ReportageAfrika Cup

Rotterdammers leven hartstochtelijk mee met Kaapverdië in de Afrika Cup. ‘Hup Cabo!’

De Rotterdamse huiskamer van de Kaapverdiaan Alcindo Monteiro (met vlag) zit vol met familie en vrienden. Gezamenlijk keken zij dinsdagavond naar de wedstrijd Senegal-Kaapverdië en zagen hun elftal verliezen met 2-0. Tweede van rechts Danilson Andrade. Beeld Arie Kievit
De Rotterdamse huiskamer van de Kaapverdiaan Alcindo Monteiro (met vlag) zit vol met familie en vrienden. Gezamenlijk keken zij dinsdagavond naar de wedstrijd Senegal-Kaapverdië en zagen hun elftal verliezen met 2-0. Tweede van rechts Danilson Andrade.Beeld Arie Kievit

Rotterdam telt zo’n twintigduizend Kaapverdianen. Zij leven hartstochtelijk mee met hun nationale voetbalploeg tijdens de Afrika Cup.

Jan-Cees Butter

Het is dinsdagmiddag, iets voor vijven, als bijna onophoudelijk de bel gaat in een nette rijtjeswoning te Rotterdam-Zuid. De man des huizes, de Kaapverdiaan Alcindo Monteiro, begroet zussen, zwagers en een hele rits kinderen met een ‘boks’.

In de woonkamer heerst een opgewonden sfeer. Over een paar minuten begint Senegal-Kaapverdië, een duel in de achtste finales van de Afrika Cup. Monteiro (48) is er klaar voor, zegt hij. Vol trots draagt hij het blauwe shirt van de Tubarões Azuis (de Blauwe Haaien), terwijl hij een vlag van Kaapverdië over zijn bankstel legt.

Monteiro wijst naar zijn koffer bij de eettafel. “Ik heb ‘m nog niet eens uitgepakt”, lacht hij. De opgewekte Monteiro is net terug uit Kameroen, dit jaar gastland van de Afrika Cup, waar hij samen met zijn kameraad Danilson Andrade de groepswedstrijden van het Kaapverdische voetbalelftal bekeek. Met succes. Een zege op Ethiopië (0-1) en een gelijkspel tegen Kameroen (1-1) waren voor Kaapverdië genoeg om zich als een van de beste nummers drie te plaatsen voor de achtste finales tegen Senegal, het land dat twee jaar geleden nog verliezend finalist was.

Slechts vijftien supporters in Kameroen

“Kaapverdië verdient onze support”, vindt Monteiro, die bij alle Afrika Cup-deelnames van Kaapverdië (2013, 2015 en 2022) de groepsduels bezocht. “Voor de lokale bevolking is het bijna niet te doen vanwege de hoge kosten, visa en de coronamaatregelen. In Kameroen waren er maar vijftien supporters van Kaapverdië.”

In de bomvolle huiskamer (“iedereen heeft hier al corona gehad”) wordt gejoeld en gejuicht als de wedstrijd eenmaal in gang wordt gezet. “Hup Cabo!”, klinkt het. Op tafel verschijnt een lange plank met Hollandse borrelhapjes, frisdrank en een fles grogue, de Kaapverdische rum van suikerriet. In de keuken wordt alvast pasta met kip gemaakt voor tijdens de rust.

“Come on Jeffry!”, schreeuwt een jongen naar de reusachtige breedbeeld-tv. Jeffry is Jeffry Fortes, speler van De Graafschap, die net als Elber Evora (AEL Limassol), Jamiro Monteiro (Philadelphia Union) en Garry Mendes Rodrigues (Olympiakos) uit Rotterdam komt.

Hechte Kaapverdiaanse gemeenschap

De havenstad, gekleurd door ruim 170 nationaliteiten, telt zo’n twintigduizend Kaapverdianen. In de jaren vijftig, zestig kwamen de eersten naar Rotterdam, voor wie de goede arbeidsomstandigheden in de haven een belangrijke aantrekkingskracht vormden. Ze heten ook wel ‘stille migranten’, omdat ze weinig in het nieuws zijn en vooral met elkaar optrekken. “We zijn harde werkers”, stelt Monteiro. Andrade: “Daarnaast houden we van gezelligheid. We zijn een hechte, warme gemeenschap.”

Dat blijkt ook wel na een minuut of twintig, als Patrick Andrade – na tussenkomst van de Var – zijn gele kaart in rood ziet veranderen. “Dit is gewoon geel, toch?!”, klinkt het massaal afkeurend. Niemand begrijpt het, maar Kaapverdië, de nummer 73 van de wereldranglijst, moet verder met tien man.

Nog negen spelers over

In de tweede helft wordt de opdracht nog moeilijker. Doelman Vózinha komt hard in botsing met Sadio Mané, waarna ook de aangeslagen goalie moet inrukken – opnieuw na tussenkomst van de Var. Ruim een uur houdt Kaapverdië, een eilandengroep voor de westkust van Afrika, stand. “Klein duimpje verweert zich heldhaftig”, looft de commentator nog, die daarmee refereert aan de kleinste deelnemer aan de Afrika Cup (556 duizend inwoners).

Dan gaat het mis. Mané scoort in minuut 63. En in blessuretijd maakt Bamba Dieng de beslissende 2-0. Kaapverdië moet afscheid nemen van de Afrika Cup, al is het met opgeheven hoofd. “Dat komt omdat wij er niet waren”, roept de zus van Monteiro over de uitschakeling, nadat er massaal applaus heeft geklonken voor Cabo Verde. “Over twee jaar gaan we. Met z’n allen!” Iedereen in koor: “Jaaááá!!”

Lees ook:

Heroïsch optreden improvisatiekeeper van Comoren terwijl rond stadion doden vielen

Het heroïsch optreden van de Comoren en zijn wonderlijke improvisatie-doelman op de Afrika Cup werd maandagavond in Kameroen overschaduwd door het drama dat zich buiten het stadion afspeelde. Daarbij vielen acht doden.

Afrika Cup start ondanks dreiging van pandemie en geweld

Na een jaar uitstel begint zondag in Kameroen de 33ste Afrika Cup, met veel sterren uit het Europese voetbal. Behalve door het coronavirus wordt het toernooi ook bedreigd door aanslagen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden