Wielerennen

Tom Dumoulin is eindelijk wie hij wil zijn: de eendagscoureur die fladdert als een vlinder

Tom Dumoulin passeert de finish in Geraardsbergen. Beeld Belga
Tom Dumoulin passeert de finish in Geraardsbergen.Beeld Belga

Na het olympisch zilver op de tijdrit wilde Tom Dumoulin ook in wegwedstrijden weer een rol van betekenis spelen. In die opzet slaagde hij in de Benelux Tour. De Limburger kleurde in het slotweekend de koers.

Nadat hij de laatste kilometer in het oude centrum van Geraardsbergen door een wasem van friet- en bierlucht heeft gebeukt, buigt Tom Dumoulin het hoofd over zijn stuur. Toeschouwers op het terras van praatcafé ’t Klein Verschil klappen voor de renner van Jumbo-Visma. Moegestreden is Dumoulin. Lang hoeft hij in het Vlaamse stadje niet naar woorden te zoeken over de slotrit van de Benelux Tour: “Ik had echt een rotdag. Het voelde de hele dag echt slecht.”

De woorden lijken die van een verliezer, maar het tegendeel is waar. Met die ‘rotdag’ werd Dumoulin knap derde, nadat hij in de ultieme slotfase plots demarreerde voor de ritwinst. De Bahrain-tweeling Matej Mohoric en Sonny Colbrelli hielden hem in de tang. Sloveen Mohoric greep de dagzege. De Italiaan Colbrelli profiteerde van het Nederlandse beulswerk en schreef de Benelux Tour op zijn naam.

De aanval van Dumoulin kwam toen iedereen hem al had afgeschreven. Inclusief hijzelf. Op de laatste van drie beklimmingen van de Muur van Geraardsbergen brak de Limburger in de groep met favorieten. Hij keerde terug en volgde vervolgens geestdriftig zijn intuïtie. “Op die helling op vijf kilometer van de finish, die Denderoordstraat, dacht ik: ik laat ’m gewoon op mijn buitenblad staan en ga volle bak naar boven rijden. Dat was alles wat ik nog kon.”

De berg op fladderen

Voor de goede orde: de Denderoordstraat kent stijgingspercentages van 13 procent. Het buitenblad is daar eerder uitzondering dan regel. “Staand op de pedalen had ik blijkbaar nog best veel power.” De ‘Vlinder van Maastricht’ leek weer even te fladderen, concurrenten pasten achter hem.

Zijn manier van koersen doet voorzichtig denken aan zijn beste dagen op de fiets, aan die frisse onbevangenheid bij zijn eerste ritzeges in de Ronde van Frankrijk, Italië en Spanje, aan zijn vijfde plaats in Strade Bianche (2017) en zijn vierde plek bij het wereldkampioenschap op de weg (2018). Aanvallend op zoek naar geluk.

Zowel op zaterdag als zondag, geheel volgens de traditie van de Benelux Tour dwars door de Waalse en Vlaamse Ardennen, reed Dumoulin vooraan, niet geremd door hooggespannen verwachtingen. De Limburger greep vluchters in de kraag, viel aan en had plezier in het koersen. Aan dat gevoel ontbrak het minimaal een jaar.

Dit is de renner die Dumoulin wil zijn. De geest breekt langzaam open na zijn adempauze van afgelopen winter waarin hij worstelde met mentale problemen. Zonder de druk van doelstellingen op de lange termijn rijdt Dumoulin zoals hij graag wil, als een eendagscoureur in de meest letterlijke zin van het woord: vandaag vol koersen, morgen ziet hij wel verder. Na hem de zondvloed.

Aanvankelijk had Dumoulin zijn zinnen gezet op het eindklassement in de Benelux Tour, maar miste door een onoplettendheid de slag tijdens de eerste rit in Friesland die bepaald werd door waaiers. In de tijdrit van woensdag herstelde hij zich enigszins.

Klassiekerspecialisten

Op zaterdag raakte hij in de slag met onder anderen Tiesj Benoot, Tim Wellens en Colbrelli, klassiekerspecialisten met grote inhoud. Dumoulin verklaarde na afloop zich één van de sterkste renners in koers te voelen. Die gedachte zette hij kracht bij door te finishen in de eerste groep.

Dit weekend waren pas zijn 13de en 14de koersdag van het kalenderjaar, gerekend buiten de tijdritten. Een flink aantal minder dan de 47 van Colbrelli en de 59 van Mohoric. “Het is gissen of dat de reden is van mijn slechte gevoel vandaag”, zegt Dumoulin. “Maar dat is mogelijk.”

Voor hem resten dit seizoen nog de wereldkampioenschappen op de weg en in de tijdrit en de Ronde van Lombardije. Dumoulin gaat voor het hoogst haalbare. “Deze dagen zijn goed voor mijn vertrouwen geweest. Zelfs met slechte benen liggen er mogelijkheden.”

Lees ook:

Tom Dumoulin vond de weg terug

Nu is hij een voorbeeld voor alle sporters met mentale problemen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden