InterviewEK Shorttrack

Shorttracker Xandra Velzeboer: ‘Ik houd me nooit in’

Xandra Velzeboer. Beeld BSR Agency
Xandra Velzeboer.Beeld BSR Agency

Xandra Velzeboer, telg uit een shorttrackgeslacht, neemt deel aan het EK shorttrack dat vrijdag in Gdansk begint. “Ik houd me nooit in.”

Voetballer Jordi Cruijff kon de hooggespannen verwachtingen nimmer waarmaken, voor wielrenner Axel Merckx gold hetzelfde. Toch zijn er ook sporters die hun achternaam niet als loden last ervaren. Xandra Velzeboer bijvoorbeeld, jongste telg van het vermaarde shorttrackgeslacht uit Oud Ade: 19 jaar jong, wereldkampioene bij de junioren, dit weekeinde debutante op de Europese titelstrijd in het Poolse Gdansk en trotse drager van de naam Velzeboer. “Ik ben het nog nooit zat geweest dat iedereen over mijn naam begint. Integendeel. Ik ben er enorm trots op wat de familie heeft bereikt.”

Haar tantes en vader achterna

Ook de ambities van deze Velzeboer zijn helder: in de voetsporen treden van haar tantes en vader. Monique Velzeboer won in 1988, toen het schaatsen op de 111-meterbaan in Calgary als olympische demonstratiesport op de agenda stond, goud zilver en brons. Vier jaar later, tijdens de Winterspelen van Albertville, werd ze op het ijs geflankeerd door zus Simone en broer Marc, Xandra’s vader. Ooit deelnemen aan de Spelen, misschien volgend jaar wel in Peking? Het is nu eenmaal het summum. “Het is bijzonder om iets te ambiëren dat in je familie voorkomt”, zegt Xandra.

Wie Velzeboer zegt, denkt evenwel ook aan dat ongeval van 1993 in het Franse Font-Romeu, waar Monique bij een valpartij tijdens een training een cervicale dwarslaesie opliep. Het doet Xandra Velzeboer beseffen dat shorttrack weliswaar een schitterende, maar ook allesbehalve ongevaarlijke sport is. “Gelukkig zijn de veiligheidsmaatregelen sindsdien enorm verbeterd. Vroeger stapten ze in gewone schaatspakken het ijs op en stonden er niet overal kussens langs de baan. Als je pech had, gleed je gewoon tegen de ijshockeyboarding als je onderuit ging. Nu draagt iedereen pakken van snijvast materiaal en zijn free standing boardings verplicht. Ondanks dat de snelheden veel hoger zijn, is de kans op ongelukken enorm afgenomen.”

Het laat onverlet dat de gedachte aan het ongeluk van Monique Velzeboer binnen de familie nooit ver weg is. “Mijn vader is er enorm op gesteld dat ik mijn sport veilig beoefen. Hij heeft me er nooit van weerhouden te gaan shorttracken, maar denkt er wel voortdurend over hoe het gevaar zoveel mogelijk buiten de deur kan worden gehouden. Ik besef dat er risico’s aan deze sport kleven. Dat maakt me op de baan alleen niet voorzichtiger. Helemaal niet. Als ik race, wil ik winnen. Het is nooit zo van: oei, nu moet ik me even inhouden.”

Trainen met Suzanne Schulting

Het is de instelling die ze dagelijks ook bespeurt bij ploeggenote Suzanne Schulting, de wereld- en olympisch kampioene. Dat ze vooralsnog genoegen moet nemen met een rol in de slagschaduw van de Friezin deert haar allerminst. “Met zo iemand in één team zitten is eerder een lust dan een last. Het is schitterend om iedere dag met de beste shorttrackster ter wereld in de baan te staan. Zij maakt me in alle opzichten beter. Als ik in de training haar op topsnelheid kan bijhouden of het haar een keertje moeilijk maak, kan dat maar één ding betekenen. Wat ik op dat moment doe, is écht goed. Het helpt echt om beter te worden wanneer je iemand voor je hebt rijden die zó ontzettend goed is.”

Toch legt Velzeboer zich niet bij voorbaat neer bij een rol te midden van de ‘best of the rest’. “Ik ben nog jong en heb heel veel punten waarop ik kan verbeteren. In het shorttrack is de techniek nooit perfect, daar valt altijd aan te schaven. En ik kan ook nog veel sterker worden. Er is mij nu eenmaal met de paplepel ingegoten dat je nooit lui en tevreden achterover mag zitten.”

Schulting: ‘Raar’ dat ik niet mag starten

Shorttrackster Suzanne Schulting noemt het ‘raar’ en ‘bijzonder’ dat zij niet is uitgenodigd om volgende week tijdens de tweede World Cup langebaan in Heerenveen aan te treden op de massastart. Tijdens het WK Kwalificatie Toernooi eindigde de Friezin op dat onderdeel nog als tweede achter Irene Schouten.

“Ik ben de enige rijdster in Nederland die het Schouten lastig kan maken”, zei Schulting vanuit Gdansk, waar dit weekeinde de EK shorttrack plaatsvindt. “Wellicht heeft het ermee te maken dat ik heb aangegeven op de massastart niet te willen knechten voor een ander. Zo’n rol vertolken zit niet in mijn systeem. Als dit betekent dat ik niet in aanmerking kom voor een startbewijs op de olympische massastart van Peking 2022, dan is dat maar zo. Ik ga alleen naar de Winterspelen om medailles te winnen. En dat is onmogelijk wanneer je je voor een ander moet wegcijferen.”

Lees ook:

Monique Velzeboer: Sport was niet belangrijk meer

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden