WK Veldrijden Oostende

Oranje zandhazen laten kruimels over voor de rest

Mathieu van der Poel in de branding van de Noordzee, op weg naar zijn vierde wereldtitel in het veldrijden.  Beeld AFP
Mathieu van der Poel in de branding van de Noordzee, op weg naar zijn vierde wereldtitel in het veldrijden.Beeld AFP

Lucinda Brand veroverde in Oostende haar eerste wereldtitel, Mathieu van der Poel deed dat al voor de vierde keer, op een WK dat volledig oranje kleurde.

Achter de finish valt Toon Aerts half tegen een dranghek. Zijn vriendin annex verzorgster grijpt het hoofd van de Belg door de stalen spijlen liefdevol vast. Aerts snikt van uitputting en ontroering, omdat hij derde is geworden en samen met de grootmeesters Mathieu van der Poel en Wout van Aert op het WK-podium mag gaan staan. Tien meter verderop staat een atleet in een oranje hemd alweer hersteld van zijn inspanningen een televisie-interview te geven. Het is Mathieu van der Poel, al voor de vierde keer wereldkampioen, 26 jaar jong.

De tranen van Toon Aerts staan misschien wel symbool voor de huidige verhoudingen in het veldrijden. De Vlaamse sport bij uitstek is gekaapt door de noorderburen. In alle vier categorieën op dit WK ging de regenboogtrui naar Nederland, waarbij het podium bij de vrouwen en de junior-vrouwen volledig oranje gekleurd was. Enkel troostprijzen bleven over voor de rest.

Lucinda Brand in actie tijdens het WK Veldrijden voor dames in Oostende. Beeld ANP
Lucinda Brand in actie tijdens het WK Veldrijden voor dames in Oostende.Beeld ANP

Dat gebeurde in het hol van de leeuw, aan de Belgische kust, waar op een loodzwaar parcours het recht van de sterkste gold. Zeker zaterdag, toen een sterke westenwind en een ijzige regen de vrouwenkoers teisterden. De extreme omstandigheden boden de Rotterdamse bikkel Lucinda Brand (31) de gelegenheid een indrukwekkend staaltje powerfietsen te etaleren in een koers vol drama en heroïek.

Strandzand tussen de tenen

Aanvankelijk leek Denise Betsema op weg naar een stunt. De Texelse, geboren met strandzand tussen de tenen, leek helemaal in haar element, maar verschoot haar kruit te vroeg. Brand en Annemarie Worst bleken hun krachten beter verdeeld te hebben. Ze leken in de slotronde op weg naar een sprintduel. Tot dat éne modderige bochtje op het middenterrein van de Oostendse draf- en renbaan. Worst kwam buitenom en raakte met haar elleboog Brand. “We kruisten elkaar. Dit is veldrijden. Soms zit je in elkaars spoor. Helaas viel Annemarie.”

Brand was gevlogen, op weg naar het hoogtepunt in haar loopbaan. “Er valt heel veel van mijn schouders. Dit geeft het gevoel: eindelijk heb ik het gedaan.” En nee, ze was niet in paniek geraakt in de beginfase, toen Betsema leek te vliegen. “Ik wist dat het heel zwaar zou worden. Ik wilde mezelf in het begin niet opblazen. Ik wilde mijn eigen ritme vinden.”

Lucinda Brand komt als eerste over de finish en wint de wereldtitel veldrijden in Oostende. Beeld BELGA
Lucinda Brand komt als eerste over de finish en wint de wereldtitel veldrijden in Oostende.Beeld BELGA

Een dag later sprak Van der Poel woorden van gelijke strekking. Ook hij wist dat op dit parcours het eerste gewin niet bepalend zou zijn. Net als Brand werd hij aanvankelijk in de verdediging gedrukt na een tuimeling in het slijk. Van der Poel zag dat Van Aert een gaatje sloeg maar liet zich niet van de wijs brengen. “Op zo’n lastig parcours heb je nog tijd om iets recht te zetten. Ik heb niet gepanikeerd na die val.”

Acrobatiek op de zuigende paadjes

Dat bleek. Een gelukje was dat Van Aert tijdens de jacht van Van der Poel een lekke band kreeg. De Vlaming van Jumbo-Visma zei later dat daardoor bij hem ‘de moraal in de schoenen’ was gezonken. “Ik kon niet terugvechten zoals normaal.”

Met de gedachte ‘wat áls Van Aert niet lek had gereden’ hield het Vlaamse kamp zich na afloop vooral bezig. Van der Poel haalde er zijn schouders bij op. “Ik kwam al dichterbij toen Wout lek reed. Het is jammer dat hem dit overkomt, maar in het tweede deel van de race werden de verhoudingen wel duidelijk.”

Inderdaad. Superieur was hij weggefietst bij zijn rivaal. Acrobatisch stuurde Van der Poel zijn fiets over de glibberige, zuigende paadjes van de Wellington-paardenbaan en door het mulle strandzand. Tegen een decor van woeste schuimkoppen trapte hij soepel door de branding van de Noordzee. Maar vooral in de beklimmingen van de steile brug (hellinggraad: 21 procent) was hij steeds veel sneller dan Van Aert. Terwijl de Belg eenzaam naar het zilver ploegde, bleef Van der Poel als een ware evenwichtskunstenaar demonstreren dat hij de beste veldrijder van zijn generatie is.

Mathieu Van Der Poel wint zijn vierde wereldtitel in het veldrijden. Beeld AFP
Mathieu Van Der Poel wint zijn vierde wereldtitel in het veldrijden.Beeld AFP

Achter de dranghekken gaapt de leegte

Vreemd was het wel, om zo op een leeg parcours wereldkampioen te worden, vonden Brand en Van der Poel. “Het voelt heel erg goed, deze trui, maar ik realiseer me misschien nog niet helemaal hoe speciaal dit is”, zei Brand na haar huldiging. Dat had alles met het gebrek aan publiek te maken. Waar normaal hagen mensen hadden gestaan in het crossgekke Vlaanderen, gaapte nu achter alle dranghekken de leegte. Op grote afstand probeerden verstokte fans vanaf de boulevard toch nog een glimp op te vangen van het spectaculaire schouwspel op het strand. Brand: “Iedereen mist de toeschouwers. Maar wij moeten blij zijn dat we dit mogen doen en de televisiekijkers thuis toch kunnen vermaken.”

Van der Poel moest bekennen dat alle strenge coronamaatregelen rond het WK ook zijn voordelen hadden. “Voor mij was het ideaal, met een voorbereiding zonder stress. Normaal zit je al op woensdag in zo’n hotel en ben je elke dag met het WK bezig. Nu heb ik zaterdag thuis nog zitten gamen en ben ik daarna rustig met mijn vriendin naar het hotel gereden. Zonder publiek is er minder stress. Je hebt het gevoel dat je een gewoon crossje aan het rijden bent.”

Een crossje. Aldus de man die voor de Belgen in eigen huis slechts kruimels had overgelaten. Zijn volgende grote doelen: de Ronde van Vlaanderen en vooral Parijs-Roubaix. Ook die kasseienkoers heeft Brand met rood omcirkeld. En wat haar betreft kunnen op die zondag in april straks de omstandigheden niet zwaar genoeg zijn.

Lees ook:

Lars van der Haar ook op het WK in de schaduw: ‘Ik ben alleen maar blij met Mathieu en Wout’

In Oostende werd dit weekend zonder publiek het WK veldrijden verreden. Een sport waarin twee landen domineren. ‘Is het daarom minder leuk?’, repliceert Lars van der Haar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden