Keirin

Shanne Braspennincx rijdt op instinct naar goud en kan nu gaan nadenken: wat voor reis is dit geweest?

Shanne Braspennincx met de gouden medaille na de keirin in het Izu Velodrome. Beeld ANP
Shanne Braspennincx met de gouden medaille na de keirin in het Izu Velodrome.Beeld ANP

Baanrenster Shanne Braspenninck is niet bang uitgevallen. Een hartprobleem kon haar niet van de fiets houden. Op de olympische keirin sprintte ze op haar 30ste verrassend naar olympisch goud op de keirin.

Ze had achteraf géén idee hoe ze het had gedaan. “Ik snap er nog steeds niks van.” Shanne Braspennincx kon zich van haar gouden olympische race niet goed herinneren hoe ze dat nou had gedaan. Of wat haar tactiek was geweest. Ze had ook eigenlijk helemaal niet nagedacht, ze had haar ‘instinct’ gevolgd. In een roes was ze op de wielerbaan van Izu in de finale van de keirin al haar concurrentes voorbij getrapt. “Wat heb ik gedaan? Ik weet het niet meer.”

Ze had bij het uitrijden even blij als ongelovig uit haar ogen gekeken. Op het middenterrein was het begeleidingsteam van de Nederlandse baanploeg ondertussen bezig met een extatisch rondedansje. Haar vriend Jeffrey Hoogland wilde iedereen tegelijk omarmen. De sprinter, met wie Braspennincx samenwoont, won eerder goud op de teamsprint en reed zich donderdag met overmacht naar de laatste vier op de sprint. Een broederstrijd met Harrie Lavreysen in de finale van het koningsnummer (vrijdag) ligt in het verschiet.

Een dikke kus van Hoogland

Braspennincx kreeg een dikke kus van Hoogland. Aan de andere kant van de wereld pinkte op dat moment in de studio van de NOS haar voorgangster een traantje weg. De gestopte Elis Ligtlee won op de Spelen van 2016 ook goud op het van oorsprong Japanse spektakelnummer.

De eerste die haar destijds in Rio feliciteerde was Braspennincx. Ligtlee weet als geen ander wat haar Brabantse oud-collega heeft meegemaakt op haar lange weg naar het hoogste podium in Izu, waar ze hoofdschuddend van ongeloof nog eens naar de gouden plak op haar buik keek.

In 2015 leek het misschien wel niet meer mogelijk voor haar, topsport bedrijven. Op een trainingskamp in Colorado had ze bij het uitrijden veel pijn op de borst gevoeld. Toen ze in het ziekenhuis bijkwam, vertelde een verpleger haar dat ze een hartinfarct had gehad. ‘Dit gaat niet over mij’, was het eerste wat ze ook toen dacht. Maar toen ze later eerlijk was, bleek dat ze al maanden signalen had genegeerd.

Haar vader had op zijn 34-jarige leeftijd een hartinfarct gehad

Als ze zich niet goed voelde, dacht ze dat het misschien haar cholesterol was. Bij hard trainen hoorde afzien. Jawel, ze wist dat het in de familie zat. Haar vader had op zijn 34-jarige leeftijd een hartinfarct gehad. Maar die was kastelein, in Strijen, en leefde nogal bourgondisch. Dat kon haar met haar sobere leefwijze, toch nooit gebeuren?

Ze werd een paar keer gedotterd en kreeg een stent geplaatst. Begin 2016 verklaarde haar cardioloog haar volledig genezen. Ze mocht ook weer gaan doen waar ze zo van genoot: aan topsport doen. Bij haar reserverol in Rio nam ze zich één ding voor: in Tokio wilde ze wel een rugnummer. In 2016 sloeg ook de vonk met Hoogland over. Ook Matthijs Büchli en Laurine van Riessen vormen een stel in de baanploeg. De onderlinge banden lijken er alleen maar toe te leiden dat ze elkaar almaar naar een hoger niveau brengen.

Van Riessen kon dat donderdag niet laten zien. Ze kwam in de halve finale van de keirin door een eigen stuurfout ten val en moest naar het ziekenhuis worden vervoerd. Later donderdag meldde het NOC*NSF dat de wielrenster last heeft van meerdere gebroken ribben, een gebroken sleutelbeen en een longkneuzing heeft opgelopen.

Braspennincx liet zich er niet door van de wijs brengen. Via de buitenkant sprintte ze al naar winst in haar halve finale. Ze was even bang dat ze daarmee te veel energie had verspild, maar in de eindstrijd bleek er nog genoeg brandstof ‘in de tank’ te zitten.

Ik ben gewoon gegaan toen ik dacht dat ik moet gaan

Koeltjes koos ze in die finale voor de vierde positie in het treintje van zes krachtpatsers. De Oekraïense vrouwen Basova en Starikova staken de lont in het kruitvat, de Nieuw-Zeelandse Ellesse Andrews draaide de gaskraan helemaal open. Maar Braspennincx voelde dat zij nog harder kon. “Ik ben gewoon gegaan toen ik dacht dat ik moet gaan”, zei ze na afloop.

In een inmiddels al ver verleden won ze Europese titels, ook één met Ligtlee, en in 2015 nog het zilver op het WK op de keirin. Het waren voetnoten in de media, waar ze altijd in de schaduw stond van al die andere baansuccessen, ook die van haar vriend. Donderdag stond ze ineens zelf vol in de schijnwerpers en voldeed ze aan de wens die ze in 2016 in Trouw uitsprak. Ze wilde niet eeuwig ‘dat meisje van de hartaanval’ blijven. Het was haar ambitie om dat verhaal te laten overschaduwen door haar prestaties.

‘Het ging met muizenpasjes en nu sta ik hier met goud’

“Het is een lang proces geweest, met pieken en dalen”, keek ze donderdag toch even terug. “Eigenlijk kan ik pas 2,5 jaar zeggen dat ik weer stappen maak. Toen ze na een half jaar zeiden: je mag weer sporten, ben ik nog heel vaak teruggefloten door mijn eigen limieten. Het ging met muizenpasjes en nu sta ik hier met goud.”

Misschien, zei ze vorig jaar al in BN De Stem, zal ze na de Spelen de hele film wel eens goed terug terugdraaien, ook naar 2015. “Als alles straks in Tokio achter de rug is, ga ik heus wel reflecteren. En zal ik denken: God, wat een reis is dit geweest.”

Van Schip grijpt naast medaille

Jan-Willem van Schip is er net niet in geslaagd een medaille te veroveren op het olympisch omnium. De 26-jarige Schalkwijker was het slotonderdeel, de puntenkoers, nog begonnen als tweede in het klassement. Maar hij moest uiteindelijk genoegen nemen met een zesde eindklassering.

De Brit Matthew Walls veroverde het goud. Hij reed 153 punten bij elkaar. Campbell Stewart uit Nieuw-Zeeland (129 punten) pakte het zilver en de brons was voor de Italiaanse titelverdediger Elia Viviani (124 punten). Van Schip bleef steken op 112 punten.

Van Schip stond er na drie van de vier onderdelen nog uitstekend voor. Hij was als derde geëindigd op het openingsonderdeel scratch, waarna hij de temporace had gewonnen. Hij werd vierde op de afvalkoers.

Van Schip veroverde al twee keer zilver op WK’s op het omnium. Hij komt met Yoeri Havik nog uit in de koppelkoers.

Lees ook:

Laurine van Riessen en Matthijs Büchli gaan als liefdeskoppel én Japankenners op jacht naar goud

Laurine van Riessen en Matthijs Büchli wonen samen in Apeldoorn. Elke zomer rijden ze in Japan mee in een typisch Japanse sport: de keirin. Ze gingen beide als medaillekandidaat naar de Spelen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden