Sport Tour de France

Thomas De Gendt, de Da Vinci onder de wielrenners, wint fraai in de Tour de France

Thomas de Gendt kan het zelf ook niet geloven. Maar hij won toch echt in de Tour. Beeld BSR Agency

Thomas De Gendt wint op fraaie wijze in de Tour. Zelfs Tourbaas Prudhomme maakte een buiging.

Winnen op de Mont Ventoux is voor veel wielrenners het allermooiste wat er is, maar voor Thomas De Gendt na vandaag niet meer. De achtste etappe in de Tour die hij vanmiddag won in Saint-Étienne topt vanaf nu zijn zegelijst.

De manier waarop hij naar de zege reed was namelijk zo indrukwekkend dat het een zege op een mythische berg makkelijk verdringt. De Gendt demarreerde vanuit de start, reed als lid van een vierkoppige kopgroep nooit verder dan vijf minuten voor het peloton uit maar kwam na tweehonderd kilometer toch solo aan de finish. Aan de streep sloeg hij zijn eigen handen voor zijn mond in ongeloof.

Bijna alle coureurs waren blij voor De Gendt (32). Als wielrenners petjes hadden gehad, waren die waarschijnlijk afgedaan. Tourbaas Christian Prudhomme maakte een buiging, onder meer Bauke Mollema, Steven Kruijswijk en geletruidrager Julian Alaphilippe deden het met woorden af: dit was een enorme beloning voor een renner die altijd moeite doet om vanuit een kopgroep te winnen.

Altijd in de kopgroep

Als ontsnappen een kunst is, dan is De Gendt de Da Vinci van het peloton. Hij is een van de weinige renners in het peloton die van ontsnappingen zijn werkterrein heeft gemaakt en verzint telkens wel weer een manier om mee in de kopgroep te komen. Het ritueel is voor etappes met een paar heuvels altijd hetzelfde: De Gendt is altijd favoriet en cameraploegen zwermen om de ploegbus van Lotto-Soudal heen en vragen De Gendt naar het recept om in de kopgroep te komen.

Meestal legt hij het geduldig uit. Zo’n vijf tot zes keer kan hij een demarrage plaatsen. Eenmaal voorop is het de kunst om eerst tien minuten voluit te rijden en dan pas om te kijken. “Als je met drie of vier Fransen van kleine ploegen zit, om het zo maar te zeggen, weet je dat je niet wegblijft”, doceerde hij in de Vogezen al.

Nee, geef hem maar renners die niet om zich heen kijken en vooral zo lang mogelijk zo hard mogelijk rijden. Alessandro De Marchi is er zo een. Niki Terpstra en Ben King ook. Jongens die vandaag ook mee zaten in de vlucht. “De meeste renners denken aan een overwinning voordat je rijdt om de overwinning. Het klinkt misschien stom, maar zij rekenen niet en kijken niet vooruit. Ze zijn net zoals ik.”

Terpstra was in eerste instantie wel blij met zulke hardrijders, maar moest op de steile klimmen in het middengedeelte van de etappe lossen. “Toen heeft De Gendt mij er echt afgereden. Die heeft een wereldprestatie neergezet. Echt niet normaal.”

Hij kan al naar huis

Op weg naar Saint-Étienne, over korrelige wegen met gaten en hobbels in het oude asfalt, is een De Gendt in een speeltuin. De klimmen van twintig tot dertig minuten zijn net kort genoeg om hard omhoog te rijden (voor liefhebbers: De Marchi en De Gendt spraken af om met 420 watt omhoog te rijden). In de kopgroep is het bovendien een stuk overzichtelijker sturen dan in het peloton.

Bovendien wist hij dat vanwege die smalle wegen de controle vanuit het peloton minder zou zijn. Steven Kruijswijk, die veilig in de favorietengroep finishte, legde het uit: “Het hele peloton weet ook dat als De Gendt demarreert, het een zware dag wordt. Honderd kilometer kan iedereen rijden over smalle wegen volhouden. Maar daarna zie je er steeds meer afwapperen.”

Het peloton hield het gat weliswaar klein, maar helemaal dicht kregen de favorieten het nooit. Ook niet toen Julian Alaphilippe op de laatste gecategoriseerde klim (uiteindelijk succesvol) aanviel om de gele trui te heroveren. De Fransman, die Thibaut Pinot met zich mee kreeg, kwam tot op tien seconden van de Belgische specialist, maar De Gendt bleef vooruit.

Vandaag boekte hij zijn vierde zege in een grote ronde en na de Ventoux-zege in 2015 zijn tweede etappeoverwinning in de Tour. Hij heeft er dit jaar een sport van gemaakt om dit jaar zowel de Giro, Tour als Vuelta te rijden. Hij grapte al dat hij nu in de Tour naar huis kan en kan gaan toewerken naar de Vuelta. Zijn Tour is toch al geslaagd.

Lees ook: 

Thibaut Pinot is tegen wil en dank de Franse hoop in de Tour

Thibaut Pinot is na de eerste bergrit de favoriet van de Fransen. Maar of hij daar zelf blij mee is? Liever blijft hij in de anonimiteit. Een profiel. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden