer nog dan voor zichzelf, rijdt hij voor anderen. In de Tour bijvoorbeeld, ook afgelopen editie. En dit WK vroeg hij in de finale eerst aan Mathieu van der Poel of hij wat voor hem kon doen, in plaats van zelf voor een resultaat te rijden.

Dat had te maken met tactische afspraken, maar ook met Van Baarles onzekere vormpeil. Drie weken geleden verliet hij de Vuelta met een pijnlijk bekkengewricht, waar uiteindelijk een scheur in bleek te zitten. Kermend van de pijn lag hij daarna vijf dagen op de bank. “Ik mocht niet lopen, maar ik kon het niet eens. Dat ik dan hier sta, had ik nooit kunnen denken.”

Geen afspiegeling

Met een grote glimlach pakte Van Baarle dan ook zijn medaille vast en poseerde hij voor de fotografen voor een podiumfoto die geen afspiegeling was van wat in alle voorbeschouwingen was bedacht, zeker omdat er geen Belgische renner op het erepodium stond. En dat in de koers die de Belgische ploeg niet kon verliezen, met name één man niet: Wout van Aert.

De Belgische favoriet werd al weken op het schild gehesen als de enige mogelijke winnaar van het WK in eigen land. Iets waar Van Aert en de hele ploeg mee had leren leven. Natuurlijk was er druk, zei Van Aert zondagochtend nog maar eens tegen duizenden mensen bij de presentatie van de Belgische ploeg op de Groenplaats in Antwerpen, vlak voordat hij ruim 260 kilometer moest fietsen. “Zeker als ik zo rondkijk. Dan word ik al zenuwachtig.” Toch had hij goed geslapen en leek hij lange tijd de beste man in de wedstrijd.

Maar verliezen kon wel, zo bleek. Een knotsgek Frans plan doorkruiste de Belgische plannen, toen al op 180 kilometer voor de finish de eerste aanval plaatsvond. In galop ging men daarna de twee circuits rond Leuven over, met gemiddelde snelheden rond de 45 kilometer per uur. Met de Belgen, Denen, Fransen en Italianen die elkaar afmatten en Nederland dat met Van Baarle en Mathieu van der Poel in het wiel kon meeschuiven.

Vooruitrijden

Van Baarle, die vertelde vroeger altijd van start tot finish op de bank naar het WK te kijken, reed precies op de manier waardoor hij er in bijna elke voorjaarswedstrijd in de finale bij is: anticiperen in de ‘pre-finale’ en op die manier vooruitrijden, zodat de favorieten eerst maar hem moeten zien te achterhalen en hij niet zelf hoeft te achtervolgen. Op die manier kwam hij in de finale in een selecte groep van zeventien, waarin ook Van der Poel nog zat.

De beslissende aanval kwam van Alaphilippe, die na vier keer proberen bij zijn vijfde aanval pas een gat wist te slaan, die voorsprong vast wist te houden en zo zijn wereldtitel prolongeerde. Van Baarle kon niet volgen, maar dat kon niemand. Zelfs Van Aert niet, die zijn mindere dag na afloop op een simpele manier verklaarde: “Ik ben ook maar een mens.”

Van Aert had na afloop geen verwijten, zeker niet naar zijn team. “Er stond zoveel druk op, maar we hebben niet gefaald.” Wel gaf hij zichzelf nog wat kritiek. “Ik had veel eerder moeten zeggen dat ik me niet het best voelde. Dat deed ik pas toen Alaphilippe uiteindelijk was weggereden, maar dat had ik kilometers eerder aan Jasper kunnen meedelen.”

Volksfeest

Van Baarle had woorden van soortgelijke strekking juist wel gehoord. Toen hij bij Van der Poel ging vragen of hij gaten dicht moest rijden, kreeg hij terug dat hij zelf kon meespringen met een groepje. Toen hij in een kwartet achter Alaphilippe kwam, wist hij dat hij reed voor een medaille. In een sprint die op het oog amper nog een sprint was, had hij de meeste inhoud. Na afloop kwam daarom veel emotie los: hij stond vol ongeloof over een dranghek uit te puffen.

Dat Van Baarle tijdens de race nog kon luisteren, was op zichzelf ook opvallend, omdat de renners voor het eerst in tijden weer door een oorverdovend lawaai reden, geproduceerd door een miljoen fans, die volgens de organisatie naar Leuven waren afgereisd. Laat op de dag volgde wel een smet, toen Alaphilippe in zijn laatste meters bier naar zijn hoofd kreeg gegooid en mensen aan de kant hem onfatsoenlijk bejegenden. Het was een smet op een levendig wereldkampioenschap, waar corona verdreven leek. Alaphilippe bedankte de schreeuwende fans nog wel: zij hadden hem kracht gegeven.

Dat waren overigens maar enkelingen. Net als in de voetbalstadions bleek het eerste WK na de coronaversoepelingen een volksfeest, zeker in Leuven, in het hart van de Vlaamse wielercultuur. “Na anderhalf jaar geen publiek was dit iets geweldigs om mee te maken”, zei Van Baarle. “De laatste ronde heb ik zo ongelooflijk veel mensen horen schreeuwen.”

Lees ook:

Vos en Nederland winnen niet op WK, dus er is weer volop frustratie

Marianne Vos werd tweede op het WK wielrennen. Dat was niet goed genoeg voor de Nederlandse ploeg, waar de emotie hoog opliep.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden