Reportage WK vrouwenvoetbal

Utrecht klapt voor de Oranjevrouwen, maar huilt niet met ze mee

Fans kijken naar de WK-finale vrouwenvoetbal tussen Nederland en de VS op het Janskerkhof. Beeld ANP

In cafés en op grote schermen op straat keek Nederland zondag voor het eerst naar een voetbalwedstrijd van vrouwen.

Wanneer het laatste fluitsignaal van de verloren finale klinkt, klappen de toeschouwers die zich op het Janskerkhof in Utrecht hebben verzameld. Ze klappen voor de vrouwen die zich staande hielden, voor de voetbalploeg die de finale haalde van een groot toernooi. Ook minuten later, als op het grote scherm op het plein is te zien hoe de vrouwen van het Nederlands elftal in een hartje op het veld staan, wordt er geklapt.

Het zijn mannen en vrouwen, jong en oud, ouders met kleine en grote kinderen. Op een blauwe stoel in de menigte eet een peuter twee ­liga’s, een in de hand, een tussen de beentjes. Zeggen dat er een zee van oranje op het plein staat, zou overdreven zijn, maar ze zijn er wel: de fans in oranje pakken, met vlaggetjes op hun wangen, hoeden, fluitjes en een verdwaalde vuvuzela. Sommige mensen hebben nog ergens wuppies opgevist, die harige oranje beestjes die tijdens het mannen-WK van 2006 zo immens populair waren.

Meer schermen

Utrecht was niet de enige stad in Nederland waar het publiek op grote schermen naar de Oranjevrouwen kon kijken. Ook de bezoekers van rondreizend theater ‘De Parade’ in het Haagse Westbroekpark konden de WK-finale volgen. Bij het festival ‘Down the Rabbit Hole’ in Beuningen keken zo’n 25.000 bezoekers naar grote schermen, zei een woordvoerder van organisator Mojo.

In veel steden stonden eveneens schermen opgesteld in cafés en op straat, onder andere op het Rodetorenplein in Zwolle, het Vroesenpark in Rotterdam en Strandzuid in Amsterdam. En op het Janskerkhof dus, in Utrecht.

Vooraan staan Anna Rosa (14), Desi (15) en Sterre (14), helemaal in het oranje met vlaggetjes op hun gezicht getekend. Anna Rosa voetbalt zelf ook en woont in Baarn, ze is speciaal naar Utrecht gekomen om de vrouwen voor het scherm aan te moedigen. Die penalty, zegt ze na afloop, die had nooit gegeven mogen worden. Maar ze is trots op het Nederlands elftal. Superleuk, zegt ze, dat de vrouwen het zo goed gedaan hebben.

Niet met bier gegooid

De sfeer op het Janskerkhof is gemoedelijk. De grote emoties blijven uit, er wordt niet met bier gegooid, geschreeuwd of gereld. Soms wordt er ‘Holland Holland’ geroepen, of gaat er een ‘oeh’ of een gefrustreerde ‘aah’ door de menigte bij een kans of een redding. Op het plein staat een bar met twee taps genoeg om iedereen van bier te voorzien.

Keepster Sari van Veenendaal is met haar vele reddingen echt de vrouw van de wedstrijd, zegt Karim Maris tijdens de rust. Hij heeft dan al een paar keer haar naam gescandeerd, elke keer dat ze een bal tegenhoudt. Schrijf maar op, zegt hij dan nog grijnzend. “De leeuwinnen zullen de mannen bedwingen.” Hij is met vrouw Femke Mostert, dochters Mia en Stella en met vrienden Kelvin, Paulien en Iris naar de wedstrijd komen kijken. De kleine meisjes hebben een oranje jurkje en een rood-wit-blauw jurkje aan, en ook Maris is met zijn rode broek, witte T-shirt en blauwe bretels een Nederlandse vlag.

De vrouwen, zegt hij, spelen tenminste lekker door. Óf ze hebben pijn, óf niet. Maar ze liggen in ieder geval niet om de haverklap op het veld te jammeren. Dat de voetballers sportief spelen merk je op het plein, vindt de vriendengroep. Iedereen is vriendelijk en rustig.

Staande gehouden

Wel jammer dat er na de 2-0 wat mensen verdwenen, zegt Navest nog na afloop. “Ik vind dat je die vrouwen tot het einde moet blijven steunen. Het was een goede wedstrijd, ze hebben zich staande gehouden.”

Jammer, schudden de vrienden terwijl het Janskerkhof langzaam leegstroomt en ook zij aanstalten maken om te vertrekken. “Maar let maar op”, zegt Maris terwijl hij zijn handen op de schouders legt van zijn dochter. “Zij scoort het winnende doelpunt op het WK van 2031.”

Lees ook:

Oranje kijkt waarheid in de ogen: de Verenigde Staten zijn te sterk

De bubbel waarin de Nederlandse voetbalvrouwen de afgelopen vier weken naar de finale van het WK zweefde is, bijna onvermijdelijk, toch doorgeprikt.

Ondanks verlies hebben de voetbalsters het belang van teamgeest ontdekt

In de WK-finale was Amerika te sterk voor Oranje. Maar de Nederlandse voetbalsters kunnen, afgezet tegen de mannen, járen overslaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden