Nieuws Wimbledon

Robin Haase hoopt op kansjes tegen Raonic. En op sneller gras

Robin Haase tijdens zijn gewonnen partij tegen de Slowaak Jozef Kovalik (6-1, 6-3, 6-1). Beeld EPA

Robin Haase, die zich met gemak door de eerste ronde sloeg, zou het spel op Wimbledon graag sneller zien.

Om beurten gaan ze op de foto voor de muur. Twee bezoekers op Wimbledon staan op de hoek bij baan 18. Ze poseren bij een historisch bordje. De plaat herinnert aan een legendarische partij op de All England Club. 

Elf uur en vijf minuten, verspreid over drie dagen, duurde de partij die John Isner van Nicolas Mahut won in 2010. Het is de langste wedstrijd ooit gespeeld, en zal waarschijnlijk de langste wedstrijd blijven die ooit ­gespeeld is. In navolging van de US Open en de Australian Open deed ook Wimbledon de marathonpartij in de ban. In Londen wordt er vanaf dit jaar op een stand van 12-12 in de vijfde set een beslissende tiebreak gespeeld.

Robin Haase is blij met de vernieuwing. “Je hebt nu nog één set om iemand te breken. Als het dan niet gebeurt, ben je zo aan elkaar ­gewaagd, dat je net zo goed een tiebreak kunt spelen.” Het maakt hem niet uit dat er nu op vier verschillende grandslamtoernooien een ander scoresysteem geldt. “Ik speel per jaar zo’n acht verschillende scoringsformats.”

Een bron van frustratie

Tennis moderniseert langzaam. Het mag van Haase, die gisteren in de eerste ronde eenvoudig won van de Slowaak Jozef Kovalik (6-1, 6-3, 6-1), wel wat sneller. Haase zat sinds 2012 in de spelersraad van de ATP. Hij besloot zijn zetel een paar dagen geleden neer te leggen. Hij vindt dat er te weinig wordt gedaan met zijn ideeën. “Ik hoorde altijd: ‘oké, we hebben het er volgende keer over’. Die volgende keer komt nooit. Het was het laatste half jaar vooral een bron van frustratie. Het heeft mijn tennis geen goed gedaan.”

Nu concentreert hij zich weer op tennis. Al zal de 32-jarige Hagenaar zijn ideeën graag blijven bespreken. Neem de trage grasbanen van de laatste jaren. Haase ziet liever het snelle gras uit de jaren tachtig terug , in de hoogtijdagen van het serve- en volleyspel waarbij spelers direct naar het net komen na het serveren. De servicekanonnen hadden toen een groot voordeel. Morgen speelt hij zelf tegen zo’n verzamelaar van aces: Milos Raonic uit Canada.

Om tennisfans op meer rally’s te trakteren, in plaats van wedstrijden vol aces, zijn de grasbanen in de loop der jaren steeds langzamer geworden. “Vroeger lag er aarde onder het gras, nu is dat klei. Het is bijna een soort hardcourt geworden. Er is bijna geen speler meer die gras echt heel erg vindt.”

Haase vindt dat jammer. “Voor het tennis zou het mooi zijn als het gras weer sneller wordt. Op gravel zie je meer rally’s en er moet een traag en een snel hardcourtseizoen komen. Dat is de ideale toernooikalender. Dan zie je verschillende soorten speelstijlen en meer verrassingen.”

Ideeën genoeg voor zijn opvolgers

Nog zo’n ding waar hij zich over kan opwinden: de rommel. Het viel Haase op dat er geen prullenbakken stonden op de trainingsbanen op Wimbledon. “Ik vroeg waarom dat niet was. Dat deden ze niet meer omdat mensen te veel rommel achter laten. Nu moeten ze het meenemen. Ik sta vaak genoeg scheldend in de kleedkamer als ik spullen opruim van andere spelers. Je wil niet weten wat voor zwijnenstal ze er soms van maken.”

Haase pleit ook al jaren voor het inkorten van het inspelen voor de wedstrijd. Verloren tijd, vindt hij. “Inspelen kan veel korter, het enige wat je nodig hebt is een keer of tien serveren en misschien één rally. ­Vorig jaar heb ik 64 spelers gevraagd wat ze daar van vonden. 85 procent was het met me eens. Maar er wordt niks mee gedaan.”

Ideeën genoeg waar zijn opvolgers mee aan de slag kunnen. Hij houdt zich nu alleen bezig met Raonic, de voormalige nummer 3 van de wereld. “Als je tegen een speler zoals Raonic, Karlovic of Isner speelt, weet je dat je de hele wedstrijd misschien maar één of twee kansen krijgt. Je moet hopen dat hij een keer een dubbele fout maakt.”

Lastig, en daarom mooi. Dat zal liefhebber Haase als eerste beamen.

Bijltjesdag voor de favorieten

Cori Gauff groeide op met het voorbeeld van de gezusters Williams. Gisteren speelde de 15-jarige debutante op Wimbledon in de eerste ronde tegen de 24 jaar oudere Venus Williams. Ze had haar moeder kunnen zijn. De vijfvoudig Wimbledonkampioene liet zich verrassen door de piepjonge Amerikaanse. Gauff won eenvoudig met twee keer 6-4 en wist niet wat haar overkwam.

Het was niet de enige verrassing gisteren op Wimbledon. De nummer 2 van de wereld bij de vrouwen Naomi Osaka verloor van Yulia Putintseva. Stefanos Tsitsipas en Alexander Zverev konden ook hun koffers al na de eerste ronde pakken. Zverev verloor van de Tsjech Jiri Vesely  en Tsitsipas verslikte zich in de Italiaan Thomas Fabbiano.

Lees ook:

Marathonpartij wordt verleden tijd

Tennis vernieuwt zichzelf. De grandslamtoernooien vernieuwen om partijen te verkorten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden