Nieuws Tour de France

Steven Kruijswijk: toch niet zo slecht als gedacht

Steven Kruijswijk wint het sprintje van de favorietengroep in Valloire. Beeld Getty Images

Het leek geen goede dag te worden voor Steven Kruijswijk, en inderdaad, hij had het zwaar. Maar het resultaat viel niet tegen. ‘Misschien was ik niet zo slecht als ik vooraf dacht.’

Ploeggenoot George Bennett omschrijft Steven Kruijswijk vaak als een man met een pokerface. Zowel op als naast de fiets lees je weinig aan de Nederlander af. Maar na de finish van de achttiende etappe van de Tour, in Valloire, was er zowaar een vrolijke Kruijswijk te zien. Een lach van opluchting, zo leek het toch. De dag was minder slecht gegaan dan hij aan het begin had gedacht.

Na een ochtend vol ongemakkelijkheden viel het verloop (en de einduitslag) van de etappe namelijk alles mee voor de Nederlandse klassementsrenner. Hij had het vijfhonderd meter moeilijk op de Galibier, verloor een plek in het klassement (hij zakte van plek drie naar vier), maar staat ondanks dat nog steeds op een kansrijke positie voor het podium.

Alleen Egan Bernal won tijd op hem in de eerste Alpenetappe die donderdag ver en vooral hoog ging. De Col de Vars, de Col d’Izoard en de Col de Galibier waren de drie beroemde Alpenreuzen tussen de start in Embrun en de finishplek Valloire. Bijna vijfduizend hoogtemeters in tweeduizend racekilometers, met finish na een achttien kilometer lange afdaling. Het was een van de zwaarste etappes in de Tour.

Heel opgewekt was Kruijswijk niet voor de etappe begon. Een pleister op de binnenkant van zijn arm was het fysieke bewijs van de moeizame ochtend die hij en de ploeg doormaakten. Een uur voor de start kwamen nog dopingcontroleurs de bus in: bloedcontrole voor de drie klimmers van de ploeg. Ze werden binnengelaten, maar het verstoorde de voorbespreking danig. Pas veertig minuten voor de start was het weer rustig in de bus.

Tegelijkertijd speelde op dat moment nog de ‘zaak-Martin’, waarin de ploeg was verwikkeld. Tony Martin en Luke Rowe van Team Ineos reden elkaar woensdag voor in het peloton en vol in beeld bijna letterlijk in de wielen, waarna ze uit de Tour werden gezet. De ploegen gingen in beroep bij het internationaal sporttribunaal CAS en hoorden de uitslag op het moment dat het startschot klonk. De twee bleven geschorst. Martin zat de hele tijd in de Jumbo-Visma-bus.

Beste helper

De twee gevallen hadden hun weerslag, want Kruijswijk wilde ook geen interview geven vooraf. Hij glipte tussen de cameraploegen door, legde nog een ijszakje in zijn nek en fietste zonder iets te zeggen naar de start. Het gevoel was niet goed. Een slechte dag zat erin, dacht hij. In ieder geval geen ‘superdag’, zoals hij die op de Tourmalet wel had gehad.

Eenmaal in de race viel zijn beste helper George Bennett twee keer. Eén keer kon hij terugkeren, vlak voor de klim naar de Izoard, de tweede keer viel hij zo hard dat hij na afloop meteen vroeg om de ‘X-ray-machine’, waar röntgenfoto’s worden gemaakt.

Zelf had Kruijswijk moeilijke momenten in de laatste kilometers van de Galibier. De aanval van Egan Bernal ging op 3,2 kilometer voor de top te hard voor hem. Korte tijd later was het opnieuw zwaar toen het tempo even hard omhoog ging na een aanval van Geraint Thomas. Een tiental meters achter zijn concurrenten kwam hij boven op de Galibier, waarna hij een kilometer afdaling nodig had om dat weer goed te maken.

Toen hij weer bij de favorieten zat, kon hij eenvoudig meefietsen en zelfs proberen het verschil met Bernal zo klein mogelijk te maken. Uiteindelijk won hij het spurtje naar de streep voor de tiende plek, 5.18 minuut achter ritwinnaar Nairo Quintana. Zo kon hij de etappe toch met een goed gevoel afsluiten.

Pas daarna, op een iets oplopend wegdek in het skidorp Valloire, kon er bij hem een lach af toen hij zich droogveegde met een handdoek en gulzig zijn flesje water leegkneep. Hij ging de etappe uitleggen, maar hield al vrij snel op. “Jullie hebben alles wel gezien toch?”

Het gevaar van de etappe zat in de slopende en ellenlange kilometers omhoog, vertelde hij. Alleen maar klimmen gaat in de benen zitten, ook bij favorieten. Kruijswijk: “Als ik bij de favorieten hoor, dan ben ik aardig gesloopt. Het was een heel slopende dag waarin heel hard werd gereden. Het komt aan op de laatste kilometers. Iedereen was bang om te vroeg aan te vallen, bang om zichzelf tegen te komen. Toen viel Thomas aan en was het wel even alle hens aan dek.”

Geur van stof

De regen zorgde voor een geur van stof in Valloire, waar de echte onweersbui een half uur na de finish losbarstte. Kruijswijk zat toen al droog in zijn hotel. Douchen, schone kleren aan en eten. Vandaag wacht de eerste van twee aankomsten bergop. Hij staat nog steeds in de top van het klassement, met kans op meer en met dezelfde achterstand als waarmee hij de dag begon. In zijn geval was dat een goede dag, want hij leek niet bij de allerbesten bergop te horen. “Maar misschien was ik niet zo slecht als ik vooraf dacht.”

Lees ook:
Deze drie dagen moet het gebeuren voor Steven Kruijswijk

Dit is de beste kans voor Steven Kruijswijk om een grote ronde te winnen. Drie etappes op zijn favoriete terrein scheiden hem van Tourwinst. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden