ParalympicsParacycling

Plat, Valize en Abraham zorgen voor gouden fietsdag aan de voet van Mount Fuji

Mitch Valize met goud om de nek. Hij maakt een razendsnelle entree in de handbikewereld. Beeld Reuters
Mitch Valize met goud om de nek. Hij maakt een razendsnelle entree in de handbikewereld.Beeld Reuters

Op G-day, goud-dag in het paracycling, won Nederland in de ochtendsessie aan de voet van Mount Fuji drie keer, met Mitch Valize, Jetze Plat en Daniel Abraham Gebru.

Als de eerste renner dinsdagochtend van het startpodium afrolt, is het dal rond de Fuji International Speedway bedekt met wolken. Voor het eerst in dagen is het mistig in dit deel van Japan. Mount Fuji, met 3776 meter de hoogste vulkaan van Japan, laat zichzelf niet zien, ook al ligt het circuit aan de voet van de berg. Het is met 23 graden koeler dan het in dagen is geweest, met 97 procent luchtvochtigheid.

Het is G-day voor de Nederlandse ploeg: goud-dag. Liefst acht renners, waaronder twee tandemteams, hebben kansen op een medaille, zeker vijf daarvan zelfs kans op goud. Bondscoach Eelke van der Wal had vooraf aan chef de mission Esther Vergeer niet veel dagen doorgegeven als momenten waarop groot succes te verwachten viel, maar zeker wel 31 augustus. Dan zouden de medailles (kunnen) binnenstromen.

Op het Formule 1-circuit rijden de renners de hele dag in een lange sliert vol kleuren achter en door elkaar heen. In de ochtendsessie rijden liefst twaalf klassen, variërend van renners met één been tot handbikers als Jetze Plat. Het leidt tot een chaotische situatie op het parcours van acht kilometer lang. Voor de renners, de toeschouwers en de televisieregisseur is regelmatig onduidelijk wie waar rijdt. Alleen in de Nederlandse pitbox, speciaal aan de ploeg gegeven vanwege de grootte van het team, houdt men goed overzicht.

Listige situaties

Mitch Valize (26) voelt zich in die drukte niet altijd op zijn gemak. Voor hem op het parcours rijden allerlei auto’s met officials ‘die niet goed in de spiegel kijken’. Bovendien rijdt de zittende handbiker bergop harder dan de liggende bikers, maar in de afdaling wordt hij de hele tijd ingehaald. Dat geeft listige situaties, zeker bij de ‘tricky’ bochten in het parcours. Eén keer belandt hij door de drukte zelfs in de hekken, al geeft hij later toe dat hij zelf de bocht ook niet zo goed had ingeschat.

Valize mist sinds zijn geboorte een deel van zijn linkeronderbeen. In 2015 is zijn voet geamputeerd, om een prothese beter te laten passen. Met die prothese deed hij alles, van hardlopen tot voetballen. In het handbiken vond hij de lol toen hij meedeed aan de ‘handbike battle’ in de Alpen. Zonder iets te weten reed hij bergop de tweede tijd ooit. Een paar weken later mocht hij mee met een grote wedstrijd.

In Tokio is Valize favoriet, zeker sinds hij in juni wereldkampioen is geworden. Dat deed hij voor het eerst met een nieuwe, lichtere fiets van carbon, die hij zelf heeft gekocht voor vijftienduizend euro, bij elkaar gehaald door zelf sponsoren te zoeken. En hij wint ook, wat hem toch rauw op het dak valt. “Vorig jaar had ik dit nog niet gehaald, maar dit jaar gaat alles in een stroomversnelling. Van ‘net niet’, naar ‘dik wel’.”

Inmiddels spatten een paar druppels op het asfalt. Terwijl Valize vertelt dat het echte besef nog moet komen, rijdt achter hem Jennette Jansen weg voor haar tijdrit en komt Jetze Plat uitgeput over de finish. Het geluid dat zijn fiets maakt, is als een opgevoerde elektrische auto, maar Plat (30) gebruikt alleen armkracht om zijn fiets vooruit te duwen. De ster van het Nederlands team moet minutenlang bijkomen. “Goh, dit was niet uitrijden”, hijgt hij, verwijzend naar de laatste meters van de triatlon. “Dit was echt 100 procent blazen.”

Geen cadeautje

Plat blaast ook dit keer de concurrentie weg. Hij is aan de finish, na 24 kilometer, 1.01 minuut sneller dan zijn eerste concurrent. Een voorsprong die hij in twee van de drie rondes niet wilde horen. “Dan heb je er niks aan. De laatste ronde kan het je een zetje geven. Toen ik hoorde dat ik meer dan een halve minuut voor lag, gaf dat het juiste gevoel.”

Voor Plat is het zijn tweede gouden medaille deze Spelen. En deze stond wel het ‘scherpst omcirkeld’, zegt hij. “Bij de triatlon voelde ik vooral opluchting. Hier ook echt blijdschap.” Toch dekt hij zich een beetje in voor de wegwedstrijd, die woensdag wordt gereden. “De wegwedstrijd winnen zou geen cadeautje zijn, maar wel een mooie bonus. Het voordeel is dat iedereen helemaal kapot aan de start staat. Niemand heeft hier rustig aan gedaan.”

Dan rijdt hij weg, zijn ademhaling inmiddels onder controle. Hij ziet hoe Janssen (53), bezig aan haar zevende Spelen, binnenkomt met brons. En in de middag is er opnieuw eremetaal: Daniel Abraham Gebru wint de tijdrit, terwijl Timo Fransen en Vincent ter Schure op de tandem door een lekke band het goud missen op zes seconden. Abraham lacht de hele tijd. “Ik ben blij man. Alles was zo goed voorbereid.”

Drie keer goud, zilver en brons. Vijf medailles, een aardige sportdag voor het Nederlands paracyclingteam. Mount Fuji blijft de hele dag onzichtbaar. Gelukkig heeft Plat zijn foto voor Instagram al binnen. “Die berg is echt leip. Het heeft iets magisch. Ik hoop dat ik morgen ook iets magisch kan laten zien.”

Lees ook:

Jetze Plat verandert de triatlonsport op eigen houtje, en is weer paralympisch kampioen

Jetze Plat wil in Tokio drie keer goud. Op de triatlon begon hij zondag. Hij won in kenmerkende stijl: met overmacht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden