Tour de France

Slingeren, duwen, trekken, stoempen, harken: Mollema blijft het proberen en als het lukt, is winnen groots

Bauke Mollema.  Beeld Reuters
Bauke Mollema.Beeld Reuters

Bauke Mollema won zaterdag zijn tweede Touretappe in zijn carrière. Zijn stijl is verre van perfect, ouderwets bijna, maar als zijn plannetje lukt, is hij onverslaanbaar.

Proberen, proberen, vaak falen en dan soms groots winnen. Voor Bauke Mollema was zaterdag een van zijn mooiste dagen op de fiets. In Quillan, vlakbij de Pyreneeën, won hij voor de tweede keer in zijn carrière een etappe in de Tour. Na een lange solo, zijn meesterschap.

Vóór zaterdag had hij zijn aanval helemaal bekokstooft. Eigenlijk al sinds het begin van de Tour wist hij dat in de Franse bakoven richting Quillan een parcours voor hem was gemaakt. Niet te steil, maar wel steil genoeg, op asfalt dat op hete dagen aan de wielen lijkt te blijven plakken. Een paar dagen voor de rit had hij op Google Maps de laatste zestig kilometer bekeken. Hij wist waar de linke afdalingen waren, en waar er eventueel mogelijkheden lagen om aan te vallen.

Na ruim twee uur vol ontsnappingspogingen van anderen, kwam hij zelf in de goede kopgroep terecht, door mee te springen op het moment dat de weg iets omhoogging. Het was een kopgroep met alleen maar goede klimmers, onder wie Guillaume Martin, die zou opschuiven naar plek twee in het klassement. Het was vanwege die Fransman dat de samenwerking in de groep wat stokte: Mollema wist dat hij zijn moment moest zoeken.

Dat moment kwam, op 42 kilometer voor de finish. Na een paar snelle slingerbochten merkte hij dat er niemand in zijn wiel zat. Hij koos de rechterkant van de weg, versnelde, en kreeg gelijk een gat van vier tot vijf seconden. Het zou de beslissende ontsnapping blijken.

Alles eruit, zonder omkijken

Op zo’n moment rijdt Mollema alsof de finish twee kilometer verder is. Alles eruit, zonder omkijken, terwijl achter hem vooral de twijfel overheerste. Het was toch nog 42 kilometer? Waarom zou je demarreren, met zoveel kilometer te gaan? Maar bij Mollema schoot als enige iets anders door zijn hoofd: “Ik dacht: Let’s go, van ver. Ik had vertrouwen dat ik mezelf kon pushen en niet makkelijk terug te pakken ben. Anderen moeten snel zijn om te reageren. Anders weet je, of ik wist in ieder geval, dat ze achter me naar naar elkaar gingen kijken.”

Het is deze stijl van rijden die Mollema zoveel heeft gebracht. Hij won er in 2017 de Touretappe mee naar Le Puy-en-Velay, en de Ronde van Lombardije in 2019 en de Clásica San Sebastián in 2016. Aanvallen als niemand het verwacht, en daarna zo hard doorrijden dat enige twijfel bij de tegenstander fataal is. Tactiek smelt samen met de kracht om het plan uit te voeren. “Alleen Mollema kan zo winnen”, zei ploegleider Steven de Jongh niet voor niets na afloop.

Verhaal over zijn fietscomputer

Als de camera tijdens een aanval inzoomt op Mollema, is goed te zien waarom mensen hem wel vergelijken met renners uit vroeger tijden. Zijn stijl is verre van perfect, met slingeren, duwen, trekken, stoempen, en harken, als rijdt hij op een fiets zonder versnellingen. En weer kwam het verhaal over zijn fietscomputer terug. Hij heeft er een, maar in zijn achterzak, omdat hij ‘die cijfertjes’ niet de hele tijd hoeft te zien en het zonder fietscomputer aerodynamischer is, al is dat laatste gezien zijn schokkende stijl niet de grootste winst. Hij rijdt zoals ploeggenoot Julien Bernard zei: “Bauke is nog iemand die elke vijftien kilometer komt vragen hoe ver het nog is, omdat hij dat niet kan zien. Maar het is hem vergeven.”

Mollema (34) trekt zich nergens wat van aan. Hij kan stil in de ploegbus zitten zonder te vertellen wat voor plannen hij allemaal al heeft gemaakt. Hij leest boeken op weg naar de start en rijdt op de rustdag liever géén rondje uit. En hij is iemand die voor en na een overwinning precies hetzelfde oogt. Of toch niet? “Emotioneel? Nou, dat valt wel mee hoor. Maar ik ben iemand die vijf tot tien keer wint en dan is het elke keer heel speciaal.”

Kanshebber in Tokio

Hij houdt van Frankrijk, en van het hete weer, vertelde hij. Het is zijn elfde deelname op rij in de Tour. Drie keer behaalde hij een top-10 klassering in het eindklassement. Maar dat is niet langer het doel. Etappezeges wil hij, maar pogingen strandden vaak, zoals eerder deze Tour in de etappe over de Mont Ventoux. Dat deed hem niet veel. Is gebeurd, op naar de volgende.

Mollema zelf rijdt nog door tot Parijs, en stapt daarna op het vliegtuig naar Tokio, waar hij gezien zijn vorm ook zeker kanshebber is tijdens de Olympische Spelen, op het heuvelachtige parcours rond Mount Fuji. “Maar ja, dat is pas over twee weken.”

Lees ook:

Bauke Mollema: ‘Twee en drie worden is niet slecht, maar het is eigenlijk niks’

Hij maakte woensdag kans op een ritzege, maar op de tweede beklimming van de Ventoux kwam Bauke Mollema tekort.

Dit is de zege die zelfs Bauke Mollema een schreeuw en een snik ontlokt

Bauke Mollema wint niet veel, maar met de Ronde van Lombardije van 2019 boekte hij in 2019 wel weer een zege die bijblijft.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden