Tour de France

Roglic’ ontwikkeling gaat even snel als hij klimt

Primoz Roglic, hier als eerste aan de startstreep, een privilege dat de geletruidrager krijgt voor de start van een etappe.Beeld AP

Primoz Roglic fietst pas negen jaar en is op weg naar wat zijn grootste zege ooit kan worden. Zijn ontwikkeling gaat razendsnel.

Als klein jongetje wilde hij de gele trui al aan, vertelde Primoz Roglic vorige week zondag, toen hij daadwerkelijk de leiderstrui in de Tour de France had aangetrokken. Het is een bijna standaard antwoord van een geletruidrager, maar in Roglic’ geval ook opvallend. De Sloveense nummer één van de wereld fietst pas negen jaar.

In eerste instantie speelt de fiets geen rol in het leven van de op 29 oktober 1989 in de steenkoolstad Trbovlje geboren jongeman. Zijn vader werkt in de mijn, zijn moeder voedt hem op. Het zijn de jaren waarin het toenmalige Joegoslavië uiteen valt. Als sport kiest Roglic skispringen. Hij houdt van vliegen, van de snelheid. Hij wint de wereldtitel bij de junioren, tot een horrorcrash op de beroemde schans in Planica in 2007 een einde aan zijn ambities maakt. Hij leert een belangrijke les: respect krijgen voor de berg (en de schans), zo vertelt hij in een documentaire die Jumbo-Visma in 2018 maakte.

In de jaren na de val komt Roglic nooit meer op hetzelfde niveau. Na vijftien jaar verruilt hij de schans voor het asfalt. Hij gaat fietsen, maar dat is niet winstgevend. Hij werkt in een supermarkt en verkoopt zijn motor om een tweedehands fiets te kopen. En bovendien is hij al relatief oud voor een wielrenner. 21 jaar als hij begint. Beroemd is de foto waarop hij in een slecht zittend fietsshirt en met scheefzittende helm op een mountainbike omhoog rijdt in een regionale klimwedstrijd. Al zijn spullen zijn geleend, op zijn sportschoenen na.

Frans Maassen zag een Ferrari

Als het omhooggaat, kunnen jaar na jaar minder renners hem volgen. Frans Maassen krijgt hem in 2015 als ploegleider van Jumbo-Visma op de radar, nadat hij een tip krijgt dat een ventje in een klein Sloveens ploegje wel erg hard omhoog rijdt. Na een periode vol twijfel vliegt de ploeg, toen nog Lotto-Jumbo, hem over naar Nederland voor een test. Maassen zegt graag dat hij toen een Ferrari zag.

Roglic wordt opgenomen in het profteam. Hij leert snel, maar bij hem is een valpartij nooit ver weg. Het is een logisch gevolg van iemand die nooit in het peloton reed. Al in zijn eerste profrace, de Tour Down Under in 2016, schoot zijn schouder uit de kom. Vorig jaar viel hij vroeg in de Ronde van Italië, toen hij in de roze leiderstrui reed. Zelf vond hij dat toen niet heel erg. “Grande casino, me like”, zei hij toen hij bij de ploegwagen kwam. In de vijftiende etappe van die Giro kwam hij in een afdaling ten val, maar bleef hij wonder boven wonder aan een vangrail hangen.

Dit jaar viel hij in zijn laatste voorbereidingswedstrijd voor de Tour, het Critérium du Dauphiné. Pas op de dinsdag voor de Tour besloot hij definitief dat hij zou starten, vertelde hij tijdens de Tour. De eerste week reed hij nog met gaas om zijn arm, ter bescherming.

Stapje voor stapje leert hij winnen

Dat laat onverlet dat zijn leercurve constant stijgt, zoals ze het binnen de ploeg standaard omschrijven. Laat hem één keer iets zien, en hij maakt de fout nooit weer. Stapje voor stapje leert hij hoe meerdaagse rondes te winnen zijn. In 2018 rondes van een week, in 2019 komt hij op het podium in de Giro en wint hij de Vuelta. In 2020, naar eigen zeggen, wil hij de Tour winnen.

Dit jaar is hij beter voorbereid dan hij ooit voor iets is geweest, aldus Robert Gesink. “Hij heeft zelfs alle afdalingen waar hij wil aanvallen ofwel verkend, ofwel tientallen keren bekeken op Google Maps.” Bovendien, zo zegt Gesink, heeft Roglic een plan in zijn hoofd hoe hij de Tour wil winnen. “Dat plan deelt hij stapje voor stapje met ons. Zo vertelde hij zondag dat hij de etappe wilde winnen. Dan gaan wij daar als ploeg helemaal voor.”

Gesink beschrijft hem als zeer gefocust.” Hij weet precies wat hij wil en geeft dat ook aan.” Tegelijkertijd is hij naar de buitenwereld vaak gesloten. Vooral in zijn interviews (na drie of vier vragen vindt hij het vaak wel genoeg). Tom Dumoulin merkte ook een andere kant, toen hij dit jaar bij de ploeg kwam. “Ik dacht dat hij wat gesloten was, maar dat bleek heel erg mee te vallen”, zei hij aan het begin van de Tour.

Tegelijkertijd is hij ook zorgeloos. “It’s only cycling”, zei hij tegen een fan toen hij in de Giro vorig jaar zijn leiderstrui verloor. Die instelling brengt hem ver. Zaterdag start Roglic met weer een gele trui. Het is zijn zevende inmiddels. Vrijdag was hij zeer tevreden, omdat de concurrentie inmiddels op minstens 44 seconden staat. “Dit was een Sloveense dag. Ik ben heel erg blij hoe het ging. Iedereen zat de laatste kilometers op zijn limiet. Fijn dat ik het dan in mijn voordeel om kan buigen.”

Lees ook: 

Het is Roglic eerst, ook voor Dumoulin – en dat komt door hemzelf

In zijn eentje besloot Tom Dumoulin zaterdag dat de Tourzege er voor hem niet meer in zat. Een dag later reed Primoz Roglic zich naar de gele trui. De rolverdeling binnen Jumbo-Visma kristalliseerde zich uit in twee dagen Pyreneeën.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden