ReportageSportclubs

Sportclubs tijdens de coronacrisis: ‘Sommige kinderen spelen vrijer zonder ouders langs de lijn’

Ouders moeten bij de training door corona nu achter het hek blijven, ook op sportpark De Bongerd bij VV Barendrecht.Beeld Arie Kievit

De maand juni betekent vaak ‘selectiestress’ voor sportende kinderen met ambities. Zonder ouders bij het veld gaat het in coronatijd allemaal wat soepeler.  

Het is een mooie symboliek deze doordeweekse avond. Terwijl de jeugd van voetbalvereniging Barendrecht na de training het veld afstapt, hangen er donkere, onheilspellende wolken boven sportpark De Bongerd. Dat sombere vooruitzicht geldt ook voor een deel van de selectie van Barendrecht Onder 13. Want ja, wie valt er straks af? Wie moet er na de zomervakantie genoegen nemen met een lager elftal dan hij had gehoopt?

Sem Beekman (11) hijgt na zijn pittige training uit op de hoofdtribune van VV Barendrecht (ongeveer 2200 leden). Of hij zenuwachtig is over zijn plekje voor volgend seizoen? “Een beetje”, antwoordt hij, terwijl hij wat met zijn bidon speelt. “Eigenlijk maakt het mij niet uit in welk elftal ik kom, maar het liefst speel ik natuurlijk zo hoog mogelijk.” Vader Edson Beekman (44) merkt weinig van ‘selectiestress’ bij zijn zoon. “Ik laat het gewoon gaan en vraag af en toe hoe het gaat”, zegt hij. “Volgens mij heeft hij er niet zo veel last van.”

Voor veel sportende kinderen is juni de maand van ‘selectiestress’. Na een lang seizoen, met een competitie, bekerduels en toernooien, moeten er nog selectiewedstrijden worden gespeeld om de indelingen voor volgend seizoen te bepalen. Aan trainers de taak om knopen door te hakken. Dit keer niet na wedstrijden, maar na een reeks trainingen. Vanwege het coronavirus.

Carlo Maat, bezig aan zijn zevende seizoen als jeugdtrainer van Barendrecht, ziet in deze periode wel degelijk ander gedrag bij kinderen, al is het de vraag of dat met ‘selectiestress’ te maken heeft. Maat (29) knikt naar de omheining van  Barendrecht, waarachter ouders de verrichtingen van hun kind volgen - een maatregel in verband met het coronavirus. Geen ouders dicht aan het trainingsveld betekent bij veel sportclubs ook wat minder extra ‘coaching', minder geschreeuw richting zoon of dochter en dus ook minder spanning voor de kinderen. “Zo’n tachtig procent van de kinderen voetbalt gewoon zoals normaal, maar een klein deel speelt veel vrijer zonder ouders in de buurt”, merkt hij.

Pupillen van VV Barendrecht tijdens een training.Beeld Arie Kievit

Hockeybond stopte met selectiewedstrijden: te veel stress

Vader Edson, zelf jarenlang eerste elftal-speler bij Bolnes, predikt vooral rust rond zijn zoon. “Ik probeer wel kritisch te kijken”, bekent hij eerlijk. “Als me iets is opgevallen, dan kan ik daar op een normale manier iets van zeggen.” Sem: “Soms vind ik dat niet leuk.”

De hockeybond is twee jaar geleden gestopt met selectiewedstrijden voor kinderen tot twaalf jaar, omdat het veel stress zou veroorzaken. Talent kan ook op latere leeftijd naar boven komen, meent de hockeybond, en kinderen die niet geselecteerd worden, voelen zich minder serieus genomen en verliezen zo hun plezier.

“Daar zit wel iets in”, vindt Arno Kooij, hoofd opleidingen bij Barendrecht. “Vandaar dat wij hebben gekozen voor een piramidemodel in onze jeugdafdeling. Bij de mini’s (vijf- en zesjarigen, red.) hebben we helemaal geen selecties, bij de Onder 13 hebben we 45 kinderen voor drie elftallen en bij de oudste jeugdelftallen werken we toe naar selecties van vijftien, zestien spelers, zodat kinderen langzaam kunnen wennen aan het selectieproces. We doen dat bewust geleidelijk.”

Maat vindt het wel een interessant discussiepunt. “Wij hebben het er als jeugdtrainers ook over gehad”, vertelt hij. “Als je het selectie-verhaal loslaat, krijg je straks misschien een kind dat heel goed en een kind dat wat minder goed kan voetballen in een elftal. Is dat leuk voor beide kinderen? Ik denk van niet.”

‘Ze moeten kinderen niet te statisch bekijken’

Barendrecht probeert kinderen juist zo goed mogelijk te begeleiden. Ook op het mentale vlak. Barendrecht maakt daarbij gebruik van vrijwilligers, onder wie Liesbeth Noordegraaf, econoom en filosofe. “Wat trainers niet moeten onderschatten, is dat ze een grote invloed op een kind hebben”, stelt zij. “Ze staan drie, vier keer per week met elkaar in contact. Daarnaast moeten ze de kinderen niet te ‘statisch’ bekijken. Ze moeten duidelijk maken: als je als kind afvalt, dan is dat niet wat je bent en wat je voor altijd zult zijn. Trainers zullen precies aan moeten geven hoe een kind zich kan verbeteren in de toekomst. Dat is erg belangrijk.”

Als Sem met zijn vader het sportpark van Barendrecht verlaat, zijn de donkere wolken grotendeels verdwenen. Zou het een voorteken zijn? In september weet hij meer.

Lees ook: 

Helft jonge kinderen stopte met sporten in coronatijd. ‘Dit is schrikken’

Vanaf 1 juli mogen ook binnensporters weer samen trainen. Met name voor kinderen lijkt dat goed nieuws. Het aantal sportende kinderen halveerde tijdens de lockdown.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden