Reportage Tour de France

Teunissen is weer terug in de realiteit, het ‘gele droomleven’ is voorbij

Mike Teunissen weet na de finish in Épernay dat zijn ‘gele droomleven’ voorbij is. Beeld AFP

Het was een mooie dag in de gele trui, maar het circus eromheen was toch te veel voor Mike Teunissen. ‘Ik was niet goed genoeg. Dat is het leven. Doe je niks aan. Maar dit pakken ze me niet meer af.’

Op acht kilometer voor het laatste steile klimmetje klonk het krakend door de radio. “Jongens, het is niet voor mij vandaag.” Mike Teunissen gaf zelf aan dat de gele trui behouden te veel gevraagd was in de derde etappe van de Tour de France. Het circus rond de leiderstrui speelde hem te veel parten. Hij was te vermoeid.

In een buitenwijk van de Franse champagnehoofdstad Épernay nam hij een uur na die tekst met een diepe zucht en een flinke knuffel met zijn jarige vader afscheid van zijn gele droomleven, zoals hij het zelf had omschreven. De camera’s zochten andere mensen op. Teunissen kreeg zijn leven als wielrenner terug na een anonieme tachtigste plek op bijna vijf minuten van ritwinnaar Julian Alaphilippe. “Het is goed zo”, zei zijn vader.

‘Hé Eddy’

Afscheid nemen van de gele trui is niet leuk, vond Teunissen. Hij was al wat meer gewend geraakt aan zijn positie. De ceremonies gingen hem zondag al een stuk beter af dan zaterdag. “Hé Eddy”, zei hij zondag op het podium toen hij zijn tweede trui kreeg van Eddy Merckx. Alsof de buurman even op de koffie kwam. 

Maar in het geel rijden is zwaar, bekende hij. Niet alleen op de fiets. Zijn dagen waren hectisch geweest, iedereen wilde wat van hem. ’s Middags en ’s avonds de media, later op de avond de sponsors en ’s ochtends onder meer bij Radio 538 in de uitzending. “Ik snap waarom klassementsmannen dit niet graag doen. Voor mij maakt het niet uit: ik pak het graag mee. De hoop is dan dat het met de euforie rond de trui beter gaat, maar vandaag lukte het niet.”

Uiteraard had hij flink genoten van zijn vier uur en veertig minuten in de gele trui. Natuurlijk was de ploegentijdrit mooi, maar een rit in lijn is toch een stukje langer. “Bij de start al, op de eerste lijn tussen de grote namen. Daar stond ik wel maar even mooi tussen. Er zitten in het peloton veel renners van wie ik me afvroeg of ze mij wel kennen. Maar bijna iedereen is langs geweest, mannen als Valverde en Thomas hebben me gefeliciteerd. Dat was wel echt speciaal.”

De ploeg had na een succesvol weekend snode plannen om gisteren in de finale met Teunissen misschien wel weer te winnen. Ook Wout van Aert, die dankzij de ploegentijdrit tweede stond in het klassement, maakte goede kans in de heuvelzone op weg naar de finish. Als Steven Kruijswijk kon volgen, had zelfs die nog kans op de leiderstrui. Ploegleider Nico Verhoeven: “Misschien heeft iedereen thuis wel gedacht dat alles nu lukt bij ons, maar dat blijkt dus niet zo te zijn. We botsten tegen een hele sterke Alaphilippe op vandaag.”

Teunissen botste zo’n dertig kilometer voor de finish vooral op de stijgingspercentages. Op een bergje die door lokale fietsliefhebbers ‘klim van de dode man’ wordt genoemd, voelde hij de vermoeidheid in de benen. Hij fietste langs het graf van monnik Dom Pérignon, de man die de bereidingswijze van de champagne ‘ontdekte’, en wist dat zijn tijd als leider voorbij was.

Onbegonnen werk

Hij werd gelost, probeerde het peloton in de afdaling nog wel bij te halen, maar dat bleek onbegonnen werk. Zijn ploeg wachtte niet: het klassement van Kruijswijk was belangrijker dan de leiderstrui. Een motor en cameraman van de Franse televisie bleef bij hem, Cofidis-renner Julien Simon en Sunweb-renner Lennard Kämna konden bij hem aansluiten. Gedrieën reden ze over de finish.

Na afloop sprak Teunissen, die nu 72ste staat in het klassement, van een terugkeer in de realiteit. “Ik zei al in de rit tegen Wout dat hij zijn eigen plan moest trekken. Ik was niet goed genoeg. Hoe dat is? Dat is het leven. Doe je niks aan. Maar dit pakken ze me niet meer af.”

De Tour gaat vandaag gewoon door. Een sprintetappe richting Nancy, waarin Teunissen ‘gewoon weer’ gaat werken voor Dylan Groenewegen. De privileges van de gele trui tellen niet meer. “En sprinten is waarvoor ik hier ben gekomen.”

Er is wel een kleine onzekerheid: is Groenewegen al hersteld van zijn val in de eerste rit? In Épernay finishte hij in de grote groep op ruim dertien minuten van de ritwinnaar. Ploegleider Verhoeven denkt dat de topsprinter wel weer is hersteld. “En anders sprinten we met Teunissen.”

Lees ook: 

Mike Teunissen: ‘Ik vind dit wel een mooi truitje, dat zou ik graag willen houden’

Het was een bijzonder weekend voor Jumbo-Visma, dat de eerste twee etappes won in de Tour. Lees nogmaals hoe ze dat deden. 

De magie van de gele trui, al honderd jaar lang

De gele trui bestaat al honderd jaar. Mike Teunissen droeg exemplaar nummer 1979 en 1980.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden