AZ-Willem II

Tilburgse stuntploeg slaat ook toe tegen AZ

Ron Vlaar tijdens de wedstrijd tegen Willem II. Beeld BSR Agency

Twee Eredivisie-ploegen met een hoge gunfactor. Willem II was koning te rijk tijdens het duel tegen AZ.

AZ 1
Willem II 3

Het is publiek dat je iedere club zou gunnen. Terwijl de AZ-aanhang vooral in gedachten meeleeft, ondersteunen de ruim zeshonderd meegereisde fans van Willem II hun helden een wedstrijd lang op uitbundige wijze. En dus niet alleen na afloop als op de melodie van Bella Ciao, een lied uit de Netflix-hitserie Casa de Papel, ‘Niet de beste, maar wel de gekste, en we zijn voor niemand bang’ door het AZ-stadion galmt. Voor het uitvak hossen de spelers van Willem II vrolijk mee. Na de zeges op Ajax en PSV voegen ze zaterdag weer een belangrijke scalp toe aan hun collectie.

Want de voorheen zo bescheiden club uit Tilburg is zo langzamerhand ook uitgegroeid tot een hitserie, maar dan van de eredivisie. De plek vorig seizoen in de bekerfinale bleek geen oprisping, maar de voorbode van nog veel meer moois. Nadat het in november al PSV versloeg, en daarmee de ondergang van Mark van Bommel inleidde, stond de ploeg van trainer Adrie Koster een maand later te dansen in de Johan Cruijff Arena, waar het Ajax op een zeldzame thuisnederlaag trakteerde.

En zie, een maand later is het weer prijs. En wederom ten koste van een tegenstander die een reputatie hoog te houden heeft in thuiswedstrijden. Want titelkandidaat AZ verslaan in eigen -dan wel tijdelijk Haagse - onderkomen was tot voor zaterdag enkel voorbehouden aan Heerenveen. En nu flikt Willem II hetzelfde kunstje. Geen wonder dat de grijns van Adrie Koster vastgebeiteld zit op zijn gelaat als hij na de nieuwe stunt van zijn elftal van camera naar camera hopt met de tred van een veertig- in plaats van een 65-jarige. “Heel prettig allemaal, zulke periodes maak je niet vaak mee. Tenminste, ik niet.”

Sympathieke uitstraling

Er is niemand die het de veteraan onder de trainers misgunt. Zoals heel Willem II zich omringd weet door de gunfactor. De Tricolores hebben een sympathieke uitstraling, de spelers zijn wars van vedetteneigingen, de fans zorgen nooit voor trammelant, terwijl er achter de schermen keihard gewerkt wordt om het huidige succes een structureel vervolg te geven. Zonder bovenmatig veel financiële armslag zette technisch directeur Joris Mathijsen, met oudgediende Martin van Geel als algemeen directeur aan zijn zijde, het huidige team in elkaar. Een transfervrije speler hier, een afdankertje daar, en dat aangevuld met wat gerichte aankopen en een paar huurlingen waarvan er met name eentje iedereen verbaast.

Mike Trésor Ndayishimiye moet grinniken als hem wordt voorgespiegeld dat hij op dit moment ook achtste had kunnen staan in de eerste divisie met NEC, de club waar Willem II hem vlak voor het einde van de transferperiode voor een redelijke (huur)prijs, met optie tot koop, kon ophalen, ook al omdat hij in Nijmegen in ongenade was gevallen. “Nou ja, misschien hadden ze met mij wat hoger gestaan,” zegt hij besmuikt lachend. “Maar dit is natuurlijk helemaal te gek. Als je me voor dit seizoen had gezegd dat ik vlak na de winterstop op de derde plaats in de eredivisie zou hebben gestaan, en dat we zouden winnen van PSV, Ajax en AZ, had ik je voor gek verklaard. Ik ben trots en tevreden tegelijk, schitterend om mee te maken.”

De ogen van de 20-jarige Belg met Burundese roots krijgen een bijpassende glans als hij zijn goal, het hoogtepunt van de avond, aanhaalt. Net op het moment dat AZ bij een 2-1-achterstand aanzet voor een slotoffensief, drukt de middenvelder met een machtige uithaal alle Alkmaarse hoop de kop in. Met een schitterende boog zeilt de bal achter Rody de Boer, de in de basis debuterende keeper, die ook aan de derde tegentreffer weinig schuld heeft. Daarvoor moet hij machteloos toekijken hoe eerst Mats Köhlert defensief geklungel van Stijn Wuytens afstraft en vervolgens hoe het duo Vangelis Pavlidis/Damil Dankerlui een lesje ‘counteren doe je zo’ in de praktijk brengt. Hoewel in ondertal lukt het de twee om met een paar vernuftige balcontacten vrij voor De Boer op te duiken, waarna Pavlidis, ook al zo’n kassakoopje uit de Tweede Bundesliga, de bal fraai over de keeper stift. Waarna Ndayishimiye de avond in stijl afsluit. En geloof het of niet, zelfs op deze achternaam hebben de Tilburgse tifosi al een liedje gecomponeerd.

Ron Vlaar: ‘Even pas op de plaats’

Een wake-upcall wilde hij het niet noemen, maar het was zaterdag wel even schrikken voor Ron Vlaar. De centrale verdediger van AZ besefte dat na de 3-1-nederlaag tegen Willem II door de term ‘titelkandidaat’ voorlopig een kruis kan. “Dat lijkt me duidelijk,” beaamde Vlaar. “Als je mee wilt doen om het kampioenschap moet je dit soort wedstrijden winnen. Nu moeten we even pas op de plaats maken en dat geeft een slecht gevoel, om maar geen andere woorden te gebruiken. In de eerste helft hadden we meer afstand moeten nemen, na rust profiteren ze volop van onze fouten. Vergis je niet, ze hebben een goede ploeg, maar we hebben deze nederlaag toch vooral aan onszelf te wijten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden