RolstoeltennisDiede de Groot

Rolstoeltennisster Diede de Groot blikt terug op het coronajaar: ‘Ik voelde een immense drang om te spelen’

Diede de Groot: ‘Het winnen van de US Open dit jaar voelde extra lekker’. Beeld EPA
Diede de Groot: ‘Het winnen van de US Open dit jaar voelde extra lekker’.Beeld EPA

2020 was een veelbewogen sportjaar. Trouw blikt in een serie terug. Vandaag rolstoeltennisster Diede de Groot die voor lege tribunes in New York opnieuw de US Open won.

Het voelt als thuiskomen wanneer rolstoeltennisster Diede de Groot ­begin september het USTA Billie Jean King National Tennis Center betreedt. Niet omdat haar wortels in New York liggen, maar omdat de 23-jarige Woerdense voor het eerst sinds een maandenlange droogte weer een toernooi mag spelen. En met succes: voor het derde jaar op rij prolongeert De Groot de titel in het enkelspel op de US Open. “Het was door de coronacrisis extra bijzonder.”

Eigenlijk hadden dit jaar de Paralympische Spelen het hoogtepunt moeten worden, met ‘de medaille met de mooiste kleur’ als kroonjuweel. Ook dit toernooi moest een jaar worden uitgesteld. Een domper, maar geen ramp. “Ik heb nu een jaar langer de tijd om mij voor te bereiden.”

De Groot zal de favoriet zijn in ­Tokio, want ze is de nummer 1 op de wereldranglijst. Rolstoeltennis is een van de toonaangevende sporten voor mensen met een beperking. Haar ­eigen handicap werd bij haar geboorte op 19 december 1996 in het ziekenhuis te Woerden geconstateerd. De Groots rechterbeen was niet even lang als haar linker. Haar bovenbeen bleek verkort en haar heup was niet helemaal zoals die moest zijn. De Groot zou altijd afhankelijk blijven van een prothese.

Momentum

Vanaf haar zevende deed ze aan rolstoeltennis, op haar vijftiende ­besloot ze met een havo-diploma op zak zich volledig te richten op haar sportcarrière. “Het tennissen ging zo goed dat ik er wel profijt van moest trekken. Het kan namelijk zomaar zijn dat je na twee jaar studeren je momentum kwijt bent.”

Die beslissing pakt goed uit. Op de Paralympics in Rio won ze op haar ­negentiende zilver in het dubbelspel, met Marjolein Buis. Een jaar later won ze Wimbledon en sinds vorig jaar is De Groot de eerste die alle grandslamtoernooien op rij heeft gewonnen in het enkelspel.

Het laatste toernooi dat ze met ­enkelspel op haar naam heeft geschreven, is de US Open. Bij de prijsuitreiking flitste even het roerige jaar voorbij. “In het begin van de coronacrisis voelde ik nog enige vorm van ontspanning. Jarenlang heb ik de ­wereld rondgevlogen van toernooi naar toernooi. Nu hoefde dat even niet, er was even geen druk meer. Maar dat gevoel sloeg al gauw om naar onzekerheid en een immense drang om te spelen.”

Die onzekerheid houdt voorlopig nog aan. Er is nog weinig zicht op een exacte toernooiplanning, al ligt met de Paralympische Spelen in 2021 in elk geval ‘het meest prestigieuze toernooi van de wereld’ in het verschiet. Want in Tokio zijn – in tegenstelling tot veel andere toernooien – wel de ogen op sporters met een handicap ­gericht.

Status

Want rolstoeltennis mag van De Groot best nog wat meer status krijgen. Het prijzengeld stijgt en de tennissers mogen vaker op betere velden spelen, maar met name de media-aandacht kan volgens De Groot stukken beter. “Wij komen pas op televisie tijdens de Paralympics. En dan vaak ook maar een half uurtje per dag. Terwijl je tijdens de Olympische Spelen de hele dag door, bijna drie weken lang, sport kunt kijken. Ik weet zeker dat als wij meer zichtbaarheid krijgen, er ook meer mensen naar gaan kijken. Want in hoeverre verschil ik van een toptennisster die niet in een rolstoel zit? Ik stop er net zoveel energie en tijd in. Het feit dat ik op een andere manier speel, doet niets af aan de prestatie.”

En daar zit voor De Groot ook de uitdaging. Om er ook op momenten te staan als er bijna niemand kijkt. Zoals in Parijs, waar ze in een lege arena met Aniek van Koot op Roland Garros haar recentste dubbelspeltitel op een grandslam pakte. Dat was ook haar laatste toernooi. Door een polsblessure kon De Groot niet deelnemen aan het NK Indoor deze maand. “Ik hunker weer naar een wedstrijd. Op wedstrijden staat een andere spanning. Die is niet na te bootsen op een training.”

Lees ook: 

Rolstoeltennisster Marjolein Buis: ‘Paralympisch comité ontneemt kinderen hun dromen’

Rolstoeltennisster Marjolein Buis, winnares van paralympisch goud, reist toch af naar de US Open. Een regelverandering dreigt mensen met haar ziektebeeld uit te sluiten. ‘Superonrechtvaardig.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden