InterviewWesley van Ingen

Rennen op een blade gaf Wesley bevrijdend gevoel. ‘Waarom krijg ik die niet?’

Wesley van Ingen: ‘Krukken zijn te belastend voor mijn linkerbeen en schouders. Dus heb ik een blade nodig.’Beeld Jean-Pierre Jans

Amputatievoetballer Wesley van Ingen probeerde vergeefs een blade vergoed te krijgen om te kunnen hardlopen. ‘Ze weten niet hoeveel zo’n ding voor iemand kan betekenen.’

Dat het lastig is om een hulpmiddel voor bij het sporten te krijgen? “Noem dat maar gerust een understatement”, reageert Wesley van Ingen. Hij deed al diverse pogingen om een blade te krijgen, zodat hij eindelijk kan hardlopen, maar stuitte steeds op een nee. “Het komt erop neer dat instanties voor mij bepalen welke sport ik mag doen. Maar ik wil zo normaal mogelijk door het leven en mijn sport vrij willen kiezen.”

Van Ingen (34) was op jonge leeftijd een zeer talentvolle voetballer. Scouts van Feyenoord, Telstar, Volendam en AZ kwamen naar Oostzaan om hem te zien spelen. Tot hij dertien was. Er werd botkanker in zijn rechterbeen aangetroffen. Zijn onderbeen werd tot en met de knie geamputeerd. Voetballen was er niet meer bij. Hij deed aan andere sporten, maar of het nu tennis, tafeltennis of fitness was, steeds verloor hij er als geboren teamsporter de lol in. Jarenlang deed hij niet aan sport. “Ik wilde niet in een rolstoel zitten, ook niet om te sporten. Dat legt te veel nadruk op mijn beperking.”

Van Ingen tijdens partijtje voetbal met zijn zoon Tyler.Beeld Jean-Pierre Jans

Toevallig kwam hij via een kennis in aanraking met amputatievoetbal, dat in Polen al werd gespeeld. Mensen die (een deel van) een been missen, spelen op krukken tegen elkaar. De keeper mist soms een arm. Mede door Van Ingen werd amputatievoetbal ook in Nederland geïntroduceerd. Nu trainen er wekelijks selecties, elke woensdag in Eindhoven bij PSV en in Utrecht op zondag. “Maar ik heb een drukke baan, een vrouw en drie jonge kinderen en zou vanuit Oostzaan uren naar Eindhoven onderweg zijn. Om toch te trainen, wil ik hardlopen. Dat gaat niet op krukken. Dat is te belastend voor mijn linkerbeen en schouders. Dus heb ik een blade nodig.”

Zo’n verende sportprothese mocht hij vorig jaar uitproberen in Vught op een speciale sportdag. “Ik liep voor het eerst in twintig jaar weer hard. Ik blééf maar gaan. Het gaf zo’n bevrijdend gevoel. Waarom heb ik niet zo’n ding, vroeg ik me af? Ik kan er mijn conditie mee op peil houden. Met een gewone prothese gaat dat niet.”

Den Haag probeert een uitleenservice uit

In Den Haag begint in oktober een proef met een uitleenservice voor sporthulpmiddelen. Mensen met een fysieke beperking kunnen zich direct melden bij deze ‘mobilitheek’. Die heeft een selectie van veelgebruikte en moderne hulpmiddelen om te sporten. De bedoeling is dat mensen die eerst kunnen uitproberen en ervaren. Als ze hebben besloten echt een bepaalde sport te willen doen, krijgen ze adviezen over wet- en regelgeving en procedures en hulp bij een aanvraag voor vergoeding. Het is een project van de gemeente met de Haagse Hogeschool, Basalt Revalidatie, Stichting Extra en Stichting Voorall.

Blades zijn duur

Alleen: een blade kost 10.000 euro. De levensduur is drie tot vijf jaar. Dat kan hij niet betalen. Van andere sporters die een been missen had hij al gehoord dat slechts enkele gemeenten vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) een blade vergoeden. In Oostzaan kreeg hij nul op het rekest. “Ik vind dat belachelijk. Ze weten niet hoeveel zo’n ding voor iemand kan betekenen. Toen ik weer rende, vond ik iets van mezelf terug. Levenskwaliteit. Ik heb dat uitgelegd, in een gesprek, in een motivatiebrief. Zij zeggen dat de Wmo draait om participatie en ik niet voldoende kon aantonen dat ik niet kan participeren als ik geen blade heb. Ik kon ook andere sporten doen. Dan zeggen ze eigenlijk dat ik niet zelf mag bepalen welke sport ik wil doen.”

Ook van de zorgverzekeraar kreeg hij een afwijzing. “Die stelt zich op het standpunt dat een gewone prothese in een eerste levensbehoefte voorziet. Sporten zien ze als recreatie, participatie. En daar is de Wmo voor. Zo is het cirkeltje weer rond. Heel erg frustrerend.”

‘Ambtenaar A doet dit, ambtenaar B doet dat’

Ricardo Fecken: ‘Ik kreeg de blade wel vergoed, in tegenstelling tot veel andere amputatievoetballers.’

Ricardo Fecken uit Emmer-Compascuum, ook amputatievoetballer, kreeg zijn blade wel vergoed van zijn gemeente. Hij mist zijn linkeronderbeen als gevolg van een auto-ongeluk in 2015. “Voor een tv-programma had ik een tijdje een blade te leen gekregen. Maar die moest terug. Ik had een goedkope variant, die zo’n 6000 euro kostte. Maar ik kan dat niet betalen. Mijn revalidatiearts zei direct: je moet voor een blade bij de zorgverzekeraar zijn, maar die krijg je waarschijnlijk niet vergoed. 

“Ik heb daarna gebeld naar De Toegang in Emmen, de organisatie voor de Wmo in de gemeente. Die verwees me naar de zorgverzekeraar. En die zei: nee, dat doen wij niet, dat is Wmo. Dus ik terug naar De Toegang. Een ambtenaar zat daarna bij mij aan de keukentafel. Ik denk dat hij een goede dag had. Ik kreeg de blade wel vergoed, in tegenstelling tot veel andere amputatievoetballers. 

“Je krijgt echt het idee dat ambtenaar A dit doet en ambtenaar B weer dat. Het is net een loterij. Terwijl het zo belangrijk is. Sport betekent gezond blijven, het voorkomt hart- en vaatziekten en het geeft je sociale contacten. Voor veel teamsporten heb je twee benen nodig. In coronatijd zijn heel veel mensen gaan hardlopen, maar mensen met een beperking kunnen dat niet. Dat willen ze wel. Zo wordt hun sociale kring onnodig kleiner. Je wilt erbij horen.”

Lees ook: 

Tienduizenden sporters met een beperking krijgen niet de goede hulp; die sporten dus maar niet

Mensen met een fysieke beperking die willen sporten, worden van het kastje naar de muur gestuurd als ze hulpmiddelen nodig hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden