TurnenWK

Teamgeest helpt de turnsters aan een ticket voor Tokio

Blijdschap bij Lieke Wevers en Vera van Pol, Naomi Visser, Sanne Wevers en Tisha Volleman na de kwalificatie voor de Spelen van Tokio tijdens de WK.Beeld ANP

De Nederlandse turnsters hebben het collectieve startbewijs voor de Olympische Spelen van volgend jaar in Tokio bemachtigd. Op de WK in Stuttgart ging niet alles goed, maar heiligde het doel alle middelen. ‘Ze stonden er voor elkaar'.

Intense gevoelens van opluchting, blijdschap en trots zaten gevangen in de twee innige omhelzingen van Lieke Wevers, eerst met vader en coach Vincent en later met tweelingzus Sanne. Onmiddellijk na haar geslaagde brugoefening wist ze dat de missie van de Nederlandse turnvrouwen op de WK in Stuttgart tot een goed einde was gekomen. Het felbegeerde teamticket voor de Olympische Spelen van volgend jaar in Tokio was binnen.

In de Hanns-Martin-Schleyer-Halle telde zaterdag maar een ding voor de vrouwenploeg. Om een collectief startbewijs voor de Spelen in 2020 te bemachtigen, moest Nederland in de kwalificaties bij de beste twaalf landen eindigen. Daaraan was alles ondergeschikt gemaakt. De turnsters was op het hart gedrukt risico’s te mijden, stabiel te turnen om de foutenlast zo laag mogelijk te houden. Dat lukte niet altijd, zeker niet op balk, maar het doel werd uiteindelijk wel bereikt.

De ontlading kwam na het vierde en laatste onderdeel, de brug. Als slotturnster was Lieke Wevers zich er terdege van bewust dat ze een goede ­oefening moest neerzetten om uitzicht te blijven houden op het binnenhalen van de olympische startbewijzen. De immense druk op haar ranke schouders maakte extra krachten los in de 28-jarige turnster. “Als het moet, kan er bij mij altijd een tandje bij.”

Teruggeknokt na een burn-out

Met haar score van 13,900 kwam Nederland op een totaal van 162,663, op dat moment goed voor een vierde plaats in het klassement. Doordat er na Nederland nog maar acht landen in de hal verschenen, was de ploeg al verzekerd van een plaats in de top twaalf. Daarmee was het ‘Tokio-doel’ gehaald en met de uiteindelijke zeer fraaie zesde klassering dwong Nederland tevens deelname aan de landenfinale van dinsdag af.

De opluchting bij Lieke Wevers na haar brugoefening kwam van diep. Na de Spelen van Rio kreeg ze te maken met een burn-out, waardoor ze anderhalf jaar uit de roulatie was. Ze zei vooral trots te zijn op de manier waarop ze zich had teruggeknokt naar de top van het mondiale turnen. Ook dat vierde ze zaterdag met vader Vincent, in Stuttgart de vervanger van de ­wegens privéomstandigheden afwezige bondscoach Gerben Wiersma, en met zus Sanne.

Want ook Sanne, olympisch kampioen op balk in Rio in 2016, keerde in Stuttgart terug op het hoogste niveau na een tien maanden durende revalidatie na een slepende beenblessure. “We hebben het allebei niet makkelijk gehad”, keek ze terug. “We hebben veel aan elkaar gehad en we hebben veel van elkaar geleerd. In die moeilijke perioden kom je jezelf vaak tegen en dan is het waardevol als je daar met iemand over kan praten.”

Sanne Wevers als een ware leider

De Nederlandse ploeg, verder gevormd door Naomi Visser, Eythora Thorsdottir en Tisha Volleman, kende zaterdag een belabberde start. Lieke Wevers viel voorover op de balk na een mislukte radslag- flikflak en ook Sanne overtuigde niet op haar favoriete toestel, al vond ze dat ze door de ­jury te hard was aangepakt. Haar score (13,200) was bij lange na niet voldoende voor een plaats in de toestelfinale. Daar baalde ze van, al vond ze ook dat ze realistisch moest zijn. “In april kon ik nog helemaal niks. Ik sta pas aan het begin van een comeback.”

Na de tegenvallende ouverture op de balk staken de turnsters de koppen bij elkaar. Als een ware leider spoorde Sanne Wevers haar teamgenoten aan het koppie niet te laten hangen. Met een puike oefening op vloer van Volleman (een koele kikker volgens Vincent Wevers) werd het herstel ingezet, al bleef ook in het verloop van de wedstrijd bij iedereen de echte overtuiging uit. “Iedereen heeft moeten knokken”, aldus Vincent Wevers. “Ze hebben allemaal ergens iets laten liggen, maar ook allemaal op het juiste moment een bijdrage geleverd. Ze stonden er voor elkaar. Fantastisch.”

Uiteindelijk kroop Nederland na sprong (14,400 voor zowel Volleman als Thorsdottir) omhoog in het klassement en moest het op brug gebeuren. Thorsdottir kwam bij de landing op de knie terecht en de oefening van Visser was niet helemaal zuiver, waardoor de druk volledig op de schouders bij Lieke Wevers kwam. Na tegenvallende optredens op balk en vloer wist ze dat ze niet mocht falen. En dat deed ze ook niet.

Zo bemachtigden de vrouwen voor de tweede keer op rij het teamticket voor de Olympische Spelen. Op het WK van 2015 in Glasgow verzekerde Nederland zich van deelname aan de Spelen van Rio, al was de druk volgens Lieke Wevers destijds beduidend minder groot. “We stonden er vorige keer meer onbevangen in en we wisten dat er toen een tweede kans was om ons via het testevent alsnog te kwalificeren. Hier was het nu of nooit, zonder herkansing.”

Lieke Wevers erkende dat ze het zaterdag, wellicht door de spanning, fysiek en mentaal moeilijk had gehad. Soms moest ze de ‘vechtknop’ gebruiken om door de oefeningen te komen. Maar het resultaat, plaatsing voor de Spelen van Tokio, maakte alles goed. “Elke dag dat ik het afgelopen jaar uit bed stapte was ik met de Olympische Spelen bezig. Nee, ik heb geen vijf ringen in mijn kamer. Die zitten in mijn hoofd.”

Simone Biles blijft verbazen

Superster Simone Biles blijft de turnwereld verbazen. Op de tweede dag van de WK in Stuttgart demonstreerde de 22-jarige Amerikaanse twee nog niet eerder vertoonde elementen op het hoogste niveau. Op vloer liet ze de zogenaamde Triple-Double zien, een dubbele salto achterover gehurkt met drie schroeven. Ook op de balk toonde ze, onder massale toejuichingen van het publiek in de Hanns-Martin-Schleyer-Halle, een nieuw element. 

Haar afsprong bestond uit een dubbelsalto met dubbele schroef. Beide elementen zullen in de Code of Points haar naam dragen. Binnen de internationale turnfederatie FIG was niet iedereen enthousiast over de afsprong van balk, die volgens leden van de technische commissie niet zonder gevaar zou zijn. Bij een verkeerde landing zou ze op haar nek terecht kunnen komen. Biles, in het bezit van twintig WK-medailles, komt in Stuttgart uit in alle zes finales: de landenwedstrijd, de individuele meerkamp en de toestelfinales op balk, vloer, brug en sprong.

Lees ook:

Sanne Wevers: Ik heb veel te veel ambities om dit zo zwaar te laten wegen

Sanne Wevers viel tijdens de vorige WK-finale op balk buiten de prijzen door een val. Ze zocht naar een antwoord op de vraag waar het misging.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden