Sport Wimbledon

Simona’s superbenen winnen het van krachtpatser Williams

Simona Halep reageert vol ongeloof na de winnende bal in de finale van Wimbledon. Beeld BSR Agency

Een finale tussen Simona Halep en Serena Williams is in vele opzichten een strijd tussen tegenpolen. Serena Williams als powerhouse, acekanon die het liefst domineert vanaf haar vaste plek op de baseline. Tegenover Halep, de kleine atlete met superbenen. 

Zes keer won kracht het van loopvermogen. Maar in de finale op Wimbledon won de supervorm van de Roemeense het van de wankele Williams.

Hoe vaak was het niet voorgekomen dat Serena Williams gehavend de baan op was gestapt in de afgelopen jaren. Worstelend met haar vorm. Ze kwam er vaak mee weg, haar vechtersmentaliteit won het vaak van een versleten en half fit lijf. Maar tegen een ontketende Halep, die sinds haar eerste grandslamtitel van vorig jaar op Roland Garros verlost is van alle twijfels, kon Williams vechten wat ze wilde. Het had geen zin. De krachtpatser werd overmeesterd door de lichtvoetige superatlete die in veel sporten goed had kunnen worden, maar het werd tennis.

Williams werd alle kanten op gestuurd door de 1,68 meter lange Halep, die vroeger te horen had gekregen dat ze te klein was voor tennis. Er waren, na drie verloren grandslamfinales, ook twijfels of ze de mentale capaciteiten bezat om te schitteren op het hoogste podium. Sinds Halep vorig jaar een einde maakte aan die twijfels na de titel in Parijs, speelt ze bevrijd. De setstanden waarmee ze de 23-voudig grandslamkampioene binnen een uurtje van de baan sloeg spraken voor zich: 6-2 6-2. In de tijd dat Williams moeder werd van dochter Alexis Olympia was Halep de nummer één van de wereld. Ze was niet, zoals Williams destijds, een vaste naam op de eerste plek van de wereldranglijst. Het was stuivertje wisselen door de brede top in het vrouwentennis. Door Williams te verslaan in ‘de beste wedstrijd van mijn leven op gras’, zoals Halep haar finale omschreef, laat ze zien ook de allerbeste te zijn als de koningin van het tennis zelf acte de presence geeft.

Williams worstelde dit jaar met een knieblessure. Vlak voor Roland Garros werd ze nog gespot in een rolstoel. Ze had dit jaar amper gespeeld en kwam op Wimbledon ook uit in het gemengde dubbelspel met Andy Murray om wedstrijdritme op te doen. Net op tijd voelde ze zich voor het eerst weer ‘zo goed als in februari’, toen ze nog geen klachten had. Het was niet genoeg voor de topfitte en mentaal sterke Halep.

De 27-jarige Roemeense zei verlost te zijn van haar angst om tegen Williams te spelen. “Het is altijd eng. Maar ik was niet bezig met Serena. Ik was niet eens bezig met de score.”

Halep keek één keer naar het scorebord en zag toen, verrast bijna, dat ze een set en 5-2 voor stond. Ze kon het amper geloven, laat staan dat ze even later met de kampioensschaal in handen zou staan.

Na haar titel vorig jaar in Parijs was Halep moe geweest. Ze had zo lang verlangd naar haar eerste grandslamtitel dat ze toe was aan een lange vakantie. “Ik moest uitrusten. Niet als speler, maar als mens.”

Hoewel het dit jaar nog niet wilde lukken op de grandslamtoernooien zei Halep veel rust te voelen in Londen. Ze geniet meer dan ooit van tennis. Halep is geliefd onder haar collega’s op de tour en groeide uit van een schuchter meisje naar een vrouw die zich uit durft te spreken.

Het heeft allemaal geleid tot haar grote droom: de eindoverwinning op Wimbledon. “Ik wilde dit zo ontzettend graag”, zei ze stralend. Na haar wedstrijd viel ze in de armen van haar moeder, die tranen huilde van blijdschap.

Voor Serena Williams betekent de titel van Halep dat ze wederom nog even geduld moet hebben, en haar carrière nog een keer moet verlengen. Williams is op jacht naar haar 24ste grandslamtitel, daarmee zou ze het record van Margaret Court evenaren. Het is, weer, nog niet zo ver. Voor het tennis alleen maar mooi, nu er met Halep nog meer vrouwen zijn die Williams tot op het bot kunnen tergen. 

Lees ook:

Federer neemt wraak op verloren Wimbledon-finale van 2008

De schreeuw moet ver buiten het center court van Wimbledon te horen zijn geweest. De schreeuw van Roger Federer, toen hij na elf jaar eindelijk wraak had genomen voor de verloren Wimbledonfinale van 2008.

Is het gras van Wimbledon echt trager dan ooit?

Het gerucht gaat dat de banen op Wimbledon trager zijn dan ooit. Maakt dat het tennis tot een eenheidsworst?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden