InterviewMarco van Ginkel

PSV’er Marco van Ginkel blijft altijd de man van De Knie: ‘Het is een wonder dat ik nog op dit niveau voetbal’

Marco van Ginkel, middenvelder van PSV Beeld Pro Shots / Thomas Bakker
Marco van Ginkel, middenvelder van PSVBeeld Pro Shots / Thomas Bakker

De loopbaan van Marco van Ginkel (28) werd getekend door blessureleed. Hij kende diepe dalen maar bleef altijd positief. Zondag speelt hij als aanvoerder van PSV de topper tegen Feyenoord.

Marco van Ginkel lacht veel in het gesprek. “Ik ben een positieve jongen.” Hij heeft reden om weer te lachen. Hij is de nieuwe aanvoerder van PSV, zijn elftal draait goed en – vooral – hij is fit.

Vuistdik is zijn medisch dossier. Dat gaat over zijn enkel en vooral De Knie. Die rechterknie. Hij heeft een speciale relatie met dat gewricht. “Dat is dagelijkse kost. Dat hoort bij mij. Ik voel er vaker aan dan aan die andere. Ik ben me er altijd bewust van.” En dan: “Het is eigenlijk een wonder dat ik nog voetbal op dit niveau. En nu ook nog aanvoerder ben.”

Hij was bijna afgeschreven voor topvoetbal. Sinds hij zijn voorste kruisband afscheurde in 2013 volgde veel ander blessureleed. Tussen 2018 en begin 2021 speelde hij bijna duizend dagen geen wedstrijd. Hij denkt na over de vraag wat in die periode het dieptepunt was. Het antwoord: “December 2019”.

“Ik zou een nieuwe kruisband krijgen, nadat ik drie jaar zonder had gespeeld. Ik had een traject om mijn knie schoon te houden toen ik een infectie kreeg. Je hebt normale bacteriën, maar die van mij was zeldzaam en ernstiger. Die maakte dingen kapot in mijn knie. Ik moest met spoed naar Augsburg in Duitsland, waar ze het schoon moesten gaan maken. Het was net in de kerstperiode en ik lag daar, in dat ziekenhuis. Mijn vader en vriendin zijn me wel voor één dag komen halen, zeven uur heen, zeven uur terug. De artsen dachten dat mijn carrière voorbij was. Toen ik hoorde hoe lang het herstel ging duren, heb ik wel regelmatig zitten janken, hoor.”

“Ik had in een soort slachtofferrol kunnen vallen; waarom moet mij dit ook nog overkomen? Dat denk je dan ook, maar ik heb nooit gezegd: ik geef op. Ergens zaten er twijfels in mij, maar ik wilde er niet aan toegeven. Mijn omgeving steunde mij in mijn wil om het toch nog te proberen.”

Hoe vind je dan de weg terug?

“Ik zat vier maanden in Londen, waar ik onder contract stond bij Chelsea. Ik was daar alleen met mijn vriendin, een heftige periode. En toen kwam corona. Dat heeft het mentale proces enorm geholpen. Ik zat lekker in Nederland, vaak in Scherpenzeel, dichtbij familie en vrienden. Het leven was hier vrijer dan in Engeland. Ik ging elke dag naar Zeist om bij de KNVB te revalideren. Toen het voetbal weer begon, keek ik amper, uit zelfbescherming.

“Ik ging andere bezigheden zoeken. Je bent jong en hebt al veel geld, wat ga je ermee doen? Ik heb vastgoed gekocht en ben me gaan verdiepen in beleggen. Het was ook afleiding, fijn om met andere zaken dan voetbal bezig te zijn. Er ging bijvoorbeeld een kantoor failliet door corona. Van dat pand hebben we appartementen gemaakt. Dat vind ik leuk.”

Dat geld verdiende hij in belangrijke mate bij Chelsea. Hij stond er acht jaar onder contract. In 2013 kocht de Londense club hem van Vitesse na een uitstekend seizoen. Van Ginkel was jong, energiek en gevaarlijk voor de goal. Vandaar ook dat Louis van Gaal hem al in 2012 international had gemaakt. Maar het WK van 2014 ging aan hem voorbij, vanwege die kruisband. Niet meer dan twee wedstrijden zou hij voor Chelsea in de Premier League spelen. Hij werd vaak verhuurd, aan Stoke City, AC Milan en diverse keren aan PSV.

Met alle tegenslagen leerde hij zo de voetbalwereld goed kennen. “Ik heb altijd veel plezier in mijn werk gehad, maar het kan ook een harde wereld zijn. Met de politieke spelletjes, het geld, de contracten. Er zijn zo veel facetten waar je geen invloed op hebt. Als je jong bent, is dat soms moeilijk te begrijpen. In het buitenland, als je verhuurd bent, maak je dingen mee die oneerlijk zijn. Soms sta je zonder reden ineens reserve. Bij AC Milan hoorde ik een keer van de voorzitter: je staat er zondag in. Ik was amper fit. Het wat totaal onlogisch. Maar, ik heb me goed staande gehouden in dit wereldje.”

Hoe blijf je jezelf in zo’n wereld?

“Door mijn achtergrond, denk ik. Je moet een redelijk stabiel persoon zijn. Je wordt gevormd door de mensen met wie je omgaat, je familie, je vrienden, je vrouw. Ik ben liefdevol en goed opgevoed, ook wel vrij. Evengoed heb ik daar mijn winnaarsmentaliteit meegekregen. Niet snel tevreden zijn over jezelf. Je moet altijd meer willen.”

De voetbalwereld liet ook positieve kanten zien. Chelsea verlengde in 2020 nog eens je contract, terwijl je al twee jaar niet had gespeeld.

“Ik denk dat ze het mij gunden, vanwege de persoon die ik ben. Hoe slecht het er ook voor stond, ik bleef altijd positief en vriendelijk naar de mensen. Het was niet meer het contract van daarvoor, maar nog altijd heel netjes hoor, een topcontract. Ze zagen toch een bepaalde potentie in mij.”

Uiteindelijk kwam je voor de vierde keer terug bij PSV, vorig seizoen als huurling en nu voor het eerst als contractspeler. Trainer Roger Schmidt noemt jou een rolmodel als mens en als voetballer. Wat bedoelt hij?

“Dat positieve van mij, denk ik. Als voetballer moet je plezier uitstralen en je moet altijd willen winnen. Ook als je een slechte dag hebt, moet je er staan. Het past ook bij mij om nooit op te geven. Ik ben altijd met het team bezig, ik stel nooit mijn persoonlijke doel voorop. Om iets te winnen moet je het samen doen. De trainer wil dat ook. Vorig seizoen kwam ik terug bij PSV. Ik moest toen af en toe echt op mijn tenen lopen. Mijn knie was soms moe, maar je wilt spelen. Gelukkig heb ik nog een wedstrijd of tien gespeeld, dat ging goed. Ik kreeg een contract. Ik weet anders niet waar ik nu was geweest.”

Heeft al dat blessureleed je een ander mens gemaakt?

“Ik geniet nu veel meer van het voetbal. Als je jong bent, ben je vooral met jezelf bezig. Je leeft in een tunnel. Nu waardeer ik meer wat ik heb en kan doen.”

Erger je je soms aan jonge voetballers die slordig met hun talent omgaan, het stempel dat Mo Ihattaren heeft gekregen?

“Ik probeer zeker nu als aanvoerder altijd het voorbeeld te geven. Toen ik bij Chelsea kwam, was John Terry dat. Die liep altijd voorop. Als je nu oudere spelers of jongens spreekt die gestopt zijn, hoor je vaak: ik had dit of dat moeten doen. Ik wil dat voorkomen door er nu alles voor te laten.”

Heb je met Ihattaren hierover gesproken?

“Zeker. Zoals wel meerdere mensen, iedereen bij deze club. Maar, en dan kom ik weer terug op mijn blessures, je kunt familie, dokters, fysio’s hebben die je helpen, uiteindelijk moet je het zelf doen. Als het in mijn kop niet goed zit, heeft al die hulp geen nut. Als een boodschap toch niet binnenkomt, of je vindt andere dingen belangrijker, dan is dat jouw keus. Dat kan zonde zijn, zeker, maar het is je eigen keuze, jouw leven. Over een paar jaar heeft Mo er misschien spijt van. Hij heeft zeker talenten, maar er komt meer bij kijken, veel meer.”

PSV is het seizoen goed gestart. Van Ginkel bemant op het middenveld de machinekamer. “We hebben een paar goeie aankopen gedaan, met nieuwe jongens die ervaring hebben en een winnaarsmentaliteit, zoals Ramalho en Mwene. Zij staan er altijd, zij begrijpen het voetbal. Dat het team altijd voorop staat, niet het individu. Het gaat erom dat we écht kampioen willen worden. Dat kan alleen uit onszelf komen. Echt willen, écht écht. Dat zit tot nu toe redelijk goed dit jaar.”

De zege op Ajax om de Johan Cruijff Schaal (0-4) en op AZ vorige week (0-3, zonder goed spel) hebben het vertrouwen gesterkt, denkt Van Ginkel. Zondag komt Feyenoord naar Eindhoven. “Voor die wedstrijden leef je. Ik vind dat het lekkerste, die druk, de gezonde spanning die je dan voelt. Dan presteer je vaak het beste.”

Waarom word jij bijna altijd na een dik uur gewisseld?

“We spelen drie wedstrijden in de week. De trainer wil mij niet alles laten spelen en die knie te veel belasten. Dan ga straks misschien weer wedstrijden missen. Tuurlijk, zo’n wissel voelt wel eens onprettig. Maar ik weet hoe mijn lichaam nu is. Die knie voelt soms moe, dat blijft altijd een aandachtspunt.”

Misschien ooit weer in Oranje

Marco van Ginkel speelde acht interlands. Zijn eerste onder Louis van Gaal in 2012 tegen Duitsland (0-0), in zijn laatste in 2017 deed hij onder Dick Advocaat vier minuten mee uit tegen Bulgarije (3-1 verlies). “Ik heb helaas vrij vaak moeten afzeggen. Ronald Koeman zou mij uitnodigen, maar toen kreeg ik een operatie aan mijn knie. Nu ligt mijn eerste ambitie bij PSV. Als ik goed presteer, kom ik misschien weer in aanmerking voor Oranje.”

Lees ook:

Volwassen PSV net niet creatief genoeg om Real Sociedad te verslaan

PSV is de poulefase van de Europa League donderdagavond begonnen met een gelijkspel. In Eindhoven sleepte het Spaanse Real Sociedad een 2-2 uit het vuur.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden