Matla en Welten

Twee Brabantse vrouwen nemen Oranje hockeyers bij de hand

Lidewij Welten (r) viert de 1-0 tijdens de kwartfinale tegen Nieuw-Zeeland met Frédérique Matla. Beeld ANP
Lidewij Welten (r) viert de 1-0 tijdens de kwartfinale tegen Nieuw-Zeeland met Frédérique Matla.Beeld ANP

De Nederlandse hockeyvrouwen gaan woensdag met Groot-Brittannië strijden om een finaleplek. Met indrukwekkend gemak zetten ze in de kwartfinale Nieuw-Zeeland opzij (3-0). “We spelen goed, fris hockey.”

In Valkenswaard, aan de Pastoor Heerkensdreef, liggen de vier kunstgrasvelden van HOD, Hockey Ons Devies. Met zijn bijna duizend leden is de club een van de meest florerende verenigingen van het dorp. Precies daar, onder de rook van Eindhoven, hielden Frédérique Matla en Lidewij Welten voor het eerst een hockeystickje vast. En nu ze allebei international zijn, blijft één verhaal uit die tijd hangen. Welten (31) was een poos de oppas van Frédérique (24). In Tokio eisen de twee de hoofdrol op.

Met Matla heeft het Nederlands team een spits die aan de lopende band scoort. Dit toernooi maakte ze al acht doelpunten, de afgelopen twaalf wedstrijden was ze steeds trefzeker voor de regerend wereldkampioen. Welten is de mentor die van jongs af aan een hoofdrol speelde in haar loopbaan. De zeven jaar oudere aanvalster hockeyde eerst in het eerste van HOD; vervolgens stapte ze over naar Den Bosch, om daarna ook een dragende speelster bij het Nederlands team te worden.

En precies zo verging het Matla, het reuzentalent stapte al in haar tienerjaren over naar Den Bosch. Inmiddels behoort de pas 24-jarige spits tot het meubilair bij de beste club van Nederland. Net als Welten: “Wij gaan al een poosje terug ja”, zegt Welten na afloop van de wedstrijd. “Onze beide moeders speelden bij de veterinnen, de vrouwelijke veteranen – en tsja. Ik had zaterdagen niets te doen, omdat ik tophockey speelde. Zo werd ik de oppas van Frédérique. En ik denk dat je wel aan ons spel kunt zien dat we elkaar goed kunnen vinden. Dat bouw je in al die jaren wel op.”

Schande moet worden uitgewist

Het was vlak voor de Spelen onzeker of Welten kon meedoen aan haar vierde Spelen. In 2008 en 2012 werd ze olympisch kampioen, in 2016 moest ze genoegen nemen met zilver. Welten scheurde negen weken voor de Spelen een pees in haar hamstring, een blessure waar normaal gesproken een flinke poos herstel voor staat. In een race tegen de klok bleek Welten zich er niet zoveel van aan te trekken. “Het gaat goed”, zei ze lachend. “Ik heb nergens last van en voel me goed. Net als het hele team groei ik in het toernooi.”

En zo dartelen de Oranjevrouwen met speels gemak verder. Nederland speelde in Tokio vijf groepswedstrijden, en maandag de kwartfinale. Met 21 doelpunten voor en slechts 2 tegen toont het team van bondscoach Annan wedstrijd op wedstrijd dat de missie om de olympische titel weer in Nederlandse handen te krijgen zeer serieus genomen wordt. Vijf jaar geleden in Rio verloor het team in de finale van Groot-Brittannië en die schande moet worden uitgewist. Woensdag kan alvast revanche worden genomen op Groot-Brittannië, tegenstander in de halve eindstrijd.

Nog nooit van Nieuw-Zeeland verloren

In de kwartfinale had Nederland weinig moeite met Nieuw-Zeeland, een team waarvan de vrouwen nog nooit verloren. Al vroeg in de wedstrijd tikte Welten de 1-0 binnen, na een prachtige actie van Laurien Leurink, die knap de achterlijn haalde. Met een snelle beweging tipte Welten vervolgens de bal binnen. Haar voormalige plaatsgenote Matla maakte vervolgens geen fout toen Nederland een strafbal kreeg: 2-0. In het derde kwart was Lauren Stam succesvol uit een strafcorner. Stam is niet iemand die vaak scoort, haar doelpunt werd dan ook uitbundig gevierd door Nederland. Na de 3-0 kreeg Nederland nog kansen om de score verder uit te bouwen, maar de productie stokte.

Welten was na afloop zeer te spreken over de prestatie van Oranje. “Vooral in de eerste helft hebben we heel erg goed gespeeld. Toch begonnen we nog wel nerveus aan het duel, maar dat ebde langzaam weg. We voelen ons inmiddels aardig onoverwinnelijk; in deze wedstrijd had ik echt het gevoel dat we de beste ploeg waren. Dat is een fijn gevoel.” En Matla: “Soms moet ik mezelf echt even in de arm knijpen dat we nu alweer in de halve finale zijn aanbeland. Zo makkelijk gaat het.”

Lees ook:

Het ging voor de hockeymannen al veel eerder mis dan bij de shoot-outs

Voor het eerst sinds 1984 zit de Nederlandse mannenhockeyploeg niet bij de beste vier op de Olympische Spelen. In de kwartfinale verloor Oranje na een 2-2 gelijkspel via shoot-outs van Australië.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden